پژوهشگران دريافتهاند رژيم غذايي کم چربي که شامل مقادير زيادي ميوه، سبزيجات، غلات و حبوبات است، دو برابر رژيمهاي متداول امروزي در کاهش چربي بد خون يا LDL ( کلسترول کم چگال) موثر است.
به گزارش خبرنگار "شهر"، بررسي محققان نشان ميدهد: بهرهگيري از رژيم غذايي سرشار از استرولها و الياف لعاب دار گياهي، به مدت 6 تا 12 هفته، کلسترول زيانبار را به اندازه داروهاي اساتيني کاهش ميدهد.
پژوهشگران دريافتهاند رژيم غذايي کمچربي که شامل مقادير زيادي ميوه، سبزيجات، غلات و حبوبات است، دو برابر رژيمهاي متداول امروزي در کاهش چربي بدخون يا LDL مؤثر است.
يک مطالعه در يک جمعيت معين انجام شد که به يک گروه از شرکت کنندگان رژيم متداول کم چربي که فقط اجتناب از مصرف چربيهاي مضر مانند کلسترول را توصيه شد و در مابقي اين گروه رژيم غذايي حاوي چربيها و کلسترول به همراه مقادير زيادي از غذاهاي گياهي استفاده شد.
اگرچه در طول6 هفته مطالعه هر دو نوع رژيم ميزان کلسترول خون را کاهش دادند، با وجود اين ميزان کاهش کلسترول بد يا LDL در مصرف کنندگان رژيم غذايي حاوي گياهان و غلات 4/9 درصد در مقابل 6/4 درصد کاهش LDL در مصرف کنندگان رژيمهاي اجتنابي بود.
تغييرات کلسترول بد يا LDL و تري گليسيريد در هر دو گروه مشابه بود.
نتايج اين تحقيق نشان داد: براي کاهش چربي خون نه تنها اجتناب از مصرف چربيها بلکه مصرف سبزيجات و حبوبات نيز ضروري است.
براساس آخرين دستورالعمل انجمن قلب آمريکا رژيم غذايي بايد شامل انواع غلات و سبزيجات و حبوبات باشد.
مصرف سبزيجات رنگي به خصوص رنگهاي سبز و قرمز مانند فلفل قرمز، هويج، کلم بروکلي، کلم قرمز به مراتب از مصرف سبزيجات بيرنگ يا کمرنگ مهمتر است. اين گروه سبزيجات با حداقل چربي و حداکثر مواد ريز مغذي ديگر به پايين آوردن چربي خون کمک ميکنند.
به نظر ميرسد رژيمهاي غذايي حاوي گياهان سبز که شامل سبزيجات، ميوهها، دانههاي گياهي و آجيل است، در حفظ سلامت قلب و عروق بسيار ضروري است. به نظر ميرسد مصرف روزانه پنج وعده ميوه و سبزيجات و6 نوبت غلات در پايين آمدن کلسترول بدخون بسيار مؤثر باشد.
استرولهاي طبيعي گياهي در گياهاني مانند انواع سبزيها، ميوهها، بادام و روغنهاي نباتي سالم يافت ميشود. الياف لعابدار همچنين در موادغذايي مانند جو و جوي دو سر وجود دارد.
تحقيقات نشان داده که هرچه سطح سرمي کلسترول کم چگال يا همان LDL بيشتر باشد، احتمال وقوع بيماريهاي قلبي عروقي بالاتر است و برعکس هرچه سطح سرمي کلسترول پرچگال يا HDL بالاتر باشد، اثر پيشگيرنده آن از بيماريهاي قلبي بيشتر ميشود؛ يعني وقتي که شما برگه آزمايشتان را ميگيريد، هرچه عددي که روبهروي HDL نوشتهاند پايينتر باشد، وضعيت قلب و عروقتان خطرناکتر است و هرچه عددي که روبهروي LDL نوشتهاند بيشتر باشد، باز هم احتمال بروز بيماريهاي قلبي عروقي در شما بيشتر خواهد بود، اما نکته مهمتر، نسبت اين دو عدد به همديگر است؛ يعني هرچه نسبت عددي LDL به HDL بيشتر باشد، خطرناکتر است.
در مورد LDL چيزي که بد است، فقط بالا بودن عدد آن نيست بلکه ميزان اکسيداسيون اين کلسترول است که خطر بيماريهاي قلبي را بيشتر ميکند؛ يعنيLDL اکسيد شده که با علامت OX-LDL نشان داده ميشود.