يک تحقيق جديد نشان ميدهد: بر خلاف اين عقيده رايج که سکتههاي مغزي در فاصله سه ساعت از وقوع انها قابل درمان طبي هستند، آسيب مغز در عرض سه دقيقه پس از سکته مغزي آغاز ميشود.
به گزارش خبرنگار "شهر" به نقل از فرانسپرس، دکتر تيم مورفي، متخصص علوم اعصاب در دانشگاه بريتيش کلمبيا در کانادا و سرپرست اين تحقيق ميگويد: اين يافتهها نشان ميدهد که پيشگيري بهترين راهبرد براي مقابله با سکته مغزي است.
به گفته دکتر مورفي، گرچه اگر بيمار مبتلا به سکته مغزي را بتوان در کمتر از سه ساعت به بيمارستان رساند، ممکن است به برخي از بيماران کمک کرد و از آسيب مغزي جلوگيري کرد.
اما به گفته دکتر مورفي، "تغييرات ساختاري مغز در جريان سکته مغزي خيلي زود رخ ميدهد، بنابراين بهترين کار اين است که عوامل خطرساز براي بروز اين بيماري را از بين ببريم و شيوه زندگي را تغيير دهيم."
حدود 80 درصد سکتههاي مغزي از نوع "ايسکميک" هستند که در آن، يک لخته مانع از جريان خون به مغز ميشود.
اما دکتر مورفي ميگويد:"هر کسي نامزد درمان با داروهاي حلکننده لخته نيست، هميشه اين داروها موثر نيستند."
به گفته مورفي، پژوهشگران با انسداد جريان خون به مغز در موشهاي آزمايشگاهي در آنها سکته مغزي ايجاد کردند.
در همان زمان، آنها با استفاده از يک تکنيک تصويربرداري با تکنولوژي پيشرفته به نام "ميکروسکوپي تحريک دوپروتوني"، "فيلمي" خلق کردند که تاثير اين کار را بر مغز نشان ميداد.
مورفي گفت: موشها دچار "يک تحريک الکتريکي وسيع در مغز شدند که «دپولاريزاسيون ايسکميک» نام دارد و به صورت موجي از فعاليت الکتريکي در مغز گسترش مييابد."
به گفته وي، ارتباطات طبيعي ميان سلولهاي عصبي يا نورونها زنجيره زيبايي از سيمکشيها هستند که مانند درختي با شاخههاي ظريف به نظر ميرسند. پس از سکته مغزي، اين اتصالات مانند مهرههاي تسبيح به نظرميآيند و ديگر فعاليت نوروني وجود ندارد.
مورفي گفت: بازگرداندن سريع جريان خون به مغز موشهاي آزمايشگاهي اغلب آسيبهاي سلولهاي عصبي را برطرف ميکند، اما حدود شش درصد ارتباطات ديگر به حالت عادي باز نميگردند.
گرچه زمان 3 دقيقهاي تقريبا امکاني براي درمان کامل سکته مغزي باقي نميگذارد، اما اين يافتهها ممکن است به بيماراني که تحت جراحيهايي قرار ميگيرند که ميتواند سکته مغزي ايسکميک ايجاد کند، کمک کند.
به گفته مورفي، وجود اين پنجره زماني سه دقيقهاي نشاندهنده نياز فوري به اقدامات پيشگيريکننده است.
عوامل خطرساز براي سکته مغزي شامل سيگارکشيدن، داشتن اضافهوزن، بيحرکتي جسمي، اعتياد به الکل، ديابت، استرس و کلسترول بالا است.
نتايج اين تحقيق در نشريه Neuroscience منتشر شده است.