نويسنده تبعيدي و نامزد دو جايزه اسکار درگذشت

خبرآنلاين- اين نويسنده اسپانيايي که از فعالان نيروي مقاومت بود و بيشتر عمرش را در فرانسه در تبعيد گذراند روز چهارشنبه در خانه‌اش در پاريس فوت کرد.
خورخه سمپرون بيشتر با فيلمنامه‌هايي که در دهه 1960 و 1970 نوشت شهرت دارد. «اعتراف» گاوراس، «استاويسکي» رنه و «زني کنار پنجره» ساخته پير گرانيه-دفر از ديگر فيلمنامه‌هاي مهم او هستند.
سمپرون در جريان جنگ داخلي اسپانيا تبعيد شد و به نيروي مقاومت کمونيستي فرانسه پيوست. پس از سقوط ژنرال فرانکو وي به اسپانيا بازگشت و وزير فرهنگ اين کشور شد.
با اينکه او چپ‌گرا بود اما هيچ وقت استالينيسم را نپذيرفت و در اواخر عمر فلسفه زندگي‌اش را چنين خلاصه کرد: «زندگي در جنگل بازار و تجارت بهتر از زندگي در باغ‌وحش توتاليترين‌ها است.»

منتقدان بر اين باور هستند که آثار نوشتاري سمپرون ملهم از تجربه او در اردوگاه‌هاي کار نازي است. اولين اثر مهم او به نام «سفر طولاني» داستان دستگيرشدن او توسط گشتاپو است.
نوه اين نويسنده اعلام کرد او «در آرامش» درگذشت. سمپرون متولد 10 دسامبر سال 1923 در مادريد بود، پدرش سياستمداري سرشناس و پدربزرگش هم براي مدتي نخست وزير اسپانيا بود.
اين نويسنده تاريخ معاصر اسپانيا را به خوبي به ياد داشت؛ زماني تعريف کرده بود که مادرش پرچم جمهوري‌خواهان را از پنجره خانه آويزان و از دموکراسي دفاع مي‌کرد، دموکراسي که خيلي زود در داد ملي‌گراها افتاد و نتيجه آن حکومت ژنرال فرانچسکو فرانکو شد.
پس از جنگ او مدت 20 سال با نام مستعار فدريکو سانچز با نيروهاي زيرزميني کمونيست در اسپانيا همکاري مي‌کرد، اما عاقبت با برچسب «تجديدنظرطلب» در سال 1964 از حزب اخراج شد.
او سال 1988 به اسپانيا رفت و به عنوان فردي مستقل وزير فرهنگ شد، اما استقلال نظر او چنان بود که از پس از دو سال از ادامه صدارت پشيمان شد و به پاريس بازگشت و نوشتن را از سر گرفت.
سمپرون جدا از سياست در دنياي هنر نيز چهره سرشناسي بود. فيلمنامه‌هاي او انگار براي ايو مونتان، بازيگر معروف فرانسوي نوشته شده‌اند. سمپرون کتاب جذاب و خواندني زندگينامه مونتان را نيز نوشته است.

مونتان در «زد» و يکي دو ديگر که بر اساس فيلمنامه‌هاي سمپرون ساخته شد نقش اصلي را بازي کرد. اين نويسنده سال 1984 عضو هيئت داوران جشنواره فيلم کن بود.
«ترور» ساخته ايو بوسه با بازي ژان-لويي ترينتينيان، ميشل پيکولي و جين سيبرگ، «بخش ويژه» ساخته گاوراس که رفيق صميمي او بود و «جاده‌هايي به جنوب» ساخته جوزف لوزي از ديگر آثار مهم او در سينما بودند که همگي مضاميني سياسي داشتند.
او سال 1996 عضو آکادمي گنکور مسئول اهداي جايزه ادبي گنکور شد، جايزه‌اي که سالانه در فرانسه به بهترين رمان اهدا مي‌شود و شرط بردن جايزه فرانسوي بودن نويسنده است. او اولين غيرفرانسوي بود که عضو اين آکادمي شد و بسياري با اين انتخاب مخالفت کردند.
سمپرون به شوخي دراين مورد گفت: «به نظرم جالب است که در آکادمي فرانسه يک «اسپانيايي» و در چشم دولت اسپانيا يک «فرانسوي» هستم.»

«ادبيات يا زندگي» و «چه يکشنبه زيبايي» از ديگر آثار مهم اين نويسنده و فيلمنامه‌نويس هستند.