كامبوزيا پرتوي:كتاب يعني انديشيدن،اما سينما يعني سرمايه

به گزارش خبرنگار شهر ،در آغاز اين مراسم كه با 45 دقيقه تاخير برگزار شد،كامبوزيا پرتوي،فيلمنامه نويس و كارگردان سينما با اشاره به ادبيات وانديشه وتاثيرش برسينما گفت:كتاب يعني انديشيدن اما وقتي كتابي به سينما بدل مي شود ،انديشه از آن گرفته مي شود،چون سينما به فكر سرمايه است.معدود فيلم هاي اقتباس شده از ادبيات است كه توانسته انديشه كتاب را به فيلم منتقل كند.«شوهر آهو خانم»،«اوسنه بابا سبحان»و«نفرين» از آن معدود فيلمهايي است كه اقتباس از ادبيات است اما قدرتمند است.يك نكته هم قابل توجه است كه هر كارگرداني كه از ادبيات برخاسته ،مثل مهرجويي و تقوايي ،كارگردان موفقي است. پرتوي گفت:وقتي فيلمي از يك كتاب اقتباس مي شود ، به جاي انكه سينما خود را تا حد ان اثر ادبي بالا بكشد ،ادبيات را تا حد آن اثر سينمايي پايين مي آورد و همين است كه ما از ادبيات متاثر شويم و ارزشش را بفهميم.ادبيات وادارت مي كند كه بينديشي . پرتوي ادامه داد:من در ايران ادبيات را از سينما جدا مي بينم. خودم هم به شخصه دوست ندارم فيلمنامه هايم به صورت كتاب چاپ شود. جواد طوسي:پيوند عميقي بين ادبيات و سينما در ايران وجود ندارد جواد طوسي ،منتقد سينما نيز درباره كتاب «چهارچهارشنبه ويك كلاه گيس» گفت:در قصه هاي اين كتاب نوعي تخليه كردن مشهود است كه فراتر از روزمرگي و ناتوراليسم صرف است. اين كتاب، يك ويژگي بارز دارد كه آنهم معاصر بودن آن است. داستان‌هاي اين كتاب بسيار كوتاه هستند و قابليت تبديل شدن به يك فيلم را ندارند اما اين داستان‌ها را مي‌توان سكانس‌هاي مختلف يك فيلم دانست. جواد طوسي ، با اشاره به اينكه نبايد دل به سياست گذارهاي دولتي خوش كرد، گفت:ما نبايد دل به سياست گذاي دولتي داشته باشيم ،حالا سالهاست كه در فارابي مطرح مي شود كه يك بخشي به ادبيات و سينما به وجود آيد تا نويسنده ها و فيلمسازها با هم تعامل بيشتري داشته باشند ،اما چند مديريت عوض شده و هنوز اتفاق نيفتاده است.فرهنگ بايد پيش قدم شود و خود نويسنده ها و كارگردان ها بايد با هم به نتيجه اي برسند.داستان نويس هايي مثل محمدعلي و چهل تن و ديگران مي توانند براي بخشي از سينماي ما انتخاب مناسبي باشند. طوسي در ادامه با نگاهي به تاريخ سينماي ايران و تعاملش با ادبيات گفت: عدم پيوند عميق بين سينما و ادبيات در ايران هميشه وجود داشته و تنها در تعداد آثار معدود و خاص ما شاهد پيوند اين دو مقوله هستيم. مهدي يزداني‌خرم كه ويراستاري كتاب «چهار چهارشنبه و يك كلاه‌گيس»را انجام داده بود با اشاره به پديده رايج در سينماي امروز يعني روي‌آوردن بازيگران سينما به مسائل ادبي گفت: متأسفانه در بين برخي از بازيگران به اشتباه ديده مي‌شود كه براي ايجاد يك نوع روشنفكري در كار خود به ادبيات و يا ديگر هنرها روي آورده و از اعتبار سينمايي خود در جذب منابع بهره مي‌برند اما كتاب بهاره رهنما سعي داشت كه به بيان داستان بپردازد، من در طول كار نيز شاهد تغييرات مكرر اين مجموعه بوده‌ام و بعضي از داستان‌هاي اين كتاب در طول كار تغيير مي‌كرد. به نظر من سؤاستفاده از شهرت در اين اثر، به‌ هيچ‌وجه وجود نداشت. بهاره رهنما: ما هرگز انديشه ادبيات را در سينما نمي يابيم بهاره رهنما نويسنده كتاب «چهارچهارشنبه و يك كلاه‌گيس» با اشاره به اينكه بازيگري در ايران فارغ از انديشه است گفت: بازيگري در ايران انديشه نمي‌آورد و ما به هيچ‌وجه انديشه ادبيات را در سينما پيدا نمي‌كنيم اما در ادبيات به دليل فرديت موضوع، انديشه حاكم است. رهنما با اشاره به يك بازه 20 ساله براي نگارش اين داستانها گفت: داستان‌هاي موجود در اين مجموعه حاصل 20 سال فعاليت پراكنده من بود البته بعضي از داستان‌هاي اين كتاب در مجلات و روزنامه‌هاي مختلف به چاپ رسيده اما حال به صورت يك مجموعه واحد در قالب يك كتاب به چاپ رسيده است. رهنما گفت: در نگارش و چاپ اين كتاب به هيچ‌وجه سعي نداشتم از اعتبار سينمايي خود براي فروش اثرم استفاده كنم بلكه طي سالهاي فعاليتم همواره بر روي مقوله نگارش تأكيد داشتم و چه بسا گاهي نگارش براي من اهميتي، بيش از سينما داشته است اگرچه به نوعي تصويري ديدن به طور ناخودآگاه در اين داستانها ديده مي شود. رهنما با اشاره به نگاه منتقدين كه كتاب«چهارچهارشنبه و يك كلاه‌گيس» بسيار زنانه ارزيابي كرده اند ،گفت:وقتي در ايران همين زن بودنم مشخصه بزرگ من است و در جايي زندگي مي كنيم كه زن بودن خودش كلي ماجراست خود نمي شود بر آن تاكيد نكرد چون من از فضاي بيرون به فضاي ذهني ام در داستان پناه مي برم.