آسيا و آفريقا كمترين توليد محصول ارگانيك را دارند

به گزارش خبرنگار«شهر»، تا سال 2003 ميلادي بيش از 24 ميليون هكتار از اراضي كشاورزي مناطق جهاني به كشت ارگانيك تخصيص يافت و طبق آخرين آمار در سال 2007 اين مقدار به حدود 60 ميليون هكتار رسيده است. در اين ميان بيشترين سطح زير مقدار به حدود 60 ميليون هكتار رسيده است.

در اين ميان بيشترين سطح زير كشت به ترتيب به مناطق اقيانوسيه (8/41 درصد)، قاره آمريكا (1/30 درصد) و اروپا (1/23 درصد) اختصاص داشت و در قاره آسيا و آفريقا از سطح زير كشت كم تري نسبت به سايرين برخوردار بوده اند. بر اساس آخرين آمار اعلام شده در سال 2009، كل سطح تحت پوشش ارگانيك 9/62 ميليون هكتار است كه 2/32 ميليون هكتار آن مختص محصولات كشاورزي و مراتع براي توليد دام ارگانيك بوده كه اين سطح معادل يك درصد از كل كشاورزي جهان است.

به لحاظ تجارت خارجي و بازار فقط در سال 2003 ميلادي حدود 25 ميليارد دلار ارزش فروش محصولات كشاورزي اركانيگ بود. به طوري كه سه منطقه آمريكاي شمالي، اروپا و ژاپن بازارهاي مهم مصرف اين نوع محصولات شناخته شدند. اين آمار در سال 2007 بيش از 46 ميليارد دلار است كه به صورت متوسط سالانه 5 ميليارد دلار به آن اضافه شده است از اين رو، پيش بيني مي شود، ضمن افزايش و ارتقاي فرهنگ مصرف محصولات كشاورزي ارگانيك نسبت به غير ارگانيك در اروپا، آمريكاي شمالي و ژاپن، بازار مصرف چندين برابر بازار مصرف فعلي شود.

براي مثال، دو كشور آمريكا و كانادا در سال 2003 حدود 75/11 ميليارد دلار و اروپا 5/10 ميليارد دلار مصرف كننده محصولات كشاورزي ارگانيك بوده‌‌اند.

آرژانتين و استراليا از مناطقي هستند كه عمده صادرات محصولات ارگانيك را در انحصار خود قرار داده و بازار صادرات اين محصول را در اختيار دارند. به طوري كه در سال 2003 فقط آرژانتين از فروش محصولات ارگانيكي مانند حبوبات، قهوه، شكر و گوشت حدود چهار ميليارد دلار درآمد ارزي به دست آورده است.

آمار اخير در 20 كشور جهان روي دو ميليون نفر در بيش از 400 در هزار هكتار مزارع در حال كشاورزي ارگانيك هستند، نشان مي‌دهد كه بر خلاف اين ديدگاه‌ها به طور حتم كشاورزي ارگانيك با تكنيك ساده در حال افزايش محصول در بيشتر نقاط جهان كه بيش از 80 درصد آن با موفقيت همراه بوده است.

اين تكنيك با جايگزيني مواد طبيعي به جاي مواد شيميايي سنتتيك بوده و موضوعي است كه نمي توان آن را به يك مورد ناچيز نسبت داد يا از آن به راحتي چشم پوشي كرد. موضوع قابل توجه اين است كه اين فرآيند در يك دهه گذشته و در مناطق دور دست و فقير از نظر منابع طبيعي اتفاق افتاده است. در كشور كنيا كه با استفاده از روش هاي توليد ارگانيك شامل كمپوست، توليد آفت كش‌هاي سالم و روش‌هاي محافظت از محصول به توليد چهارگانه برابر در توليد محصول ذرت دست پيدا كرده است از جمله مثال هاي بارز اين فرآيند است.

نكته جالب آن كه اين كشاورزان بيشتر مازاد بر نياز بر مصرف خود محصول توليد مي كنند در حالي كه آنها قبلا حتي قادر به توليد محصول در حد نياز غذاي خود نبودند. در آمد حاصل از فروش محصولات اضافي در حال برگشت به جامعه محلي به شكل خريد بز شيري، خرگوش، كندوي زنبور، ماكيان و كاشت 20 هزار درخت به ويژه انبه و آموزش كشاورزان ديگر توسط كشاورزان آموزش ديده به صورت خودجوش شده است.

در جنوب برزيل نيز بيش از 20 هزار كشاورز با استفاده از كود سبز و پوشش گياهي از خانواده بقولات و تلفيق دام‌ها در چرخه توليد مقدار محصول ذرت توليدي را دو برابر كرده و گندم توليدي را به چهار تا پنج تن در هكتار افزايش دادند. درگواتمالا و هندوراس 4500 كشاورز با استفاده از فن آوري جايگزيني مقدار ذرت توليدشان را به سه برابر افزايش دادند و تنوع محصولات را در مزارع خود گسترده كرده‌اند و موجب رشد اقتصادي و بازگشت مهاجران به روستاهايشان شدند. دو هزار كشاورز در كنيا از برنامه‌هاي كشاورزي پايدار بهره مي برند و توانسته‌اند مقدار ذرت توليدي خود را به چهار تن در هكتار افزايش داده و توليد سبزيجات را در طول دوره خشكي پايدار و بهبود بخشند.

يك‌هزار كشاورز خرده مالك در مكزيك با روش كشاورزي ارگانيك قهوه توليد مي‌كنند كه ميزان توليد خود را با اين روش دو برابر افزايش داده اند. يك ميليون كشاورز برنج كار در كشورهاي جنوب شرقي آسيا سيستم كشاورزي خود را به كشاورزي ارگانيك تغيير داده‌اند.