نتايج پژوهش‌ها نشان داد:
اغلب ازدواج‌هاي ناكام با مخالفت خانواده روبه‌رو بوده است
بر اساس يافته‌هاي پژوهشي مركز مطالعات سازمان ملي جوانان، حدود 45درصد از طلاق‌ها به نحوي با آشنايي پيش از ازدواج از طريق دوستي يا آشنايي در محل كار و يا تحصيل جوانان مرتبط است.
به گزارش "شهر"، اين آمار طلاق‌ها به نحوي مربوط به زوج‌هايي مي‌شود كه آشنايي آنها براي ازدواج به دو روش دوستي يا آشنايي و ارتباط در محل كار و تحصيل واقع شده است.
اين گزارش‌ها مي‌افزايد: يكي ديگر از مسائلي كه در نظرسنجي موردي طلاق بررسي شده، بحث موافقت خانواده‌ها با ازدواج زوج‌هاي در آستانه طلاق بوده كه بر اساس آن اغلب ازدواج‌هايي كه منجر به طلاق شده از ابتدا با مخالفت خانواده روبه‌رو بوده است.
گزارش حاضر در خصوص عوامل پايداري ازدواج نيز مشخص كرده است كه هرچه طول مدت نامزدي طولاني‌تر شود، طلاق كاهش مي‌يابد.
*نرخ رشد ازدواج در كشور در حال افزايش است
مركز مطالعات راهبردي سازمان ملي جوانان بر اساس مطالعات انجام شده در خصوص وضعيت ازدواج و طلاق در استان‌هاي مختلف طي سال‌هاي 83 تا 88 ، اعلام كرد: برخي استان‌ها رشد منفي ازدواج داشته‌اند، اما در مجموع در چند سال گذشته نرخ رشد ازدواج در كشور در حال افزايش بوده كه البته ميزان رشد آن كم است و مقايسه آمار 6 ماهه اول سال 88 با سال 89 نشان مي‌دهد كه ازدواج 3.2درصد رشد داشته است.
*عوامل اقتصادي؛ سومين مانع ازدواج جوانان
بر پايه اين گزارش مولفه‌هاي مختلفي در خصوص دلايل تاخير ازدواج قابل اشاره است و بر اساس نظرسنجي انجام شده در بين جوانان بر خلاف تصوري كه عوامل اقتصادي را عامل تاخير ازدواج مي‌دانند، اولين و مهمترين عامل تاخير ازدواج عوامل فرهنگي است.
در تحقيقات ميداني صورت گرفته مشخص شده است كه 20.1 درصد پاسخگويان علت تاخير در ازدواج را كمي سن مي‌دانند؛ يعني معتقدند كه سن آنها براي ازدواج كم است و 16.5درصد ادامه تحصيل را عامل ازدواج نكردن دانسته‌اند و در اين بين مشكلات اقتصادي در رتبه سوم تاخير در ازدواج بوده، بنابر اين مي‌توان نتيجه گرفت مشكل اول تاخير در ازدواج مسايل فرهنگي است.
* 83 درصد دختران پيش از 20 سالگي خواستگار دارند
همچنين بر اساس نظرسنجي انجام شده در شهر تهران مشخص شده كه 72 درصد اولين خواستگاري‌ها از دختران بين سن16 تا 20 سالگي و 11درصد نيز قبل از سن 16 سالگي رخ داده است، به اين ترتيب 83 درصد اولين خواستگاري‌ها قبل از سن 20 سالگي رخ داده است. از اين رو اغلب خانواده‌ها يا دختران معتقدند كه سنشان براي ازدواج مناسب نيست و به همين دليل به خواستگاران جواب منفي مي‌دهند.
اين عدم پذيرش ازدواج، يك عامل فرهنگي در بين خانواده‌ها محسوب مي شود؛ به اين معني كه در ذهن خانواده‌ها و دختران، ازدواج به غلط عاملي مقابل تحصيل جوان است و فرد تصور مي كند كه با وجود تحصيل، امكان ازدواج براي شخص ميسر نيست كه در نهايت اين نوع طرز تفكر منشاء فرهنگي داشته و البته نيازمند تحليل و بررسي بيشتر است.
براساس اين تحقيقات مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه بيشترين عوامل در تاخير ازدواج و افزايش طلاق در كشور ريشه فرهنگي دارد، از اين رو مي‌توان با تقويت عوامل مثبت فرهنگي در ازدواج و خذف موانع منفي، ازدواج به هنگام و پايدار را در خانواده‌ها و جامعه نهادينه كرد.