بلوط‌هاي تلخ نمايشي تلخ و سرشار از اميد به زندگي است

به گزارش شهر، در اين جلسه که به همت کانون نقد تئاتر فرهنگسراي فردوس و کانون ملي منتقدان ايران برگزار شده بود نگاه کرمي نويسنده و کارگردان اين اثر به زندگي مردمان مرزنشين در سالهاي جنگ تحميلي و ارائه تصويري بدور از احساسات از داستاني تلخ مورد تاکيد منتقدان قرار گرفت.

مصطفي محمودي پس از قدرداني از گروه شايا و دست اندرکاران اين نمايش گفت: در هر صحنه اين نمايش شاهد اميد به زندگي هستيم و اين نکته ايست که به روند و پيشبرد نمايش کمک شاياني مي‌کند. در ادبيات نمايشي کمتر چنين تجربه‌اي داشته‌ايم که به زندگي مرزنشيني و افرادي که تمامي هستي شان را در اثر جنگ از دست داده اند بپردازيم و تماشاگر ي که با تئاتر آشنا است متوجه اين ويژگي مي‌شود.

اين هنرمند با اشاره به گروه بازيگران خوب نمايش گفت: اين نمايش روايت تکان دهنده و تلخي از جنگ است که آدم‌هايي را به تصوير مي‌کشد که همه چيزشان را از دست داده‌اند اما همچنان به زندگي ادامه مي‌دهند و اميدشان را از دست نداده‌اند.

وي دوري از شعارزدگي و تقدس سازي را وجه تمايز اين نمايش با ديگر آثار نمايشي که به مضامين دفاع مقدس مي‌پردازند عنوان کرده و تصريح کرد: در اين اثر روال عادي زندگي با تصويري خوب به نمايش در آمده است.

محمودي شخصيت‌ها و داستان‌هاي حاشيه‌اي اثر را يکي از نکاتي برشمرد که نويسنده بايد درباره آنها صحبت کند و افزود: اين رخدادهاي کوچک مارا از قصه اصلي دور مي‌کند.

وي سپس به خلق فضاي طنز در اين ماجراي تلخ پرداخته و آن را از جنبه‌هاي تکنيکي، ريتم و همچنين ايجاد تعادل در تلخي مورد بررسي قرار داد.

شهرام کرمي نويسنده و کارگردان اين نمايش با تاکيد بر اينکه تحليل يک منتقد مي‌تواند در به بار نشستن يک اثر موثر باشد گفت: نمايش بلوط‌هاي تلخ يک تراژدي مدرن است که تلخي و طنز در هم تنيده شده تا اميد به زندگي را در کارم جاري کند. از سو ي ديگر اين ترکيب، فضا را براي تماشاگر قابل تحمل مي‌کند. اين ذات زندگي است که مي‌تواند در دل تلخي اميد را هم داشته باشد.

وي تصريح کرد: مي‌خواستم تماشاگر تکليف خود را درباره گريه و خنده نداند زيرا در اين حالت است که تعقل مي‌کند و به خود فرصت انديشيدن مي‌دهد و درگير احساسات نمي‌شود.

كرمي با اشاره به اجراي اين نمايش در جشنواره بين‌المللي تئاتر فجر گفت: در ان اجرا تماشاگر گريه مي‌کرد و من اصلا اين را از او نمي خواستم. نمي‌خواستم اثرم يک کار ملودرام از آب در بيايد.

اين کارگردان تئاتر در بخش ديگري از اين نشست گفت: براي اولين بار بود که با متن خودم به شدت بيرحمانه رفتار و آن را سلاخي کردم تا به اجرايي خوب و يکدست برسم.

حميد رضا نعيمي بازيگر اين نمايش نيز در بخشي از نشست تاکيد کرد: در يک اثر هنري احتمال اينکه زيباشناسي کارگردان با زيباشناسي مخاطب تفاوت داشته باشد وجود دارد و نبايد اين را به حساب ضعف اثر نمايشي گذاشت.

رويا افشار نيز گفت: من به اين کار اضافه شدم تا تلخي آن بيشتر به چشم بياد. اين نمايش ، کاري براي نشان دادن تصوير تلخ جنگ است و نبايد اين نکته از ياد برود.

در بخش ديگر اين نشست منتقدان حاضر مواردي چون لهجه و امکانات نوري و صحنه پردازي اين نمايش را بررسي کردند که کرمي درباره صحنه گفت: مي‌خواستيم طراحي صحنه واقعگرايانه نباشد تا بيشتر به تصوير يک سرزمين برسيم. براي خلق منطقه بومي نيز تنها به استفاده از المان‌هايي در لباس و صحنه بسنده کرديم.

بهزاد صديقي نيز در بخش پاياني اين نشست ويژگي‌هاي نمايش نامه را مورد تاکيد قرار داده و با اشاره به کاستي‌هاي نمايشنامه هاي حوزه دفاع مقدس ، پرهيز از شعارزدگي و نشان دادن تصويري متفاوت از مردمان آسيب ديده مناطق جنگي را در بلوط‌هاي تلخ ستود.