توصيه به ديابتي‌ها براي پيشگيري از ابتلا به زخم پا
يكي از عوارض ديررس بيماري ديابت، نوروپاتي يا گرفتاري اعصاب است كه شيوع اين عارضه در بيماران ديابتي بسيار شايع است و شدت نوروپاتي با سن، طول مدت ابتلا به ديابت و چگونگي كنترل قند خون ارتباط دارد.
به گزارش "شهر"، دكتر شهين ياراحمدي، كارشناس اداره غدد و متابوليسم وزارت بهداشت با بيان اين مطلب اظهار كرد: زخم پاي ديابتي به چندين شكل در بيماران ديده مي‌شود، شايعترين فرم آن بصورت گرفتاري حس در پا ظاهر مي‌شود كه ممكن است بصورت درد، سوزن سوزن شدن و يا مور مور شدن در پاها بروز كند و يا بصورت از بين رفتن حس درد، حرارت و درك موقعيت پا تظاهر كند.
وي با اشاره به اين كه آموزش در زمينه كنترل ديابت و زخم پاي ديابتي بسيار حائز اهميت است، افزود: اگر بيماران ديابتي بحث آموزش را جدي بگيرند و چربي خون، فشارخون و بهداشت پاها را كنترل كنند دچار زخم پا نمي‌شوند.
ياراحمدي به بيماران ديابتي توصيه كرد: روزانه پاهاي خود را از نظر وجود تاول، بريدگي، زخم، خراشيدگي يا ضايعات بين انگشتان بررسي كنند و پاهاي خود را هر روز بشويند و بين انگشتان را به دقت خشك كنند. همچنين در صورت خشكي پوست پاها، پس از شست‌وشو و خشك كردن از كرم يا روغن نرم كننده استفاده كنند.
وي تصريح كرد: افراد ديابتي هيچگاه نبايد با پاي برهنه راه روند زيرا به دليل از كار افتادن عصب‌هاي پايشان، درد را خوب حس نكرده و موجب زخم شدن پايشان مي‌شود.
به گفته كارشناس اداره غدد و متابوليك وزارت بهداشت، بيماران ديابتي هنگام خريد كفش بايد دقت كنند كه كاملاً اندازه باشد مناسب‌ترين كفش، كفشي است كه كف راحت داشته باشد و جلويش پهن باشد،زيرا باعث مي‌شود جلوي پا و انگشتان از هم فاصله داشته باشند. كفش نوك تيز و پاشنه بلند بدترين نوع كفش براي افراد ديابتي محسوب مي‌شود.
وي گفت: جوراب‌هاي كتاني يا نخي بهترين نوع جوراب براي افراد ديابتي است و توصيه نمي‌شود كه از جوراب‌هاي پلاستيكي استفاده كنند همچنين كش جوراب نبايد سفت باشد زيرا باعث تجمع آب و ورم پا و در نهايت ايجاد ضايعه مي‌شود.
ياراحمدي به بيماران ديابتي توصيه كرد: در صورت وجود يك ضايعه جديد، ميخچه، قرمزي، تورم، درد پا يا هرگونه زخم يا تاول فوراً پزشك خود را آگاه كنند و تا زمان معاينه پاها را استراحت دهند.