عدل: کاوه به عشق من عکاس شد/ درست كردن يك سايت به اسم كاوه كار سختي نيست
کامران عدل، عکاس پيشکسوت، همزمان با هشتمين سالروز درگذشت کاوه گلستان، عکاس برجسته مطبوعات، گفت: کاوه کمي پيش از فوتش در خانه مادريام به من گفت که در جواني به خاطر من عکاس شده است، زماني که من در اوج شهرت بودم.

اين عکاس پيشکسوت در گفتوگو با خبرنگار شهر در اينباره گفت: پدر و عموي کاوه گلستان سينماتوگراف بودند، ولي کاوه عکاسي را انتخاب کرده بود. کمي پيش از مرگش، يک روز که در خانه مادري من مهمان برادرم شهريار بود، به من گفت که به خاطر من عکاس شده است؛ زيرا من در آن دوره بسيار مشهورتر از حال بودم و مردم مرا ميشناختند.
عدل توضيح داد: در آن زمان من عکاس تلويزيون و عکاس جشن هنر شيراز بودم. به همين دليل بسيار معروف بودم و اين بسيار تاثيرگذار بود؛ زيرا باقي عکاسان هم نسل من کار تجاري ميکردند. ولي من توسط مردم شناخته شده بودم و مردم هم چهرهام را در تلويزيون ديده بودند و هم عکسهايم را ميشناختند.
اين عکاس بناهاي تاريخي گفت: اولين باري که نام کاوه گلستان را شنيدم، زماني بود که از دارالمجانين عکاسي کرده و آنها را به خانم سيحون داده بود.
وي همچنين اظهار داشت: رابطه کاوه با من و برادرم، بسيار خوب بود؛ ولي راه من و او کاملا از هم جدا بود. من عکاس بياباني بودم و او عکاس هنري بود و بعد هم عکاس خبري شد. در نتيجه با هم صميمي بوديم؛ ولي چندان با داستان زندگي و کار يکديگر درگير نبوديم.
عدل ادامه داد: ولي برادرم شهريار علاقه عجيبي به کارهايش داشت و پس از مرگش با همکاري چهار تن از شاگردان او نمايشگاهي را در فرهنگسراي نياوران برگزار کردند و کتاب اين نمايشگاه نيز منتشر شد. ولي من بيشتر به آثار هنري کاوه علاقه داشتم.
وي درباره کيفيت آثار گلستان گفت: در آن دوره من ديگر عکس خبري نگرفتم. ولي کاوه براي تايم کار ميکرد و در زمان انقلاب اسلامي ايران عکسهاي بسيار خوبي گرفت و به BBC رفت. ولي عکاسي خبري اساسا فضاي بازي براي خلاقيت ندارد. براي مثال اگر به عکسهاي اعتراضات اخير مصر توجه کنيد ميبينيد که خلاقيت خاصي در عکسها نيست. البته در ليبي اتفاقاتي افتاده است که براي عکاسي خلاق جذابتر باشد؛ ولي معمولا در عکس خبري نميتوان خلاقيت چنداني به خرج داد.
عدل درباره مرگ کاوه گلستان گفت: در همان زمان هم در يادداشتهايي که براي چند مجله نوشتم اين را گفتم که به مرگ کاوه حسوديام ميشود. انسانهاي بزرگ، مرگ بزرگ ميطلبند. اگر کاوه تا هشتادسالگي ميماند و روي تخت بيمارستان، در ناتواني ميمرد قطعا عزت امروز را نداشت.
وي همچنين درباره به تعويق افتادن راهاندازي سايت و جايزه کاوه گلستان اظهار داشت: درست کردن يک سايت آن هم براي کاوه گلستان کار سختي نيست. درست است که عکاسان نيز مانند هر صنف ديگري درگير مسائلي در داوري مسابقهها هستند؛ ولي اگر برگزارکنندگان يک جايزه از گروهبندي و باندبازي فاصله بگيرند، به راحتي ميتوانند آنرا کنترل کنند. درباره سايت هم فکر ميکنم عکاسان جوان بسياري هستند که بي درنگ آثارشان را در چنين سايتي به نمايش خواهند گذاشت و گرافيستهاي زيادي نيز هستند که رغبت دارند افتخار طراحي سايت کاوه گلستان را در کارنامه حرفهايشان داشته باشند.