کوروش پارسانژاد: ميخواهم گرافيک مؤلف داشته باشم
کوروش پارسانژاد گرافيست و تصويرگر کتابهاي کودکان و نوجوانان ميهمان غرفهي کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان در بيستوچهارمين نمايشگاه بينالمللي کتاب تهران بود.

به گزارش شهر، اين گرافيست و تصويرگر کتابهاي کودکان و نوجوانان در پنجمين نشست دوستانهي ديدار با نويسندگان و مترجمان و تصويرگران صبح دوشنبه 19 ارديبهشت، در غرفهي کانون حاضر شد و با مخاطبانِ آثار خويش گفتوگو کرد.
طراح گرافيک کتاب «زرد مشکي» دربارهي غرفهي کانون اظهار کرد: به نظر من غرفه کانون، بهخاطر سابقه و اعتباري که نزد مردم دارد، ميتواند بهترين و زيباترين غرفه کودک و نوجوان در نمايشگاه کتاب باشد.
پارسانژاد دربارهي تصويرگري کتابهاي نوجوانان گفت: نوجواني حساسترين مقطع سني است. مقطعي که فرد از کودکي به دورهاي وارد ميشود که هنوز تجربه آدم بزرگها را ندارد ولي، ديگر روحيه کودکانه هم ندارد. او بهواسطه رسيدن به بلوغ اصلاً دوست ندارد با رفتار کودکانه مواجه شود. براي همين کتابهايي که براي اين گروه سني تأليف ميشود، نبايد لحن کودکانه داشته باشد. چون نوجوان اصلاً دوست ندارد در جامعه با ديد کودک با او حرف زده شود، شوخي شود و ...
وي ادامه داد: من در آثار شخصي خودم که براي نوجوانها و بچههاي دبيرستاني تصويرگري و يا طراحي ميکنم، هميشه مراقب هستم کاري انجام ندهم که احساس کنند با آنها مثل کودک رفتار شده است. براي رسيدن به اين نگاه، يک مسير بيست و چند ساله را طي کردهام و دوست دارم وقتي روي تصويرگري کتابي کار ميکنم، نوعي گرافيک مؤلف داشته باشم. يعني در راستاي محتواي متن، يک تأليف جداگانه تصويري داشته باشم تا مخاطب نوجوان علاوه بر خواندن متن و روايت داستاني آن، با يک روايت ديگري هم داستان را دنبال کند که از زبان تصاوير بيان ميشود.
طراح گرافيک کتابهاي رويش افزود: تصور ميکنم گروه سني نوجوان بيشتر با تصويرهايي ارتباط برقرار ميکند که علاوهبر خلاقيت و نوآوري، از يک واقعگرايي خاص برخوردار هستند. اين واقعگرايي در تصويرگري باعث ميشود مخاطب همانطور که با متن، همذات پنداري ميکند، با تصاوير نيز احساس همذات پنداري داشته باشد.
وي افزود: البته، بهشرطي که متن اين اجازه را بدهد. مثلاً کتابهاي مارک تواين و يا چارلز ديکنز را درنظر بگيريد. تصويرگريهاي رمانهاي هکلبريفين، تام ساير، اليور تويست اين حس را منتقل ميکنند و به ما امکان اين را ميدهند که خودمان را جاي يکي از شخصيتها بگذاريم. و جاي اين نوع کار در تصويرگري ايراني خالي است. تصويرگرهاي ما بيشتر به فانتزيهاي ذهني و تخيل شخصي خودشان علاقه دارند و براي همين در گروههاي سني کودک موفقتر عمل ميکنند.
پارسانژاد درباره تصويرگري «جادوگر بيکار» گفت: در اين کتاب سعي کردم حس منطبق با گروه سني را ارايه کنم. ميدانم خيلي سخت و دشوار است که تصويرهاي خاص با نوآوري و خلاقيت و تازگي را با حس رئال ارايه کرد. بنابراين، تصويرگرهاي ايراني بايد در اين زمينه خيلي کار کنند.
طراح گرافيک کتاب «کبوتر سفيد کنار آينه» ادامه داد: «در دانشگاه، براي تصويرسازي يکسري آموزش وجود دارد. مثلاً در رشته گرافيک واحدهاي درسي تصويرسازي در سه ترم ارايه ميشود، اما با سيستم دانشگاهي ما و شرح درسهاي فعلي زياد مفيد نيست. براي اينکه مطابق با دانش امروز نيست و لازم است در شرح دروس اين رشته تجديدنظر شود تا آموزش دانشگاهي براي تصويرسازي مفيد باشد.
وي افزود: کلاسهاي تصويرگري در مدرسههاي خصوصي هم برگزار ميشود که بهطور حرفهاي به آموزش ميپردازند. اگر کسي به تصويرگري کتاب کودک و نوجوان علاقه دارد و در اين زمينه مستعد است بايد زبان اين حرفه را ياد بگيرد. درواقع، تصويرسازي زباني دارد که بچههاي علاقهمند بايد آن را بشناسند تا موفق باشند. بخشي از اين شناسايي در کلاس و توسط استاد اتفاق ميافتد و بخش ديگري در ذات افراد است که به صورت طبيعي راهنمايي اساتيد اين جريان را به سمت و سطح مطلوب هدايت خواهد کرد.
غرفه کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان در روزهاي برگزاري بيستوچهارمين نمايشگاه بينالمللي کتاب تهران ميزبان چهرههاي شناختهشدهي ادبيات کودک و نوجوان خواهد بود.
بيست و چهارمين نمايشگاه بينالمللي کتاب تهران تا 24 ارديبهشت در مصلاي امام خميني (ره) برپا خواهد بود.