سخنران همايش‌هاي «جوان ايراني، پرسش‌هاي امروزي»:
دكتر زيباكلام: مبشر و مبلغ حقايق باشيم
دكتر «صادق زيباكلام» با بيان اينكه براي رسيدن به توسعه، بايد توسعه فرهنگي و علوم اجتماعي را سرلوحه قرار داد، برگزاري كرسي‌هاي آزادانديشي را كه خانه شهرياران جوان با همكاري دانشگاه تهران برگزار مي‌كند، گامي مهم خواند و گفت: مسوولان هم بايد تلاش كنند كه كرسي‌هاي آزادانديشي جوري نباشد كه كساني بيايند كه مبشر و مبلغ حقايق نباشند.
اين استاد دانشگاه در گفت و گو با خبرنگار شهر گفت: يكي از مباحث مهمي كه طي سال‌هاي اخير در ميان صاحبنظران و متخصصان توسعه مطرح شده، اين است كه ما بايد براي توسعه ايران مدل و الگويي انتخاب كنيم كه با شرايط تاريخي، فرهنگي، مذهبي، سنت‌ها و خلاصه پيشينه اجتماعي تاريخي ايران همخواني داشته باشد.
وي با بيان اينكه درست نيست بياييم الگوي توسعه غربي يا شرقي را در جمهوري اسلامي ايران اسباب كار قرار دهيم، افزود: انتخاب الگو براي هر كشور نيز كار درستي نيست، معتقدم اين حرف فقط ظاهري درست و فريبنده دارد ولي اصلا حقيقت ندارد چون اگر در عالم واقعيت اين گونه بود هر كشوري مي‌بايست يك الگو و فرهنگ خاص خود داشته باشد و بايد به تعداد كشورهاي عضو سازمان ملل 150 الگوي توسعه داشته باشيم.
زيباكلام اظهار داشت: در حال حاضر كشورهايي مانند استراليا، آمريكا و آلمان كه ما آنها را مجموعه كشورهاي غربي و پيشرفته مي‌‌شناسيم همه براي دستيابي به توسعه، الگوي مشتركي را برگزيده‌اند.
وي تصريح كرد: ظرف سه چهار دهه گذشته شاهديم چندين كشور كه جزو كشورهاي توسعه نيافته هستند امروزه از مرز توسعه نيافتگي خارج شده‌اند. مانند كشورهاي مالزي، تركيه، كره جنوبي و تايوان كه هر يك داراي يك فرهنگ و پيشينه تاريخي متفاوت هستند براي توسعه از يك الگوي مشترك استفاده كردند. پس اين سخن كه در ايران بايد به دنبال توسعه ايراني و خاص باشيم، عوام‌فريبي است و بايد به دنبال الگوي توسعه‌اي كه كشورهاي تركيه، هند، كره‌جنوبي و ژاپن دنبال كرده‌اند، باشيم و البته نمي‌توان از نكات خاص نيز بي‌تفاوت گذشت.
زيباكلام با بيان اينكه توسعه، يك الگوي راه بيشتر ندارد و آن هم در كشورهاي توسعه يافته وجود دارد، گفت: مشابه اين قضيه در خصوص علم نيز صحت دارد، وقتي صحبت از بومي‌سازي علم و علوم انساني مطرح مي‌شود، اينها هم دغدغه زبان و لفافه است. نسبيت انيشتين و قانون نيوتن يكي بيشتر نيست و لذا در علوم انساني نيز نمي‌توان آن را ايراني كرد. به همان دليلي كه نمي‌توان علوم انساني آمريكايي يا آلماني داشته باشيم.
علوم انساني، علوم انساني است و نمي‌تواند خاص هر كشور باشد. اين هم مثل همان الگوي توسعه بومي مطالبي است كه ظاهري زيبا دارد ولي حقيقتي در آن نهفته نيست.
وي به برگزاري كرسي‌هاي آزادانديشي در دانشگاه‌ها اشاره كرد و ادامه داد: اين جلسات كه با حضور ميهمانان و شركت‌كنندگاني كه دانشجويان آنها را تشكيل مي‌دهند بسيار ارزنده است و تاكنون دانشجويان استقبال خوبي كرده‌اند. مسوولان هم بايد تلاش كنند كه كرسي‌هاي آزادانديشي جوري نباشد كه كساني بيايند كه مبشر و مبلغ حقايق نباشند.
سلسله همايش‌هاي جوان ايراني، پرسش‌هاي امروزي ويژه كرسي‌هاي آزادانديشي از سوي خانه شهرياران جوان وابسته به سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران از 27 آذر‌ماه آغاز و تا چهارشنبه اول دي‌ماه ادامه دارد.