جشنواره فيلم کيش بستر مناسب براي معرفي سينماي بومي

به گزارش شهر، عزيزالله حميدنژاد در توضيح بيشتر به روابط عمومي جشنواره بين المللي فيلم کيش گفت: به هر حال سي‌و سه كشور تعداد كمي نيست. تصور كنيد يك فيلم را سي‌و سه سفير از سي‌و سه كشور مي‌بينند و اين ديده شدن مي‌تواند برد جهاني داشته باشد. اما اين موضوع بستگي دارد به برنامه‌ريزي. برنامه ريزي اي که بايد به گونه‌اي باشد كه درست از اين بستر استفاده شود .

وي ادامه داد: كيش طبيعتاً منطقه‌اي است كه همه فرهنگ‌ها آزادانه حضور دارند و مي توانند در فعاليت تجاري و فعاليت فرهنگي فعال باشند. وقتي منطقه اي آزاد اعلام مي‌شود، به نوعي يك منطقه جهان شمول محسوب مي شود و فكر مي‌‌كنم از نظر فرهنگي مي‌تواند اين نقش را ايفا كند. حداقل محدوده منطقه كيش مي تواند در معرفي فرهنگي وقومي به مخاطبان بسيار فعال عمل کند.

به گفته وي سينماي بومي سينمايي است که اگر صداي فيلم را حذف کنيم و تنها به تصويرش نگاه كنيم، احساس مي كنيم. حميدنژاد اضافه کرد: سينماي بومي ويژگي‌هاي منحصر به فرد و شناسنامه‌اي مختص به خود دارد. شناسنامه اي كه مختص يك منطقه و جغرافياي خاص و بخشي از جهان است.

عزيزنژاد ادامه داد: حالا اين مي‌تواند هركجا باشد. مثلاً مربوط به يك شهرستان خيلي كوچك، يك جاي دور افتاده باشد، يا مربوط به يك روستا يا حتي به يك كشور خيلي بزرگ باشد. تا زماني که مخاطب اين فيلم را مي‌بيند با يك فيلم امريكايي يا اروپايي يا هندي مقايسه اش نکند، به طوري که اگر اين فيلم که مختص مناطق خاصي از كشور ما و سينماي بومي ايران است، در هركجاي دنيا كه به نمايش در مي‌آمد مخاطب بايد متوجه شود كه اين فيلم ايراني است و و معادل خارجي نداشته باشد.

وي افزود: قطعاً فيلمي كه بومي است نمي‌تواند كليشه برداري باشد. بايد ويژگي‌هايي داشته باشد كه به فرهنگ آن منطقه خاص برمي گردد. حالا اگر فيلمساز آگاه باشد و با يك ساختار مشخص و مناسب به آن منطقه و فرهنگ بپردازد كه مناسب با آن فرهنگ بومي باشد، مي توان گفت که اين سينما ويژه مي‌شود.

اين فيلمساز خاطرنشان ساخت: سينماي بومي بايد در همه ابعادش بومي باشد. از ساختار سينمايي گرفته تا فرهنگ و زبان و حتي رنگ آميزي كلي فيلم.