مجتبايي: زبان فارسي جزئي از وجود نجفي است

به گزارش خبرنگار شهر، فتح‌اله مجتبايي در مراسم رونمايي کتاب «جشن‌نامه ابوالحسن نجفي» که عصر سه‌شنبه 15 شهريور در مرکز فرهنگي شهر کتاب برگزار شد، پس از ايراد سخناني درباره دوستي و نحوه آشنايي‌اش با نجفي در سال 1320 در دانشکده ادبيات، گفت: در آن سال‌ها جريانات مختلفي بين دانشجويان وجود داشت که مانع از آن مي‌شد که اشخاص بتوانند ارتباط نزديکي با هم برقرار کنند.

وي ادامه داد: من و نجفي هر يک در خط جداگانه‌اي بوديم و تنها ارتباط دورادوري با هم داشتيم تا اين‌که پس از سال 1332 که اين جريانان به هم خورد، به هم نزديک شديم و نجفي در همان روزگار انتشارات «نيل» را تاسيس کرد که مرکزي شد براي اين‌که ديادرهاي بيشتري با يکديگر داشته باشيم و ريشه‌هاي دوستي‌مان شکل بگيرد.

مجتبايي اظهار داشت: به دليل تشخيص و نظر ايشان بود که کتاب‌هايي که در «نيل» منتشر مي‌شد، هنوز هم از مهم‌ترين کتاب‌هاي هستند که تاليف يا به فارسي ترجمه مي‌شد. وقتي که خانلري مجددا شروع به چاپ مجله «سخن»‌ کرد،‌ ديدارهاي ما با نجفي بيشتر در دفتر مجله و يا جلساتي بود که در منزل شادروان خانلري تشکيل مي‌شد.

وي در ادامه گفت: در آن سال‌ها جذابيت و آرامش خاصي در چهره نجفي بود؛‌ ولي يک حجاب هميشگي براي خود داشت که اجازه نمي‌داد ديگران به‌راحتي به او نزديک شوند؛‌هر چند حيات باطني بسيار روشن و حذابي داشت و دارد.

اين عضو فرهنگستان زيبان و ادب فارسي اظهار داشت:‌ در سال‌هاي بعد مسئوليت انتشار مجله سخن، با نجفي بود که اين دوره «سخن»‌از بهترين شماره‌هاي اين مجله است. بعد از مدتي نجفي به فرانسه رفت و من هم راهي سفر هندوستان شدم و 20 سال يکديگر را نديديم. حالا در جلسات فرهنگستان يکديگر را مي‌بينيم و همه اعضاي فرهنگستان احترام خاصي براي او قائل هستند که به نظر من دليل آن، ذوق هنري و خلق و خوي آرام و اطمينان‌بخش ايشان است.

مجتبايي تاکيد کرد: آن‌چه براي اين شخص در تمام زندگي مهم‌ترين چيز بوده، زبان فارسي است و نوعي تعصب خاص درمورد اين زبان دارند. گويي زبان فارسي جزئي از وجود ايشان شده است. او تا به حال در سه زمينه در حوزه زبان فارسي کار کرده و در هر سه آن‌ها حق مطلب را ادا کرده است. ابتدا ترجمه از فرانسه به فارسي که بهترين ترجمه‌ةا را در اين دوره از او داريم و با شوق و ذوقي که به فرهنگ و زبان فارسي دارد،‌عمري را براي هر کدام از اين ترجمه‌ها صرف کرده است.

وي ادامه داد:‌ زمينه دوم مسائل زبان‌شناسي و لغت بود که در آن نيز تعصب عميق و شديدي درباره غلط ننوشتن داشت. زمينه سوم نيز عروض بود که از همان اوايل دوران شاگردي ناتل خانلري به موضوع عروض، توجه و علاقه خاصي داشت و در طول اين همه سال، اين موضوع را رها نکرد و نکاتي را در اين حوزه يافته و به آن‌ها اشاره کرده که بسياري از عروضيون در اين سال‌ها متوجه آن نشده بودند.

مجتبايي افزود:‌ ابوالحسن نجفي يک زندگي پربار و ثمربخش داشته و دارد که اميدوارم سرلوحه و سرمشق جوانان کشور قرار گيرد و اين چراغ دست به دست بگردد و هر روز نوراني‌تر و پرفروغ‌تر باشد.

مراسم رونمايي کتاب «جشن‌نامه ابوالحسن نجفي» که به تازگي به کوشش اميد طبيب‌زاده و توسط انتشارات نيلوفر منتشر شده، عصر سه شنبه 15 شهريور با حضور ابوالحسن نجفي، محمدعلي موحد، فتح‌اله مجتبايي، ضياء موحد، حسين معصومي همداني، اميد طبيب‌زاده،‌ نصراله پورجوادي و جمعي از اهالي ادب در مرکز فرهنگي شهر کتاب برگزار شد.