استان تهران با اختصاص كمترين ميزان ازدواج،همچنان در صدر آمار طلاق
به گفته معاون مركز اطلاعات و آمار شوراي فرهنگي اجتماعي زنان، استان تهران، يكي از استان‌هايي است كه كمترين ميزان ازدواج را به خود اختصاص داده و از نظر تعداد طلاق در سال 86 در رتبه اول و در سال 87 در رتبه دوم قرار داشته است.
به گزارش خبرنگار "شهر"، رامپناهي در نشست آسيب‌شناسي طلاق كه در شانزدهمين نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري‌ها برگزار شد، در اين باره افزود: تعداد طلاق به نسبت كل جمعيت نشان مي‌دهد كه استان‌هاي كردستان با 21/0 درصد نسبت به جمعيت، استان تهران با 21/0 درصد و استان‌هاي خراسان و كرمانشاه با 19/0 درصد به ترتيب از نظر تعداد طلاق بيشترين درصد طلاق را داشته‌اند كه در اين ليست استان‌هاي سيستان و بلوچستان و ايلام در انتها قرار دارند.
معاون مركز اطلاعات و آمار شوراي فرهنگي اجتماعي زنان عنوان كرد: همچنين برخي شهر‌ها كه بحث بيكاري و مرزنشيني در آن‌ها مطرح است بدليل اختلاف‌هاي قومي و قبيله‌اي در رديف‌هاي ابتدايي طلاق قرار مي‌گيرند و اين درحاليست كه استان‌هايي كه از نظر اقتصادي محروم‌ترند، از نظر ازدواج در رديف اول و از نظر تعداد طلاق در رديف‌هاي آخر جاي دارند.
وي از رشد طلاق مردان بيكار و زنان شاغل خبر داد و گفت: به طور قطع و يقين تعداد طلاق در استان‌هاي توسعه يافته و مرفه بيشتر از ديگر استان‌هاست.
رامپناهي با استناد به اطلاعات مركز آمار كشور گفت: درصد افراد بي‌همسر در اثر طلاق به نسبت كل جمعيت هر 10 سال يك‌بار گزارش مي‌شود.
وي افزود: بر اساس آخرين سرشماري انجام شده در سال 85 مشخص شده كه 86/0 درصد جمعيت زنان كشور و همچنين 46/0 درصد مردان كشور اقدام به طلاق كرده‌اند كه اين امر نسبت به سال‌هاي پيش از آن سير صعودي داشته است. طلاق از سال 65 تا 76 در كشور با سير نزولي همراه بوده، از سال 76 تا حدود سال 83، ثابت شده و از سال 83 به بعد سير صعودي يافته است.
رامپناهي گروه سني زنان مطلقه را بين 25 تا 39 سال عنوان كرد و گفت: براساس سرشماري سال 85، 27/43 درصد زنان اين گروه سني مطلقه بوده‌اند. همچنين طلاق در سنين زير 25 سال و بالاي 55 سال با كاهش روبرو بوده است كه يك علت آن مي‌تواند اين باشد كه افراد در سنين زير 25 سال كمتر به ازدواج مبادرت مي‌كنند.
وي با بيان اين كه مركز آمار كشور جمعيت زنان را از نظر فعاليت به دو دسته فعال و غيرفعال تقسيم‌بندي كرده است، ادامه داد: بر اساس اين تقسيم‌بندي زنان پير، از كارافتاده و زنان خانه‌دار و محصل، غيرفعال و افراد تحصيلكرده، جوياي كار بيكار و شاغل در گروه زنان فعال تقسيم‌بندي شده‌اند.
معاون مركز اطلاعات و آمار شوراي فرهنگي اجتماعي زنان با اشاره به رايزني‌هاي انجام شده با مركز آمار براي اصلاح اين شاخص ادامه داد: بيش از 65 درصد زنان كشور خانه‌دار هستند و اين گروه در گروه غيرفعال محسوب مي‌شوند، لذا درخواست ما اين بوده تا زنان خانوار از ديد مركز آمار فعال محسوب شوند.
به گفته وي، بر اساس آمار سال 85، 83 درصد زناني كه به طلاق مبادرت كرده‌اند شاغل بوده‌اند.
رامپناهي شاخص ديگر طلاق را آمار خام سازمان ثبت احوال عنوان كرد و گفت: بر اساس آمار سازمان ثبت احوال در سال 87، 110 هزار و 510 مورد طلاق ثبت شده كه نسبت به سال 75، 192 درصد افزايش داشته است.
وي با اشاره به نسبت طلاق به ازدواج گفت: نسبت طلاق به ازدواج در سال 87، 5/12 درصد بوده است كه نسبت به سال 75، 2/58 درصد افزايش داشته است. بنابراين تقريبا از هر هشت ازدواج يك ازدواج به طلاق انجاميده است. نسبت طلاق به ازدواج از انقلاب تا سال 75 سير نزولي داشته و از سال 75 تا حدود 12 سال اخير سير صعودي داشته است.
رامپناهي با اشاره به سن طلاق در كشور گفت: بيشترين ميزان طلاق به ثبت رسيده در سال 86 براي زنان بين سنين 20 تا 24 سال و براي مردان 25 تا 29 سال بوده است.
در ادامه نشست منيره نوبخت ـ رييس شوراي فرهنگي اجتماعي زنان ـ نيز با ابراز نارضايتي از ارائه آمارهاي گوناگون از وضعيت ازدواج و طلاق در كشور گفت: توقع آن است كه مطبوعات نسبت به صحت و سقم خبرهاي اين زمينه دقت كافي داشته باشند.
وي گفت: در سال جاري رسيدگي به بحث طلاق و شناخت واقعيت‌هاي اين امر و شناسايي راه‌هاي پيشگيري از طلاق را در برنامه‌هاي خود داريم. در سال‌هاي گذشته راه‌اندازي واحد ارشاد و امداد در قوه قضاييه را پيشنهاد داده و بر لزوم قرار دادن اين ماده در لايحه حمايت از خانواده نيز تاكيد كرديم. در حال حاضر اين واحدهاي مشاوره برقرارند اما آن كارايي لازم را كه بايد داشته باشند، ندارند.
وي با ابراز نارضايتي از آنچه كه بايگاني شدن لايحه حمايت از خانواده در مجلس عنوان كرد، گفت: چرا بايد لايحه حمايت از خانواده كه مي‌توانست در بحث طلاق و همچنين مبحث پيشگيري از طلاق وحدت رويه‌اي را ايجاد كند به بهانه‌هاي واهي و مسائل حاشيه‌اي بايگاني شده است.
