فروزش در نشست نقد فيلم «سنگ اول» در ارسباران:
نمايش فيلم‌هاي فرهنگي در ميان فيلم‌هاي ديگر گم شده است
کارگردان فيلم سينمايي «سنگ اول» گفت: امروز وضعيت اكران فيلم به گونه‌اي است كه نمايش فيلم‌هاي فرهنگي در ميان فيلم‌هاي ديگر گم شده است و عده بسياري نمي‌خواهند كه اين فيلم‌ها اكران شود.
به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي مديريت فرهنگي هنري منطقه 3 و فرهنگسراي ارسباران، ابراهيم فروزش با بيان اين مطلب در يکصد و هشتاد و هشتمين نشست هفتگي باشگاه فيلم تهران که با حضور ابراهيم فروزش (كارگردان)، هوشنگ مرادي كرماني (نويسنده)، علي‌رضا سبط احمدي (تهيه‌كننده)، انديشه فولادوند (بازيگر) و رضا درستكار منتقد سينما در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد اظهار داشت: من هرگز براي نمايش اين فيلم و ديده شدن آن اكران گدايي نمي‌كنم و حاضر نيستم فيلم به صورت تك سانس اكران شود بلكه حاضرم فيلم بايگاني شود اما تك‌سانس اكران نشود.
فروزش با اشاره به همكاري خود با هوشنگ مرادي كرماني گفت: پس از همكاري با مرادي‌كرماني و ساخت فيلم خمره اين دومين فيلمي بود كه با هم همكاري داشتيم وقتي قصه اين فيلم را خواندم نگاه نويسنده را بسيار عميق ديدم و داستان نيز بسيار سمبليك بود.
وي با اشاره به فضاي بيشتر فيلم‌هاي خود گفت: بيشتر فيلم‌هايي كه ساخته‌ام به جز چند مورد در مورد روستا بود و فضاي آن نيز روستايي بود واقعيت اين است كه در روستا درهاي خانه‌ها باز است و بسيار ساده زندگي مي‌كنند. در روستا افراد بسيار در زندگي يك‌ديگر هستند و از زندگي همديگر خبر دارند.
فروزش ادامه داد: وقتي فيلمي در شهرستان ساخته مي‌شود كه درباره يك قوم خاص است بهتر است بازيگران نيز از آن قوميت انتخاب شوند زيرا ديده شده است كه در فيلم‌هايي كه هنرمندان تهراني نقش افرادي شهرستاني را بازي كرده‌اند بازي آنها چندان مطلوب نبوده است.
وي در پاسخ به سوالي درباره انتخاب بازيگران گفت: انتخاب بازيگر براي چنين فيلمي بسيار حساس است زيرا ممكن است انتخاب اشتباه باشد و فيلم ضربه بخورد رويكرد من در استفاده از بازيگر انتخاب بازيگران حرفه‌اي است و اين رويكرد از زمان ساخت فيلم زماني براي دوست داشتن آغاز شد.
در ادامه هوشنگ مرادي كرماني -نويسنده- نيز با اشاره به روند نگارش داستان «سنگ اول» گفت: زماني من به مشهد رفته بودم و در بازار سنگ‌تراش‌ها قدم مي‌زدم آنجا ديدم كه عده‌اي سنگ‌هاي قبري را سفارش مي‌دهند و با خود به روستا مي‌برند زماني بعد در تهران به ابن‌بابويه رفتم و آنجا ديدم كه مردي سنگ قبري را درست كرده بود و به نظر مي‌رسيد كه بر سرقبر خود گريه مي‌كند تلفيق اين دو موضوع داستاني را ساخت كه بعد فيلم سنگ اول از روي آن ساخته شد.
وي ادامه داد: انسان موجودي است كه دوست دارد هميشه ادامه داشته باشد و چون نمي‌تواند اين كار را براي طولاني مدت انجام دهد به هر ريسماني چنگ مي‌زند نوشتن روي سنگ قبر نيز اينگونه است.
مرادي كرماني درباره فضاي طنز فيلم گفت: طنز مقوله‌اي است كه بايد 3 ويژگي داشته باشد يعني به لب خنده بياورد، به سر فكر بياورد و در نهايت مخاطب را دردمند كند. طنز با واقعيت يك مقدار فاصله دارد كاري كه طنز مي‌كند عيب‌ها را نمايان مي‌كند و به نوعي طنز مقابل جراحي پلاستيك است.
مرادي كرماني با اشاره به تطابق فيلم و كتاب گفت: شخصيت‌ها در اين فيلم بسيار جالب‌تر و بهتر از كتاب پرداخته شده‌اند اين فيلم به نوعي موقعيت بخشي از جامعه امروز ما است جامعه‌اي كه در آن كوچه‌هاي كثيف و خاك‌آلود وجود دارد اما قبرستان‌هاي آن آباد است و اين نشان مي‌دهد كه ما به جاي آنكه به زندگي فكر كنيم به مرگ توجه داريم.
علي‌رضا سبط احمدي تهيه‌كننده اين فيلم نيز گفت: اين فيلم درباره زندگي و انسان‌هايي است كه از زندگي غافل هستند. من اگر دنبال ساخت فيلم درآمدزا بودم فيلم كمدي مي‌ساختم اما اين فيلم را ساختم كه يك فيلم فرهنگي است.
وي ادامه داد: اگر بخواهيم در عرصه فرهنگي كشور بمانيم بايد از اينگونه فيلم‌ها بسازيم و بايد به افرادي همچون فروزش و مرادي كرماني توجه كنيم و در كنار آنها بمانيم.
انديشه فولادوند يكي از بازيگران اين فيلم نيز درباره چگونگي حضور خود در فيلم سنگ اول گفت: در فيلم‌هايي قبلي كه بازي كردم فضاي آنها بسيار شهري بود متاسفانه در سينماي ايران وقتي كسي در نقش خوب ظاهر مي‌شود ديگران مي‌خواهند كه اين بازيگر در همان نقش بماند و پيشنهادهايي نيز كه به وي مي‌شود شبيه همان نقش است.