به بهانه روز قلم 1/
جهانگيريان: اهالي قلم غريب شدهاند
عباس جهانگيريان، نويسنده حوزه کودک و بهويژه نوجوان، در آستانه روز قلم کتاب را در حال طي کردن دوران غربت و اهالي قلم را غريب توصيف ميکند و تنها تداوم ارتباط با مخاطب را انگيزه خود براي نوشتن ميداند.

اين نويسنده در گفتوگو با خبرنگار شهر درباره وضعيت اهالي قلم گفت: فکر ميکنم اهل قلم بسيار غريبند؛ يعني حضورشان در جامعه چندان حس نميشود. زيرا کتابهايشان در سايه ميآيد و در سايه ميرود.
وي ادامه داد: کتابها منتشر ميشود بدون اينکه توجهي به آنها در تلويزيون و راديو روزنامه شود. رسانهها آنطور که بايد به کتاب نميپردازند و گمان ميکنم کتاب در حال طي کردن يک دوره غربت است. حس ميکنم نويسندهها در شرايط خوبي قرار ندارند.
اين نويسنده کودک و نوجوان و برنده جايزههاي متعدد اظهار داشت: تيراژ کتابهاي من در سال 59، تيراژي 10 هزارنسخهاي بود؛ ولي در سال 89 و 90 تيراژ کتابهايم 2 هزار نسخه است. اين در حالي است که در اين مدت جمعيت دوبرابر شده و تعداد باسوادها از 20 درصد به 80 درصد رسيده است.
وي افزود: توقع مي رود که در جامعهاي با چنين رشد، توجه به کتاب سيري صعودي داشته باشد ولي متاسفانه اين سير نزولي است. قرار بود در مدارس زنگ کتاب وجود داشته باشد و نويسندهها به مدارس بيايند، قرار بود کتابخانههاي مدارس از شکل فعلي به مکاني پويا براي دانشآموزان تبديل شود و بسياري قرارهاي ديگر که به همه آنها بيتوجهي شده است و از مجموع آنها ميتوان به اين نتيجه رسيد که نسيم خوشي در جهان کتاب نميوزد.
وي درباره روز قلم گفت: اين روز فرصتي است براي اينکه اهالي قلم حرفشان را بزنند و مشخص شود جايگاهشان کجاست. بسياري از نويسندگان نميتوانند زندگي خود را از راه نويسندگي تامين کنند و در بحرانهاي اقتصادي نيز اولين کالايي که خانوادهها از سبد خريد خود حذف ميکنند، کالاي فرهنگي است.
جهانگيريان اظهارداشت: متاسفانه خود خانوادهةا نيز با کتاب به عنوان يک نياز برخورد نميکنند و اراده ما نويسندگان نميتواند تاثيري در اين شرايط داشته باشد.
اين مولف درباره محاسن نويسندگي گفت: من تاکنون 30 کتاب منتشر کردهام که برخي از آنها تجديدچاپ شدهاند، برخي جايزه گرفتهاند و برخي تبديل به فيلم شده و روي صحنه رفتهاند و برخي نيز به زبانهاي ديگر ترجمه شدهاند. همينکه توانستهام با جمعيتي به عنوان مخاطب آثارم ارتباط برقرار کنم برايم خوشحالکننده است.
وي ادامه داد: مهمترين انگيزه من براي ادامه کار نيز وجود همين ارتباط و حفظ و تداوم آن است. براي نوشتن هيچ انگيزه مادياي برايم وجود ندارد و تنها دلايل عاطفي، حسي و معنوي هستند که باعث ميشوند به نوشتن ادامه دهم و حس کنم مخاطبي پشتم هست.