مشايي در كنگره ملي روانشناسان:
مهمترين تكليف تنظيم تعادل روح انسان است
سرپرست نهاد رياست جمهوري گفت: ميزان شناخت ما از روان انسان در واقع ميزان شناخت انسان از جهان است و اگر اين شناخت حاصل نشود قادر نيست ساير جهان و حتي خدا را بشناسد.
به گزارش خبرنگار شهر، رحيم مشايي در نخستين كنگره ملي روانشناسان و مشاوران ايران، مشكل بشر را در تاريخ، عدم شناخت نفس خود دانست و اظهار كرد: اگر امكان شناخت براي بشريت فراهم شود، ساير مسايل جهان هموارتر مي‌شود و از زواياي مختلف اين موضوع قابل درك و رويت است و نياز به تعمق زياد نيست بلكه فهمي آسان است.
وي افزود: همه ما اين مهم را مي‌دانيم اهل مكتب توحيد هستيم با هر نام و عنواني وجود آدمي، معنابخش جهان است و اين نه اينكه هيچ چيز ارزشمندي در جهان نيست، همه حوزه وجود ارزشمند است اما انسان سنجش‌گر هستي است و اگر نباشد، بود و نبود يكسان مي‌شود.
مشايي تاكيد كرد: اگر انسان نباشد، خدا، فهم نمي‌شود.خداوند با هيچ موجودي قابل مقايسه نيست ولي قيمت دستگاه الهي و قيمت عرش بايد به چيزي بيارزد؛ وقتي چيزي فهم نمي‌شود، معنايي پيدا نمي‌كند و در اين ميان جنس و ذات همه ارزش‌ها، با سنجش همراه است وگرنه ارزش معنا ندارد.
سرپرست نهاد رياست جمهوري اضافه كرد: تمام كمالات اگر امكان سنجش پيدا نكنند، ديگر معنايي ندارند؛ چيزي كه ديده نمي‌شود، سنجش برايش وجود ندارد و در اين رابطه بايد گفت: رابطه خدا و انسان، يك رابطه دوطرفه است.
مشايي گفت: فكر نكنيد چون مخلوق هستيم پس محكوم هستيم؛ در پاسخ به اصلي‌ترين سوال مهم، چرايي وجود است و در اين رابطه به يك تعريف قدسي اشاره مي‌كنم و آن اينكه خداوند فرمود: من گنج مخفي بودم، دوست داشتم شناخته شوم.
وي با تاكيد بر اينكه هر چيزي كه ظرفيت دارد، دوست دارد اين ظرفيت تجلي يابد، اذعان كرد: البته جنس اين دوست‌داشتن متفاوت است؛ منطق حكم مي‌كند ضرورت دارد نور جنسش، تلالو، تشعشع و پرتوافكني باشد؛ نمي‌شود نور باشد تشعشع نداشته باشد، از اين رو خداوند كه ظرفيت مطلق است بيش از هر چيز ديگري بايد تلالو و تشعشع داشته باشد.
مشايي با طرح اين پرسش كه چرا خداوند از مصاديق غيب است؟!، پاسخ داد: خداوند غايب در ظهور است؛ به اقتضاي ظرفيت بايد نمود داشته باشد و حداكثر ظرفيت ممكن است و نمي‌توانيم بگوييم ظهور ندارد. به طوري كه در ادعيه داريم كه اي كسي كه به خاطر شدت ظهورت مخفي هستي.
سرپرست نهاد رياست جمهوري ادامه داد: ما ظاهر شده‌ها را ديده‌ايم و به آن خو گرفته‌ايم اما يادمان مي‌رود كه اين ظاهر شدنها به اعتبار آن ظهورهاست و ظاهرا خدا چاره‌اي جز خلق و آفرينش ندارد؛ گواينكه مي‌فرمايد من آفريدم تا شناخته شوم.
مشايي، منظور خدا از خلق را خلق انسان دانست و اظهار كرد: انسان است كه مي‌تواند خدا را بشناسد؛ ساير موجودات به اعتبار وجود انسان خلق مي‌شوند و نمي‌شود خلق اول ضعيف‌تر از خلق دوم باشد و بنابراين قيمت انسان خيلي بالاست.
مشايي تصريح كرد: اگر حتي بگويم قيمت انسان معادل قيمت خداست، ممكن است بعضي‌ها بگويند كفر گفته‌ام اما به واقع بايد دانست كه مختصات انسان كامل همان مختصات خداست و همانطور كه نمي‌توان مختصات خدا را نوشت، مختصات انسان كامل را هم نمي‌توان نوشت!
وي گفت: نمي‌توان موجودي را قبل از كامل‌ترين موجود خلق كرد.
وي بحث روانشناسان را نيز حقيقت آدمي عنوان كرد و افزود: بهداشت رواني در واقع تنظيم فركانس وجود انسان است؛ اگر كسي كمي خارج شود، تيك مي‌زند و چنانچه كانوني پيدا كرد و از محور تعادل خارج شد، از ظرفيت‌هاي انساني دور مي‌شود.
وي تاكيد كرد: انساني كه متعادل نيست، دريافت‌هاي غلط و تحليل‌هاي ناصواب پيدا مي‌كند، فريب مي‌خورد، وهم را با واقعيت اشتباه مي‌گيرد، پس بايد روي ريل باشد تا اين اتفاقات نيافتد.
مشايي با بيان اينكه عدالت صرفا يك مساله سياسي يا اقتصادي نيست، تصريح كرد: اصل ماجراي عدالت اصلي وجود است و هر چيزي جايي دارد؛ بدون عدالت هم هيچ معرفتي حاصل نمي‌شود.
وي افزود: در تاريخ فرصت‌هاي بسياري از بشريت گرفته شده و كار انسان‌هاست كه به جاي فرصت‌سازي، فرصت سوزي كردند و در اين باره مطالعه زندگي افراد فرصت‌سوز بيانگر اين واقعيت است كه تعادل روحي و بهداشت رواني نداشتند پس تصميماتشان خسارت بار بوده است.
مشايي، تنظيم روان آدم‌ها را كار بسيار سختي برشمرد و اظهار كرد: لازم است هر يك از ما روزي چندين بار تنظيم شويم و در اين باره دستورات الهي البته آنها كه واقعي هستند و نه دروغ، همگي محور تعادل است؛ فراموش نكنيم تعادل كه بهم بخورد، بازآفريني فطرت تغيير مي‌كند.
به گفته وي پرورش متوازن استعدادها، انسان‌ها را تنظيم مي‌كند و رشد تك‌بعدي چيزي جز توقف، تعجيل‌هاي بي‌خود، سكته و سقوط به همراه ندارد پس رشد بايد همه جانبه باشد.
سرپرست نهاد رياست جمهوري تاكيد كرد: ما بايد زندگي كنيم و زندگي كردن يعني بهره بردن از مواهب و اگر در اين ميان كسي آرزوي مرگ مي‌كند به اين دليل است كه احساس مي‌كند بهره نبرده است. بنابراين از ريل خارج شده و در اين زمينه برخلاف وجود برخي دريافت‌هاي غلط از روانشناسي، بايد اذعان كرد كه مهمترين تكليف، تنظيم تعادل روح انسان است و بنابراين بايد تلاش كنيم انسان را به نقطه تعادلي بازگردانيم و يا حداقل او در نقطه تعادليش بماند.