سالانه 413 متر مكعب بارش برف و باران در كشور وجود دراد كه 269 متر مكعب آن به اشكال مختلف از دست مى رود، در اين زمينه نايب رييس شوراي شهر تهران صبح امروز بر جمع آوري و مديريت صحيح اين آبها براي كاهش هزينه‌هاي تحميلي تصفيه مجدد آن تاكيد كرد.
به گزارش خبرنگار شهر، حسن بيادي، نايب رييس شوراي اسلامي شهر تهران صبح امروز در دويست و سي و پنجمين جلسه علني شوراي شهر تهران با اعلام اين مطلب گفت: در حال حاضر هيچ برنامه‌اي براي جمع‌آوري آب‌هاي سطحي وجود ندارد و تمامي اين آب‌هاي پاكيزه به علت نبود مديريت، به شبكه فاضلاب مي‌پيوندد و هزينه زيادي را براي تصفيه آن انجام مي‌دهيم.
بيادي افزود: براي جلوگيري از اين دوباره‌كاري‌ها بايد شهرداري و فاضلاب تهران با هم همكاري كنند و اين آب هاي سطحي مديريت صحيح شوند.
رسول خادم، عضو شوراي اسلامي شهر تهران نيز در رابطه با گزارش مديرعامل شركت فاضلاب تهران گفت: در صورت ادامه روند كنوني اختصاص اعتبارات به پروژه فاضلاب شهري، يك قرن طول مي‌كشد تا پروژه فاضلاب تهران به پايان برسد.
خادم افزود: اين پروژه بزرگترين پروژه زيست محيطي در كشور است و براي انجام هر چه سريع‌تر آن درخواست استفاده از منابع عمومي را داريم.
در ادامه اين جلسه حمزه شكيب، عضو كميسيون عمران شوراي شهر نيز با اشاره به دو هزار و 600 ميليارد تومان اعتبار براي سال جاري گفت: براي سال آينده نيز 210 ميليارد تومان اعتبار اختصاص يافته كه با اين روند 12 سال ديگر به پايان پروژه باقيمانده است و اين برخلاف افق 1404 شهر تهران است.
معصومه ابتكار، عضو كميسيون محيط زيست شورا نيز بر ضرورت رعايت حداكثري استانداردهاي زيست محيطي براي راه‌اندازي تصفيه‌خانه‌ها در داخل شهر تاكيد و خاطرنشان كرد: در صورتي كه اين تصفيه خانه‌ها بخواهند در داخل بافت شهري ساخته شوند بايد از به وجود آمدن مشكلات بعدي جلوگيري كرد و اين مهم جز با رعايت استانداردهاي زيست محيطي امكان پذير نيست.
ابتكار هم‌چنين با اشاره به الويت‌بندي احداث راه‌اندازي تصفيه‌خانه‌ها در شرق و غرب تهران به دليل كمبود اعتبارات گفت: با اين حال نبايد تمام توان فني را به شرق تهران معطوف كرد و از غرب تهران غافل شد به طوري كه هم اكنون شاهد وجود فاضلاب خام در معابر هستيم.
وي به مسوولان فاضلاب شهري پيشنهاد كرد كه از تجربيات موفق شهر در پيشرفته دنيا در رابطه با احداث تصفيه‌خانه‌ها در داخل شهر استفاده كنند.
اين كارشناس محيط زيست از شهر هلسينكي به عنوان يك شهر نمونه ياد كرد و گفت: اين پروژه به علت كمبود فضا و توجه به زيباسازي شهر در زير زمين ساخته شده كه اين نيز مدل مناسبي براي تهران مي‌تواند باشد.
