ازدواج نسخه‌اي كه نمي‌توان پيچيد!
اين روز‌ها در ميان همه‌ي اين سر و صداها و جشن‌ها و طرح‌ها زنگ خطري به صدا درآمده كه اگر گوش هم نداشته باشيم با چشم هم مي‌توانيم صدايش را بشنويم. طلاق در جامعه با رشدي فزاينده در حال اوج گرفتن است!
در دهه‌ي گذشته به دنبال بالا رفتن سن ازدواج، همچنين رشد تمايل به زندگي مجردي و مستقل در بين جوانان، مسئولين (مربوطه و گاهي هم نامربوط) تمام توان خود را متوجه مقوله‌ي ازدواج كرده‌اند. با ارائه و اجراي طرح‌هاي مختلف در جهت تشويق جوانان به ازدواج و آسان كردن اين امر هزينه كرده‌اند و سخن رانده‌اند.
از "ازدواج دانشجويي" گرفته تا "ازدواج نيمه مستقل" يا اين اواخر "ازدواج 300 هزار توماني" هر كدام اصطلاحاتي هستند كه با هدف پايين آوردن سن ازدواج و ترغيب جوانان به ازدواج توسط متصديان فرهنگي كشور وارد ادبيات جامعه شده است. در اين سال‌ها مدام شنيده‌ايم "بگذاريد جوانان ازدواج كنند، سخت نگيريد". در دوره‌اي حتي شهرداري هم بودجه‌اي براي ازدواج در نظر گرفته بود!
گويي مشكل جوانان تنها و تنها ازدواج است. و گره كور تمام مسائل و آسيب‌هاي اجتماعي جوانان با ازدواج باز مي‌شود.
متاسفانه در سال‌هاي گذشته هيچ نوع سنجشي در جامعه و در بين جواناني كه با آسان سازي و وام‌هاي دولتي و دانشجويي ازدواج كرده‌اند انجام نگرفته.
در دانشگاه جشني برگزار مي‌كنيم و به ظاهر آسان و ساده پيوندي بين جوانان انجام مي‌گيرد و ما هم تبليغي دو چندان مي‌كنيم و خنده‌هاي زوج‌هاي جوان را به رخ جوانان مجرد مي‌كشيم. اما كاش پس از يكي دو سال كسي سراغي از اين جوانان مي‌گرفت، از حال و روزشان مي‌پرسيد. آيا خنده‌هاي روز جشن هنوز بر لبان جوانان ديده مي‌شود.
و اما اين روز‌ها در ميان همه‌ي اين سر و صداها و جشن‌ها و طرح‌ها زنگ خطري به صدا درآمده كه اگر گوش هم نداشته باشيم با چشم هم مي‌توانيم صدايش را بشنويم. طلاق در جامعه با رشدي فزاينده در حال اوج گرفتن است!
طلاق مهم‌ترين آسيب اجتماعي کشور است به‌طوري که رشد آن نسبت به ازدواج 12 درصد بيشتر شده و در سال گذشته 788 هزار و 23 مورد ازدواج و 94 هزار و 40 مورد طلاق ثبت شد که بر اساس اين آمار نسبت رشد طلاق نسبت به ازدواج 1/12 درصد است در حالي که اين ميزان در سال 84 ، 7/10 درصد بود.
بر اساس پژوهش‌هاي مركز مطالعات جمعيتي آسيا و اقيانوسيه 50 درصد ازدواج‌هاي منجر به طلاق زير 4 سال ازدواج اتفاق مي‌افتد.
به نظر مي‌رسد ما با هدف پايين آوردن سن ازدواج دست به اجراي برنامه‌هايي زديم كه امروز با مشكل ازدواج‌هاي نيانديشيده روبرو هستيم، و در پايان كار هم نتيجه‌اي جز شنيدن زنگ طلاق نشنيده‌ايم.
بالا رفتن سن ازدواج مد يا يك امتياز اجتماعي
آمارهاي اعلام شده از سوي سازمان ثبت احوال نشان مي‌دهد ما با كاهش ازدواج و افزايش سن ازدواج روبرو هستيم.
پيش از هر نوع موضع گيري در مورد اين اتفاق بايد پرسيد: آيا بالا رفتن سن ازدواج به خودي خود يك هشدار براي جامعه است؟ چه دلايلي باعث شده كه جوانان تجرد را ترجيح دهند؟ جوانان تنبل و بي مسئوليت شده‌اند يا حق با آن‌ها است كه زير بار مسئوليت نمي‌روند؟ آيا اين مسئله تبديل به يك مد يا پز اجتماعي در بين جوانان شده است؟ آيا مي‌توان از اين مسئله به عنوان يك امتياز اجتماعي بهره برد؟
چرا سن ازدواج بالا رفته و ازدواج‌هاي مان نسنجيده تر و به عبارتي جوانان مان در اين مقوله نا پخته تر شدند؟ با توجه به آمارهاي طلاق آيا به زمان بيشتري براي تامل و فكر و آموختن براي ورود به يك زندگي مشترك نياز است؟
شايد جامعه و جوانان خود در مي‌يابند كه هنوز آمادگي و توانايي يك انتخاب و سامان دادن يك زندگي را ندارند و اما ما به جاي تمركز بر آموزش و توانمند كردن جوانان مان بر طبل شادي مي‌كوبيم و تنها از آن‌ها مي‌خواهيم هر چه سريع تر ازدواج كنند كه آمار‌ها نگران كننده است. غافل از اينكه ازدواج يك مسئله انساني پويا و ادامه دار است. و فقط محدود به يك تصميم نيست. بلكه سراسر خود زندگي است. و نسخه‌اي نيست كه بتوان به عنوان دوا براي كسي تجويز كرد.
كاميار ميرشاهي