کد خبر: ۳۴۰۴۹

رضا گوران عنوان كرد:

تماشاگر را سطحي‌نگر فرض نكنيم

يك كارگردان تئاتر گفت: من به عنوان کارگردان بايد براي سليقه مخاطب ارزش قائل باشم و او را به عنوان فردي سطحي نگر فرض نکنم.

به گزارش شهر، نشست خبري نمايش « اسب هاي پشت حنجره » روز چهارشنبه يازدهم اسفند ماه در تالار قشقايي مجموعه تئاتر شهر، با حضور عوامل اجرايي اين اثر نمايشي برگزار شد.

 

رضا گوران نويسنده و کارگردان اين اثر نمايشي در ابتداي اين نشست خبري با اشاره به اجراي سه گانه هاي نمايشي گروه تئاتر يرما گفت: بعد از اجراي نمايش «مي‌خوام مي خوابم» که در کارگاه نمايش مجموعه تئاتر شهر به روي صحنه رفت، سه گانه هاي گروه يرما با فضايي که مورد نظر ما بود آغاز و با اجراي نمايش«داستان يک پلکان» ادامه پيدا کرد و با نمايش «ابرهاي پشت حنجره» به پايان رسيد.

 

وي افزود: به طور حتم فضاي کارهاي بعدي گروه ما، در اين حال و هوا نخواهد بود و تماشاگران تئاتر از گروه نمايش يرما نمايشي دريک فضاي متفاوت خواهند ديد ضمن اينکه من هميشه براين باورم که نبايد براي تماشاگر تئاتر عنصري تکراري باشيم چرا که ما بايد در جريان مسيري قرار بگيريم که تماشاگر تئاتر ببيند و از ديدن آن لذت ببرد.

 

کارگردان نمايش ابرهاي پشت حنجره، در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود گفت: معتقدم اگر من به عنوان کارگردان به سليقه مخاطب ارزش قائل باشم و او را به عنوان فردي سطحي نگر فرض نکنم، هميشه موظف خواهم بود که کارم را به بهترين شکل ممکن به مخاطب ارائه کنم بنابراين تئاتر را به عنوان مقوله خطرناک فرض مي کنم که حتي در زمان اجرا نيز براي من ايجاد استرس مي کند وحتي در آخرين روزهاي اجرا نيز من را با خود همراه مي کند.

 

گوران در مورد تاثيراتي که گروه اجرايي نمايش در کارگرداني نمايش داشت، تصريح کرد: قاطعانه مي گويم که گروه بازيگران و ساير عوامل نمايش تاثير بسيار زيادي در اجراي نمايش داشتند چرا که همه اين افراد به نفع خودشان در گروه حضور نداشتند بلکه تمام تلاش خود را انجام دادند که به نفع کار فعاليت کنند و اين اعتماد دو‌‌طرفه اي بود که در اين کار براي من به وجود آمد و تجربه بسيار ارزشمندي بود که من هيچگاه فراموش نمي کنم.

 

اين کارگردان تئاتر درباره شيوه هاي اجرايي که در سه اثر اجرايي اخير گروه نمايش يرما به کار گرفته شد توضيح داد: هميشه دوست دارم که کار متفاوتي را بر روي صحنه نمايش تجربه کنم اما اين تفاوت را به شرطي مي خواهم که تماشاگر اثر خلق شده از سوي من را بفهمد و من سعي نکنم که از هرشناسه اي براي متفاوت بودن استفاده کنم. من همانقدر که شيوه رومئو کاستلوجي را مي پسندم از سوي ديگر نمايش هاي نادر برهاني مرند را هم دوست دارم چرا که آنها تمام تلاش خود را انجام مي دهند که با استفاده از شيوهاي نوين و متفاوت در تئاتر نمايش کار کنند نه چيزديگري.

 

وي ادامه داد: آنچه که علاوه بر موارد ياد شده براي من مهم به نظر مي آيد اين است که هميشه دوست دارم تماشاگر نمايش‌هاي من، قبل از ديدن نمايش به اين نکته فکر کند که مي خواهد اين بار با اثري متفاوت روبه رو شود و اين بهترين چيزي است که همواره انتظار آن را دارم.

