آمريکايي‌ها هم به B.R.T علاقمند مي‌شوند
شهرهاي آمريکايي از شهرهاي در حال توسعه‌ي جهان مي‌آموزند
در حاليکه ايالات متحده‌ي آمريکا بزرگ‌ترين مصرف کننده نفت در جهان است، ممکن است به زودي ناوگان کهنه و کند اتوبوس‌راني در شهرهاي مختلف اين کشور به سطحي از کيفيت برسند که شهروندان براي استفاده از آنها انگيزه بيشتري پيدا کنند و در کنار کمک به حمل و نقل سريع‌تر درون شهرها در مصرف نفت اين کشور صرفه جويي شود.
سرويس بين‌الملل «شهر»
دهه‌هاست در بين اکثر مسافران درون شهري آمريکايي ناوگان اتوبوس‌راني شهري در سراسر اين کشور بدنام است. بسياري اتوبوس‌هاي شهرهاي آمريکا را شلوغ، کثيف، پر سر و صدا و کم سرعت‌تر از خودروهاي ديگر در ترافيک شهري مي‌دانند، به خصوص که ايستگاه‌ها و توقف‌هاي زيادي سر راه آنها وجود دارد.
اما اين روزها بيش از 120 شهر بزرگ در کشورهاي در حال توسعه‌ي سراسر جهان از کلمبيا گرفته تا چين در حال توسعه‌ي سامانه‌هاي نوين با تکنولوژي بالا براي اتوبوس راني هستند، که آن را با عنوان سامانه‌ي اتوبوس تندرو يا B.R.T مي‌شناسند. استفاده از اين سامانه‌ها باعث شده‌است که سطح حمل و نقل عمومي در اين کشورها بالاتر برود.
به طور متوسط در هر روز در سراسر جهان نزديک به 28 ميليون نفر براي مسافرت‌هاي شهري خود در شهرهايي چون تهران، بوگوتا، مکزيکوسيتي و جاکارتا از سامانه‌هاي اتوبوس تندرو (B.R.T) استفاده مي‌کنند.
ويژگي‌هايي که باعث مي‌شوند سرعت حمل و نقل با سامانه‌ي اتوبوس‌هاي تندرو بيشتر باشد در کنار استفاده از خطوط ويژه براي حمل و نقل، سوار کردن مسافر از دو سوي اتوبوس در انتها و ابتدا و همچنين ارائه‌ي بليط در خارج از اتوبوس و در ايستگاه‌هاست. اين سامانه‌ها به صورت هماهنگ با چراغ‌هاي راهنما قرار گرفته‌اند و ايستگاه‌هاي مخصوص و پوشيده‌ي آنها مسافران را براي سوار شدن به اتوبوس‌ها اغوا مي‌کند.
تا کنون تنها دو شهر در سراسر ايالات متحده‌ي آمريکا از اين سامانه براي حمل و نقل شهري بهره‌گيري کرده‌اند، در شهر لس‌آنجلس خط نارنجي افتتاح شده‌است و در شهر کليولند هلث لاين يا خط سلامت تنها خطوطي هستند که سامانه‌ي بيآرتي را کاملا به کار گرفته‌اند.
به تازگي در شهر نيويورک هم تلاش‌هايي براي به کارگيري سامانه‌ي اتوبوس‌ها تندرو براي شهر انجام شده‌است، ليکن کارشناسان اين خطوط را «نيمه بيآرتي» ناميده‌اند، چرا که اين خطوط در منطقه‌ي برانکس و بخشي از شرق منهتن، از خطوط ويژه‌ي مجزا بي‌بهره‌اند و گاهي پشت ترافيک خودروها گير مي‌کنند.
شهرهاي ايالات متحده به اندازه‌ي شهرهايي مانند سائو پائولو يا پکن که از سامانه‌ي اتوبوس تندرو استفاده مي‌کنند، شلوغ و متراکم نيستند ولي حتي در ايالات متحده‌ي آمريکا هم اين سامانه‌ها مي‌تواند در زمينه‌اي که همه‌ي دولت‌ها در آن احساس کمبود مي‌کنند، حداکثر استفاده را داشته‌باشد.
سامانه‌هاي اتوبوس تندرو از خطوط سبک ريلي و تراموا بسيار ارزان‌ترند. بسياري از شهرهاي در حال رشد آمريکايي ترجيح مي‌دهند از آن به جاي خطوط ريلي حمل و نقل درون شهري استفاده کنند. حتي استفاده از خطوط بيآرتي باعث مي‌شود که بسياري از شهرها حتي برنامه‌هاي ساخت خطوط متروي خود را هم فراموش کنند، در يک مقايسه‌ي ساده بين 600 هزار دلار در هر کيلومتر هزينه‌ي ساخت خطوط بيآرتي با هزينه‌ي 600 ميليون دلاري ساخت يک کيلومتر خط مترو، مي‌توان دليل علاقه‌ي رو به رشد ايجاد سامانه‌هاي اتوبوس تندرو در همه جاي جهان را درک کرد.
(منبع: رويترز)