فيلم مستند متاسفانه نه در دنيا و نه در کشور خودمان، آن طور که بايد و شايد قدر نمي‌بيند. اين به دليل فضايي است که سينماي داستاني براي خود ايجاد کرده است و جشنواره «سينما حقيقت» مي‌تواند راه‌حلي بر رفع اين نقيصه باشد.
به گزارش شهر،«سيدعليرضا سجادپور» دبير هيئت اسلامي هنرمندان ضمن بيان اين جمله، جشنواره "سينما حقيقت" را محملي براي نمايش آثار مهجور و قدر نديده سينماي مستند دانست و تصريح كرد: يکي از برکات جشنواره‌هايي با موضوع سينماي مستند، فراهم آوردن فرصتي براي ديده شدن است و جشنواره تخصصي «سينما حقيقت» مي‌تواند از اين منظر، به رشد و بالندگي سينماي مستند کمک شاياني کند.
سجادپور داشتن برنامه در توليد و حمايت از فيلم‌هاي مستند را ركني اساسي عنوان کرد و ادامه داد: ما بايد موضوعات‌مان را در سينماي مستند، اولويت‌بندي کنيم. به نظر من، مستندهاي اجتماعي در اين ميان از اهميت بالايي برخوردار هستند. مستندهايي که بتوانند به مثابه چشم بيدار جامعه، نقاط آسيب و ضعف را شناسايي کنند و هشدارهاي لازم را هم به مردم و هم به مسئولين بدهند كه اين، يکي از مهم‌ترين رسالت‌هاي فيلم مستند است.
تهيه كننده فيلم سينمايي «آخرين ملكه زمين» مستندسازان را وجدان بيدار جامعه خواند و افزود: يک مستندساز با اشرافي که حول يک موضوع پيدا مي‌کند، اين توانايي را مي‌يابد تا چيزهايي را ببيند و پيگيري کند که شايد افراد ديگر نتوانند براي شناخت آن، به اندازه کافي فرصت بگذارند. اما در اين بين، سليقه و نگاه خاص مستندساز، خودش را نشان مي‌دهد و به همين خاطر بايد ساخت مستندهاي اجتماعي را به افرادي واگذار کرد که ميزاني از تعهد انساني، اخلاقي و فرهنگي را از خود نشان داده باشند.
سجادپور با اشاره به نگاهي که «سينماي مستند» را تنها يک پيش زمينه براي ورود به سينماي داستاني مي‌داند اظهار داشت: بعضي‌ها سينماي مستند را يک کارگاه مي‌دانند و آن را همچون سکويي براي پرش فيلمساز به سمت سينماي داستاني ارزيابي مي کنند. البته اين نگاه گاهي جواب داده است و به هر حال تعدادي از فيلمسازان ما از سينماي مستند وارد سينماي داستاني شده‌اند كه اين در بين بعضي خانم‌هاي کارگردان بيشتر به چشم مي‌آيند. البته اين ادعا چندان به مذاق مستندسازان خوش نمي‌آيد و حق هم با آنهاست. مستندسازان، فيلم مستند را پيش نيازي براي وارد شدن به حيطه سينماي داستاني نمي‌بينند و آن را به تنهايي، کاري قابل عرضه و قابل دفاع در عرصه فرهنگ و هنر ارزيابي مي کنند.
سجادپور در انتها، سينماي مستند را سينماي نخبه‌گرا ناميد و گفت:هيچ جاي دنيا سينماي مستند نتوانسته به قدر سينماي داستاني براي خود مخاطب پيدا کند. البته «مايکل مور» را بايد يک استثنا بدانيم. او کسي است که مردم براي ديدن مستندهايش مقابل سينماها صف مي‌کشند. البته همين توجه را هم بايد ناشي از تبليغات و حواشي اطراف اين مستندساز و فيلم‌هايش به حساب آورد.در هيچ جاي دنيا «مستند» به عنوان يک هنر عام جا نيفتاده است. ما بايد به فيلم مستند، به چشم يک هنر خاص و نخبه‌گرا نگاه کنيم و از همين منظر، به حمايت از آن بپردازيم.
ژسومين جشنواره بين المللي فيلم مستند ايران: سينماحقيقت، با شعار «سينماي مستند براي همه»، طي روزهاي 23 تا 28 مهرماه 1388 در «تهران» برگزار خواهد شد.