گوران، دراين نشست خبري به تجربه هاي بين‌المللي خود در عرصه تئاتر هم اشاره کرد و گفت: درطول سال‌هاي اخير تجربه هاي متفاوتي را با هنرمندان خارجي به ويژه در کشور هلند داشتم و با وجودي که قاطعانه بر بالابودن امکانات آنها تاکيد مي کنم و آن را قابل قياس با تئاتر ايران نمي بينم اما اين علاقه در من وجود دارد که با عوامل ايراني به ويژه بازيگر ايراني کار کنم چرا که با بازيگر ايراني بسيار راحت‌تر و آسان‌تر مي‌توانم کار کنم.

 

نويسنده برگزيده بيست و نهمين جشنواره بين المللي تئاتر فجر درباره متن اين اثر نمايشي نيز گفت: در سه اثر اخيري که گروه يرما با اقتباس از آثار خارجي داشته تمام تلاش بر اين بوده که با استفاده از متن اصلي نمايشنامه ديگري نوشته شود و بعد از جابه جايي ديالوگ ها و عناصري که نوسنده به آن وارد مي کند در طول تمرين شکل جديدي پيدا کند و تبديل به اثر تازه اي شود چرا که من اعتقاد دارم نمايشنامه نويسي در خانه معنا ندارد و اين حضور در طول تمرينات است که مي تواند جنس ديالوگ هاي مورد نظر من و نحوه اجراي آن را به من نشان دهد که اتفاقا در اين نمايش اين پروسه طي شد و اگر جايزه اي هم گرفت حاصل تلاشي است که کل گروه در طول تمرينات با من به عنوان نويسنده و کارگردان همراهي کردند.

 

وي تصريح کرد: به نظر من تمام آثار نمايش دنيا مدام در حال تکرار شدن هستند و به نظر من اين هنرمندان هستند که هرکدام به شکلي از اين آثار دزدي مي کنند در اين نمايش هم که بر اساس يکي از نمايشنامه‌هاي اسپانيايي اقتباس شده من سعي کردم با وفاداري به محتواي اصلي اثر فضاي نمايش، جنس ديالوگ ها و ريتم، شعر گونگي متن را با فضاي ذهني خودم تطابق دهم و به مخاطب ارائه دهم.

 

گوران در پاسخ به اين سوال که آيا در آينده تصميم به اجراي يک اثر ايراني با مضمون اجتماعي داريد يا خير ؟ گفت: سبک من سبک خاصي است ضمن اينکه اعتقاد دارم که کار بر روي درام اجتماعي فعاليت بسيار دشواري است ضمن اينکه جنس نگاه من و فضاهايي که من هميشه تصور آن را براي اجرا دارم گاهي اين انگيزه را به من مي دهد که در آينده نمايشي با اين مضمون را به روي صحنه ببرم اما به طور حتم اين اتفاق در سال آينده نخواهد افتاد.

 

وي در بخش ديگري از اين نشست خبري در باره چرايي استفاده از بازيگران چهره در آثار خود خاطر نشان کرد: به طور حتم براي من مهم شايسته بودن و مناسب بودن بازيگر براي ايفاي نقش است ضمن اينکه همواره دوست دارم که با بازيگران حرفه اي و چهره در آثارم استفاده کنم و اين طبيعي است که هميشه به بهترين گزينه ها و بهترين ترکيب فکر کنم ضمن اينکه بر اين باورم بازيگراني مانند شهرام حقيقت دوست ، مهدي پاکدل و بهنوش طباطبايي آنقدر قدرت دارند و امتحان خود را پس داده اند که به قدرت بازيگري آنها بيشتر از چهره بودنشان نگاه کنم.

 

گوران در ادامه پيرامون نحوه بازبيني اين نمايش توسط شوراي نظارت و ارزشيابي مرکز هنرهاي نمايشي خاطر نشان کرد: خوشبختانه بابت بازبيني و اجرا هيچ مشکلي نداشتيم ضمن اينکه من اصلا دوست ندارم از جايي صحنه اي از کارم را حذف کنم بنابراين تمام تلاش خود را مي کنم اين موارد از جانب خودم اعمال شود.

 

کارگردان نمايش ابرهاي پشت حنجره در بخش پاياني صحبتهاي خود به ارتقا سطح سليقه مخاطبان تئاتر در سالهاي اخير اشاره کرد و گفت : در يک برهه زماني به دليل فقدان اطلاعات به روز شده در تئاتر ايران که منابع علمي حوزه تئاتر بسيار با مشکل و حاشيه قابل دسترس بود آثاري به روي صحنه مي رفتند که با وجود اشکالات فراوان مورد استقبال قرار ميگرفتند در حاليکه با شيوه واقعي بسيار دور بودند اما هم اکنون با انفجار اطلاعاتي که در دنياي مجازي به وجود امده کارگرداني تبديل به شغلي سخت ونفس گيرشده و باعث شده تا تماشاگران توقع به مراتب بالاتري نسبت به سالهاي قبل داشته باشد . اکنون زمان آن رسيده است که ديگر نمي توان تماشاگران فهيم تئاتر را فريب داد بنابراين من اميدوارم نمايش ابرهاي پشت حنجره در جلب مخاطب موفق بوده باشد.

