كراكي‌ها بيشترين قربانيان مسمويت دارويي را شامل مي‌شوند
در حالي مسمويت‌هاي ناشي از مصرف دارو همچنان درصدر شايع‌ترين انواع مسمويت‌ها قرار دارد كه گفته مي‌شود كراكي‌ها در اين بين در صدر بيماران مسموم قرار دارند.
به گزارش خبرنگار «شهر»، عضو انجمن سم‌شناسي ايران شاهين شادنيا ادامه داد: شايع ترين آمار مرگ و ميرهاي ناشي از مسموميت‌هاي دارويي با 35-30 درصد بيشترين ميزان را به خود اختصاص داده است.
وي بيان اين که متاسفانه با شيوع مواد روانگردان شاهد افزايش مسموميت‌هاي ناشي از سوءمصرف اين مواد هستيم، اضافه کرد: قرص‌هاي روانگردان در سال 2003 شايع‌ترين عامل مرگ و ميرها بر اثر مسموميت دارويي بوده است.
*افزايش ميزان مصرف كراك در ميان گروه سني 17 تا 25 سال
به گفته پروفسور محمد‌حسين فرجاد، آسيب‌شناس اجتماعي، ميزان مصرف كراك به شدت در ميان گروه سني 17 تا 25 سال در حال افزايش است و اين امر به‌طور حتم ميزان مرگ و مير را در سال‌هاي آتي افزايش خواهد داد، چرا كه براساس آمار مركز تخصصي ترك اعتياد تهران، كراك در بين جوانان به صورت ماده‌اي كم‌خطر با ميزان نشئگي بالا معرفي شده و 95 درصد از مصرف‌كنندگان، آن را به اسم روانگردان مي‌شناسند.
*كراك در ايران با فشرده كردن هروئين بدون در نظر گرفتن هرگونه استانداردي تهيه مي‌شود
از نظر كارشناسان سم‌شناسي، كراك در اصل انرژي‌زا و شادي‌آور بوده و هيچ‌گونه اعتيادي را در مصرف‌كننده به وجود نمي‌آورد، اما كراكي كه در ايران توزيع مي‌شود كراك اصل نبوده و در آزمايشگاه‌هاي مخفي و خانگي كشور با فشرده كردن هروئين بدون در نظر گرفتن هرگونه استانداردي تهيه مي‌شود و در برخي موارد نيز از ضايعاتي كه نمي‌توان از آن هروئين خالص بدست آورد، كراك توليد مي‌شود.
بر همين اساس ،بر خلاف تصور مصرف‌كنندگان، كراك از نوع ايراني آن اعتيادآور بوده و طي يك ماه اول مصرف دائم از آن مقدار مصرف به 3 يا 4 برابر روز اول مصرف رسيده و تعداد دفعات مصرف روزانه به 10بار در روز افزايش پيدا مي‌كند.
تدخين كراك براي شخص حس نشاط ظاهري شديد يا به اصطلاح «پرواز شادمانه» به وجود مي‌آورد كه حدود 5 تا 7 دقيقه طول مي‌كشد و پس از آن با ايجاد افسردگي حاد و احساس بي‌ارزش بودن و ولع زياد براي مصرف اين ماده ادامه مي‌يابد و در مراحل بعد، ترك اعتياد را مشكل مي‌كند و بيشتر به همين علت است كه معتادان به كراك كمتر اقدام به ترك آن مي‌كنند.
*مرگ ناگهاني معتادان كراك
هر چند اثرات كوتاه‌مدت كراك مشابه "آمفتامين" است و در مدت زمان كوتاه‌تري فرد احساس چابكي و سرخوشي مفرط مي‌كند، اما پس از آن منجر به بروز عوارض جسماني و حتي مرگ مصرف‌كننده مي‌شود. دكتر جلالي، فوق‌‌تخصص سم‌شناسي درباره عوارض كراك مي‌گويد: كراك نوعي مواد از الكائيدهاي دسته كوكائين است كه اصل آن انرژي‌زا و شادي‌آور است.
وي مي‌افزايد: تزريق كراك آخرين مرحله براي كسب خوشي بيشتر است كه عوارض جسماني و رواني جبران‌ناپذيري براي معتاد به همراه دارد. تزريق به شدت مغز، كبد و قلب را تحت‌تاثير قرار داده و موجب التهاب اين اعضا مي‌شود. تحت‌تاثير عوارض منفي كراك، تمام اجزايي كه در تماس مستقيم با دود كراك هستند، ذره‌ذره نابود شده و مي‌پوسند. اجزاي داخلي بدن عفونت مي‌كند و در برخي موارد ديده شده مصرف‌كنندگاني كه به مدت طولاني از اين ماده استفاده مي‌كنند، ميزان عفونت به اندازه‌اي است كه اجزاي بدن از هم جدا مي‌شوند، يعني گوشت زير پوست دچار عفونت شده و به اصطلاح «كرم» مي‌زند.
جلالي در مورد مرگ ناگهاني معتادان كراك معتقد است: محروميت چند هفته‌اي يا چندماهه يك معتاد كراك از اين ماده، او را نمي‌كشد، بلكه استفاده مجدد پس از يك دوره زماني، موجب مرگ معتاد مي‌شود، چرا كه با ايجاد مسموميت تعداد تنفس‌ها را كاهش داده و خواب معتاد را عميق‌تر مي‌كند و در اكثر اوقات شاهديم كه اين افراد حين مصرف در خرابه‌ها و دستشويي‌هاي اماكن عمومي مي‌ميرند.//
