هشدار فوقتخصص روانپزشکي کودک و نوجوان:
اضطراب امتحان در 25درصد دانشآموزان آسيبزا است
فوقتخصص روانپزشکي کودک و نوجوان گفت: اضطراب امتحان در 25درصد دانشآموزان آسيبزا بوده و با افزايش سن، ميزان آن افزايش مييابد و عملكرد تحصيلي دانشآموز را تحت تأثير قرار ميدهد.

دکتر جواد محموديقرائي در گفتوگو با خبرنگار "شهر" با بيان اين كه اضطراب امتحان به نوعي از اضطراب با هراس اجتماعي خاص اشاره دارد كه فرد را درباره تواناييهايش دچار ترديد ميكند و نتيجه آن ناتواني مقابله با موقعيتهاي دشوار مانند امتحان است، اظهار كرد: عموماً اضطراب و ترس در سالهاي اوليه زندگي رايج است، اما اضطراب از مدرسه بويژه امتحان، بين سنين 10 تا 11 سالگي شروع ميشود و ميتوان گفت: فرد مضطرب در امتحان، مواد درسي را ميداند، اما شدت اضطراب مانع از آن ميشود كه او معلومات خود را نشان دهد.
وي افزود: البته نوع طبيعي اضطراب كه به آن اضطراب تسهيل يا تسريعکننده نيز ميگويند موجب تلاش بيشتر فرد براي کسب موفقيت ميشود و نتيجه بهتري را عايد او ميکند كه از علايم اين اضطراب معقول ميتوان به هيجان ناشي از مرور كردن دروس توسط دانشآموز، اعتراض او به كوچكترين مزاحمت مختلكننده درس خواندنش، بيميل شدن نسبت به غذا و .... اشاره كرد.
محموديقرائي درباره اضطراب ناتوان کننده نيز گفت: اين اضطراب، دلهره و تشويق شديدي است که يا خود فرد دارد و يا اطرافيان، آن را در فرد تشديد ميکنند، غافل از آنكه اضطراب شديد با متأثر و درگير کردن ذهن، زمينه فراموشيهاي زودگذر و خطاهاي ادراکي را فراهم ميکند و به اين ترتيب اثر منفي برعملکرد فرد ميگذارد.
وي خاطرنشان كرد: از نشانههاي اضطراب ناتوانکننده اين است كه فرد به خاطر مرور درسهايش دچار هيجان بيش از حد ميشود، مدام دلشوره و دلبهم خوردگي دارد، هنگام مرور درسهايش دستپاچه و عجول است، از اين که هر چه ميخواند، چيزي نميفهمد نالان است، از گرفتن نمره کم ترس و وحشت دارد.
هنگام درس خواندن، ناخنهايش را ميجود، پوست لب را ميکند يا با موي سرش بازي ميکند، بياشتهاست و نميتواند غذا بخورد، حالت تهوع دارد، گريان است و بهانهگيريهاي بيدليل دارد.
اين روانپزشك خطاب به والدين تأكيد كرد: اجازه دهيد دانشآموزان بدانند كه امتحان، ارزيابي از ميزان پيشرفت تحصيلي آنان است و بوسيله امتحان مشخص ميشود دانشآموز چه مطالبي را آموخته است و از تركيب آموختههاي خود چه مسائلي را ميتواند حل كند يا به كشف چه مطالب تازهاي ميتواند برسد، بنابر اين از همان كلاس اول ابتدايي، كودكان را تشويق به امتحان دادن كنيد.
وي با ارايه اين پيشنهاد كه فرزند دانشآموزمان را تشويق كنيم خودش از خودش امتحان بگيرد تا اين مسأله برايش عادي و به يك سرگرمي تبديل شود، تصريح كرد: آنچه بايد بيشتر مورد توجه والدين قرار گيرد، ميزان تلاش كودكان و نوجوانان است، نه صرف نتايج حاصل از انجام آزمونهاي مختلف و شايسته است با درك صحيح از ماهيت تفاوتهاي فردي و شناخت درست از ويژگيهاي ذهني، رواني و جسمي دانشآموزان، از مقايسه بيمورد كودكان با يكديگر خودداري و رقابتهاي فردي و گروهي را صرفا در شرايط عادلانه و با در نظر گرفتن تفاوتهاي فردي و فراهم كردن محيطي صميمي و دوستداشتني ايجاد كنيم.
به گفته محموديقرائي، بايد توجه داشت: فرد مضطرب از آينده ميهراسد و اين ترس بر فعاليت او تأثير دارد و اغلب موجب حملههاي عصبي ميشود. شخص مضطرب هميشه در شك و ترديد بسر ميبرد و نميتواند در هيچ موردي بسرعت تصميم بگيرد؛ زيرا از اشتباه كردن ميترسد و تصميم نگرفتن را به تصميم غلط ترجيح ميدهد.