کد خبر: ۴۴۷۶

«جواد طوسي»،منتقد سينما:

سينماي کوتاه موجي تازه و نگاه متکثر در سينماي ملي ايجاد مي‌کند

مهمترين مشکل فيلم کوتاه جايگاهش است. اساسا بايد ديد فيلم کوتاه توانسته جايگاه مشخصي پيدا کند. براي رسيدن به پاسخ اين پرسش بايد ارتباطش را با مخاطب بررسي کرد.

به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي جشنواره فيلم کوتاه تهران،جواد طوسي منتقد فيلم و سينما ضمن بيان مطلب فوق افزود: براي فيلم کوتاه بايد مخاطب شناسي کرد و بيشتر بايد اين را در نسل جوان ايران جستجو کنيد. در وهله اول بايد معطوف به اين واقعيت شويم، در جامعه به شدت سياست زده فعلا تا چه حد نسل جوان اين جامعه در (طبقه بندي مختلف اجتماعي) مي تواند در مناسبات يوميه و زندگي روزمره خود جايگاه مشخصي را براي فيلم کوتاه و ارتباط مستمر با آن در نظر بگيرد. وي افزود: بايد ديد آيا بعضي از طبقات اجتماعي به لحاظ مسائل دست و پا گير اقتصادي و تلاششان براي گذران زندگي و دستيابي به حداقل امکانات معيشتي مي توانند جايي در زندگي خود را به فرهنگ و هنر اختصاص دهند. تا يکي از مختصات اين حوزه فيلم کوتاه و مخاطبشناسي منطقي آن باشد؟ اين منتقد سينما در ادامه گفت: حال اگر بياييم قائل به تفکيک شويم و بر اساس اولويت هاي مرتبط با جامعه معاصر اين فرض را قائل شويم که مخاطب متعارف فيلم کوتاه قشر دانشجو و افراد فرهيخته جامعه باشند، تا چه حد امکان نمايش مطلوب و ايده آل در طول سال برايشان فراهم است؟ چرا علي رغم برگزاري چند جشنواره در طول سال فيلم کوتاه هنوز در اين دور تسلسل تاريخي نتوانسته نقشي جريانساز داشته باشد و در موقعيتي مستحکم و تثبيت شده قرار بگيرد؟ اين منتقد با اشاره به رخدادهاي فرهنگي که در کشور پيش مي آيد بيان داشت: آيا حضور هر از گاه رخدادهاي فرهنگي – هنري در قالب جشنواره و هفته فيلم و مواردي از اين قبيل را مي توان عاملي موثر براي رونق يافتن اين نوع سينما و شيوه فيلمسازي قلمداد کرد؟ اگر پاسخ موارد اجمال گفته شده فوق، عمدتا منفي است، چرا در چرخه سياست گذاري دولتي براي تسريع در گذر از اين سيکل فرسايشي و آزمون و خطا تمهيدي در نظر گرفته نمي شود و در برگزاري سالانه اين گونه جشنواره ها گويي کفايت مذاکرات است. وي افزود: جدا از اين واقعيات انکار ناپذير، فيلمساز جوان و مستعد و خوشفکر فيلم کوتاه مي بايد در جغرافياي اين سرزمين به درستي مورد شناسايي قرار گيرد و بودجه و امکانات دولتي صرفا شامل حال پايتخت و بعضي از مراکز استاني شاخص نشود. جواد طوسي ضمن اشاره به اهميت تمرکز زدايي امکانات فيلمسازي بيان داشت: آن جوان ساکن در منطقه اي پرت و دور افتاده از جنوب و يا سيستان و بلوچستان نيز اگر جدي گرفته شود و امکانات مناسب براي محک زدن خود و ارتقاء فرهنگي و شخصيتي اش فراهم شود، قدر مسلم مي تواند جايي در اين ماراتن نابرابر داشته باشد. اين منتقد در ادامه صحبت هايش به بيان راهکارهايي در اين رابطه پرداخت و گفت: پس در يک نتيجه گيري نهايي، در وهله اول بايد براي حجم توليدات فيلم کوتاه مکان مناسب نمايشي در نظر بگيريم و در امتداد آن بايد اعمال مديريت صحيح و بازنگري در سياست هاي به نتيجه مطلوب رسيده، بستر مناسبي در جهت جذب نيروهاي مستعد و سرمايه گذاري در مورد آنها براي رسيدن به نقطه تکامل يافته در کوتاهترين زمان فراهم سازيم تا در مرحله اول بتوانيم به تعداد کافي فيلمسازان مسلط و آشنا به زبان اين سينما و مخاطب شناسي خاص آن تربيت کنيم و سپس از همين فيلمسازان براي راهيابي منطقي و مرحله به مرحله شان در جهت ساخت و توليد آثار حرفه اي تر استفاده کنيم تا خلاء موجود در سينماي حرفه اي کنوني را از اين طريق مرتفع سازيم.اين منتقد سينماي ايران ضمن با اهميت دانستن فيلم کوتاه در چرخه سينماي هر کشوري گفت: سينماي منفعل و خنثي و سترون ما نياز مبرم به موج تازه و خوني گرم و نگاه متکثر دارد تا از اين بحران عبور کند و به تنوع موضوعي و ساختاري برسد. وي افزود: البته اين بدان معنا نيست که برنامه آينده هر فيلمساز تجربي لزوما بايد فيلمسازي حرفه اي باشد. اگر فيلم کوتاه را به جايگاه واقعي اش برسانيم که در نقطه اي تشخص يافته و هويت مند قرار بگيرد و مخاطبين واقعي خود را به درستي پيدا کند، شماري از فيلمسازان مستعد و خوشفکر در اين حيطه مي توانند حضور ثابت و ماندگار و جريان ساز داشته باشند و الگوهاي مناسب براي علاقه مندان تازه از گرد راه رسيده باشند. اين منتقد سينما در خصوص نقش تلويزيون در نمايش فيلم کوتاه در کشور گفت: در طول سال هاي بعد از انقلاب ما شاهد برخي برنامه بوده ايم که اختصاص داشته به نمايش فيلم کوتاه ولي اين يک روند متعادل و ثابت نداشته است. وي در خصوص دلايل اين اتفاق گفت: شايد توجه اوليه تلويزيون به عامل جذابيت و جذب هر چه بيشتر مخاطب توجيهي براي جدي نگرفتن فيلم کوتاه و ارتقاء آن از طريق اين رسانه باشد. منتها در صورت رشد کمي و کيفي خودجوش فيلم کوتاه و رسيدن به همان تشخص و جايگاه آرماني مي توان اين انتظار را از رسانه اي با برد وسيع ارتباطي تلويزيون داشت که جاي مناسبي را براي انعکاس اين نوع سينما در نظر بگيرد. وي در ادامه بيان داشت: با توجه به تداوم بقاي فيلم کوتاه از طريق حوزه هاي تصميم گيرنده دولتي قاعدتا بهتر مي توان در مذاکرات و رايزني ميان سياستگذاران و برنامه ريزان مرتبط با فيلم کوتاه و مديران تلويزيون به تفاهم و شرايط متقاعد کننده در اين زمينه براي پوشش رسانه اي اين نوع سينما و ارتقاء و بالندگي آن رسيد. شايان ذکر است بيست و ششمين جشنواره بين المللي فيلم کوتاه تهران به همت انجمن سينماي جوانان ايران از 20 تا 25 آبان در تهران و همزمان در استانهاي مختلف کشور برگزار مي شود.
گزارش خطا
ارسال نظر
captcha