سال2010 تا 2020 دهه بيابان و مبارزه با بيابان زايي اعلام شد

به گزارش شهر به نقل از سايت سازمان جنگل ها و مراتع : بيايان زايي يعني از بين رفتن زمين هاي خشک، نيمه خشک و نواحي نيمه مرطوب که به دليل عوامل گوناگوني مانند نوسانات آب و هوايي و فعاليت هاي انساني صورت مي پذيرد. زمانيکه زمين در نواحي خشک جهان از بين برود، غالبا وضعيت بياباني ايجاد مي شود.

در سطح جهان 24 درصد زمين ها در حال ازبين رفتن هستند که زندگي يک ميليارد و 500 ميليون نفر مستقيما به اين زمين ها بستگي دارد. نزديک به 20 درصد از زمين هايي که در معرض نابودي قرار دارند حاصلخيز و بين 20 تا 25 درصد از آن ها چراگاه هستند.

بر اساس آمارهاي سازمان ملل متحد، 44 درصد از زراعت نظام مند جهان در سرزمين هاي خشک انجام مي شود که 3/41 در صد از سطح زمين را تشکيل داده و 2 ميليارد و 100 ميليون نفر در اين مناطق ساکن هستند.

بر اساس گزارش سازمان ملل در عين حال زندگي بيش از يک ميليارد انسان در 100 کشور جهان به دليل بيابان زايي در معرض تهديد است. تقريبا يک ميليارد انسان فقير و به حاشيه رانده شده که در آسيب پذيرترين نواحي زندگي مي کنند، شايد آناني باشند که بيشترين صدمه را ازگسترش بيابان ها مي بينند.

در حاليکه هر فرد روزانه به 2 هزارمتر مکعب آب نياز دارد، در مناطق خشک اين ميزان دسترسي به آب 1300 متر مکعب است که اين ميزان نيزشديدا روبه کاهش است. امروزه کمبود آب تهديدي عليه 1 تا 2 ميليارد مردمي است که در نواحي خشک به سر مي برند.

وضعيت گونه‌هاي مختلف گياهي و جانوري در سرزمين‌هاي خشک همچنان ناشناخته باقي مانده زيرا تاکنون ارزيابي در مورد آنان صورت نگرفته است. حدودا از 8 درصد از سرزمين هاي خشک حمايت مي شود و 5/0 در صد از گونه هاي گياهي مخصوص مناطق خشک هستند.

اجراي مديريت پايدار زمين به مبارزه با بيابان زايي کمک مي کند که باعث بهبود وضعيت زمين، خاک، آب و گياهان مي شود. مديريت پايدار زمين، به جاي کاربري تک منظوري زمين، مبتني بر مديريت همزمان کاربري هاي متعدد سرزمين است.