سياست‌هاي حمل و نقل و سلامت عمومي
تهيه‌ي مجموعه شاخص‌هايي قابل اعتماد، ساده و با معني براي اندازه‌گيري سياست‌هاي حمل و نقل بر سلامتي و بهداشت عمومي که بتواند اثري واقعي در راه رسيدن به تغيير وضع کنوني داشته‌باشد امري بسيار جدي و وظيفه‌اي بسيار مشکل است.
سرويس بين‌الملل «شهر» - براي رسيدن به نتايج بهتر و قابل اتکاتر در سلامت عمومي نياز به تلاش بيشتر در زمينه‌هاي چون برنامه‌ريزي استفاده از زمين‌هاي شهري، پياده‌روي و دوچرخه‌سواري، و روش‌هاي بهتري براي استفاده از حمل و نقل پر سرعت (RT) است. مرور بيش از 300 تحقيق مستقل براي يافتن ارتباط بين سياست‌هاي حمل و نقل عمومي و سلامتي نشان‌دهنده‌ي اين است که بين اين دو موضوع ارتباط قابل اثبات وجود دارد. شواهد جمع‌آوري شده توسط سازمان بهداشت جهاني نشان مي‌دهند براي مثال سياست‌هاي حمل و نقل که با تاکيد بر دوچرخه سواري و پياده‌روي ارائه شده‌باشند مي‌توانند بر روي کاهش شاخص وزن بدن (BMI) تاثير داشته‌باشد. ضمن اينکه تشويق براي استفاده از حمل و نقل عمومي ضمن تاثير بر افزايش فعاليت جسماني مي‌تواند آلودگي هوا را کاهش دهد.
حمل و نقل درون شهري از مسائل مهم مربوط به بهداشت و سلامتي محسوب مي‌شود. سالانه بيش از 1/2 ميليون نفر بر اثر بر اثر تصادفات ترافيکي کشته‌مي‌شوند. سالانه 19ميليون نفر بر اثر عدم فعاليت جسماني سلامتي جسمي خود را از دست مي‌دهند، و 3/2 ميليون نفر به همين دليل جان خود را. همچنين مخاطرات ديگري از جمله مجروحيت در تصادفات خياباني، آلودگي صوتي ترافيکي، تغيررات آب و هوايي و بيماري‌هاي غير مسري مانند ديابت و بيماري‌هاي قلبي عروقي از مشکلاتي‌ست که بر اثر سيستم حمل و نقل ايجاد مي‌شوند.
در حال حاضر سرمايه‌گذاري بر روي حمل و نقل در جهان سهم بالايي از کل سرمايه‌گذاري را به خود اختصاص مي‌دهد. از سال 2002 تا سال 2004 ميلادي بيش از نيمي از کل وام‌هاي بانک جهاني براي توسعه‌ي جاده‌ها و بزرگراه‌ها بوده‌است. اما اين سرمايه‌گذاري‌ها هيچ کدام براي جاده‌هايي که ويژه‌ي دوچرخه‌سواران و افراد پياده طراحي مي‌شوند صورت نمي‌گيرد. دوچرخه سواران و پياده‌ها آسيب‌پذيرترين کاربران جاده‌ها به خصوص در شهرهاي در حال توسعه هستند.
بر خلاف اعتقاد رايج، ساختن جاده‌هاي جديد نه تنها از تراکم و ترافيک کم نمي‌کند بلکه آن را تشديد مي‌کند. اين امر باعث به وجود آمدن يک دور باطل مي‌شود. براي مثال زماني که زير ساخت استفاده از خودرو فراهم باشد، خانواده‌ها از ترس اينکه فرزندان‌شان در هنگام پياده‌روي تا مدرسه بر اثر تصادف آسيب ببينند آنها را با خودروي شخصي به مدرسه مي‌رسانند. اين امر به خودي خود تراکم و ترافيک را افزايش مي‌دهد و در عين حال باعث مي‌شود که کودک از فعاليت جسمي کمتري بهره‌مند شود و نهايتا همين موضوع بر سلامتي عمومي جامعه اثر منفي مي‌گذارد.
دکتر کارلوس دورا – سازمان بهداشت جهاني
ترجمه: شهاب شهسواري علويجه
منبع سيتي‌فيکس