 

شهرام حقيقت دوست يکي از بازيگران نمايش هم که در اين نشست حضور داشت با ابراز رضايت از حضور در اين نمايش گفت: به عنوان بازيگر اين اولين تجربه من با رضا گوران بود که اتفاقا تجربه بسيار ارزشمندي بود چرا که رضا گوران کارگردان با سليقه اي است که کار خود را دوست دارد و هيچ گاه انگيزه خود را از دست نداده وي از آن دسته افرادي است که با وسواس هاي بسيار زياد خود تجربه خوبي را براي بازيگر رقم مي زند و من اميدوارم اين انرژي به مخاطب نمايش هم هدايت شود.

 

وي در بخش ديگري از صحبتهاي خود درباره واکنش هاي متفاوتي که از حضور بازيگران چهره در حوزه تئاتر وجود دارد تصريح کرد: به نظر من تمام اين صحبتها به اين خاطراين پيش آمده که خانه ما يک مقدار کوچک است . به اعتقاد من آوردن ستاره ها به تئاتر شبيه اين است که يک ماشين گران قيمت و شيک در محله اي واقع در پايين شهر پارک شود در حاليکه اگر همين ماشين در يک جاي تميز و شيک بالاي شهر پارک شود حضور اين ماشين گران قيمت عادي به نظر خواهد آمد پس مي بينيد که ما بايد اين خانه را بزرگ تر کنيم که تمام سوتفاهمات هم از بين برود.

 

حقيقت دوست ادامه داد : بسياري از مواردي که در تئاتر وجود دارد از پايه ايراد دارد که نمي توانيم بر مبناي آن به حضور ستاره ها در تئاتر خرده بگيريم و به نظر من اين مرزبندي هاي غلط بايد روزي از ميان برود چرا که جز اين راه ديگري نداريم.

 

کاوه قائمي يکي ديگر از بازيگران نمايش هم در اين نشست گفت: رضا گوران وسواس بسيار زيادي در هدايت بازيگران دارد در اين نمايش هم من تمام تلاش خود را انجام دادم که متفاوت ترين حضورم در صحنه تئاتر به عنوان بازيگر را براي خودم رقم بزنم که اميدوارم تا حدي موفق بوده باشم.

 

سيامک احصايي طراح صحنه اين اثر نمايشي هم در اين نشست گفت: من متن اصلي را هيچ وقت مطالعه نکردم اما وقتي قبول کردم که با رضا گوران براي طراحي اين نمايش همکاري کنم به خودم گفتم که طرح اوليه من هيچوقت سرانجامي نخواهد داشت و اين يک واقعيتي بود که پذيرفتم . بنابراين طرحي که در صحنه اين اثر نمايشي مي بينيد طرحي است که در طول تمرينات شکل گرفت و در صحنه تکميل شد . که البته اين نوع کار کردن هم براي من جذابيتي داشت.

 

وي افزود : به اعتقاد من اگر هر عنصر شاعرانه اي را در کنار نشانه هاي شاعرانه قرار دهيم همه چيز در هم گم مي شوند پس هميشه بايد در کنار شاعرانگي چيزهاي ديگري وجود داشته باشد که اين فضاي شاعرانه برجسته تر به نظر آيد. در نمايش ابرهاي پشت حنجره نيز اين مواردي که به آن اشاره کردم از مهمترين نکاتي بود که به آن دقت زيادي داشتم.

 

احصايي همچنين درباره حضور ستاره هاي سينما و تلويزيون در آثار نمايشي خاطر نشان کرد: بسياري از چهره هاي سينمايي و تلويزيوني ريشه تئاتري دارند و خيلي از آنها قبل از شهرت فعاليت موثري در تئاتر داشتند پس چه عيبي دارد که اين ستاره ها تصميم گرفته اند بار ديگر در صحنه تئاتر حضور داشته باشند ؟ به نظر من اينها سوالاتي که بايد به آن پاسخ داد.

گزارش خطا
ارسال نظر
captcha