زلزله تهران حقيقتي دور يا نزديک
گفته مي‌شود عامل اصلي وقوع زلزله در تهران وجود 15 گسل در اين منطقه است که سه گسل در اين ميان هريک به تنهايي پتانسيل ايجاد زلزله اي بيش از هفت ريشتر را دارا هستند. احتمال رخ دادن چنين زلزله اي در تهران باعث شده است تا هريک از مسولان نسبت به پيامد هاي آن هشدار دهند.
به گزارش خبرنگار شهر، زلزله اخير در استان کرمان بار ديگر زنگ هشدار را براي استان تهران به صدا در آورد به گونه‌اي که مقامات دولتي درباره زلزله قريب الوقوع در تهران اظهار نظر کرده‌اند.«ابوالحسن فقيه» رييس جمعيت هلال‌احمر كشور در ارزيابي وضعيت آمادگي گروه‌هاي امدادگر در صورت وقوع زلزله‌اي با مقياس بالا در تهران مي‌گويد: «زلزله تهران بدليل ساختار با همه زلزله‌هاي ديگر متفاوت است؛ و تجهيزاتي كه متناسب با وضعيت تهران باشد، نداريم و مشكل مهمتر تراكم جمعيت است.»
مناطق پرخطر تهران
کارشناسان شرکت «جايکا» که يک شرکت مشاور ژاپني وابسته به وزارت امور خارجه ژاپن که امسال تحقيقاتش درباره زلزله تهران منتشر شده تراکم جمعيتي بالا را پرخطرترين عامل در زلزله احتمالي تهران مي داند. بر اساس تحقيقات اين شرکت مناطق 10، 15 و 17 شهرداري تهران به دليل تراکم جمعيتي بالا، پرخطرترين قسمت شهر در مقابل خطر زلزله هستند. در رتبه بعدي مناطق 18 و 19 شهري جاي مي‌گيرند.در صورت وقوع زلزله سنگين، تعداد زيادي از آنها يا جان خود را از دست خواهند داد يا آن که گرفتار فعاليت انفرادي امداد به خانواده و همسايگان مي‌شوند.
دکتر «محمد رضا عباسي» عضو هيئت علمي پژوهشگاه زلزله با اشاره به بررسي‌هايي که در تهران انجام شد مي گويد: طول گسل نياوران تا 13 کيلومتر شناسايي شده بود که در سالهاي اخير با بررسي‌هايي که صورت گرفت طول اين گسل 43 کيلومتر گزارش شده است. تحقيقات در شرق تهران و منطقه لواسان نشان مي دهد لرزه‌خيزي‌هايي ثبت شده است و علاوه بر آن دو رويداد لرزه خيزي در گسل طرشت و يک زمين لرزه نيز بر روي گسل لويزان ثبت شده ولي طبق اين بررسي‌ها نشان داد که بيشترين رويداد لرزه خيزي بر روي گسل نياوران اتفاق افتاده است.
«با وجود گسل‌هاي بزرگ شناخته شده مانند«ري» و «عباس‌آباد» و گسل‌هاي بي‌شمار ناشناخته، زلزله تهران قطعي بوده و تقريبا هيچ نقطه‌اي از پايتخت از نظر آسيب‌پذيري در برابر زلزله ايمن نيست.» اين را دكتر «محمودرضا دلاور» استاديار گروه مهندسي نقشه‌برداري دانشگاه تهران مي‌گويد و معتقد است با توجه به كيفيت پايين‌تر ساختمان‌ها در جنوب شهر و تمركز بيشتر جمعيت در مناطق مركزي، زلزله احتمالي تهران در مناطق جنوبي و مركزي شهر تلفات بيشتري دارد.
«آبراليان» زمين شناس برجسته ايران در سال 1330 معتقد است: احتمال قريب به يقين مي‌رود که روزي زلزله شديدي در تهران رخ دهد و اين شهر زيبا و ساختمانهاي باشکوه و عظيم به قبرستان و خرابه‌اي مبدل شود. 99% اين بناها روي اهالي مي‌ريزد و تلفات بيشماري وارد خواهدشد. البته ممکن است اين حادثه پس از چند سال ، بلکه پس از قرني اتفاق نيفتد و خود ما ناظر اين آوارگي و خرابي نباشيم و ممکن است در آتيه‌اي نزديک و شايد هنگام قرائت اين سطور اتفاق افتد.
بنابر آنچه مسولان و کارشناسان درباره اين حادثه طبيعي مي‌گويند اين نتيجه‌گيري قطعي است که آمادگي در صورت وقوع زلزله در تهران،بايد تقويت شود اگرچه شکي نيست آموزش‌ها در برابر زلزله بسيار کمرنگ است و سازمانهاي مرتبط با اين بلاي طبيعي ضعيف عمل کرده‌اند اما نبايد به خاطر ايجاد احساس ترس از اقدامات و اطلاع رساني براي مقابله با آن پرهيز کرد و بايد با فرهنگ‌سازي، مقاوم‌سازي و رعايت استانداردها و آموزش معماران و افزايش حساسيت مردم و مسوولان در جهت انتخاب و ساخت سازه‌ها و كنترل بر روند ساخت دقت بيشتري صورت گيرد.