ديابت تقريبا همه بدن گرفتار مي‌كند/ بين 10 تا 40 درصد ديابتي‌هاي نوع 2 دچار نارسايي كليه مي‌شوند
به گفته عضو انجمن نفرولوژي ايران، 90درصد ديابتي‌ها مبتلا به نوع دو ديابت هستند كه بيشتر در سنين پس از30سال مشاهده مي‌شود و رابطه بسيار زيادي با شيوه زندگي افراد مثل بي‌تحركي و رژيم‌غذايي پركالري دارد و راه كنترل آن ورزش و رژيم‌غذايي صحيح است.
دكتر بهرنگ علي‌پور در گفت‌و‌گو با خبرنگار "شهر" با بيان اين كه "ديابت تقريبا همه بدن گرفتار مي‌كند و داراي عوارض زودرس و ديررس است"، اظهار كرد: آسيب ديدن عروق كوچك و بزرگ مثل عروق كليه و عروق چشمي، آسيب‌هاي عصبي و قلبي عروقي از عوارض ديررس اين بيماري است.
وي افزود: در آسيب كليه، مبتلايان دچار نارسايي كليه و در نهايت در نوع شديد و پيشرفته آن نياز به دياليز يا پيوند كليه پيدا مي‌كنند.
دكتر علي‌پور خاطرنشان كرد: بيماري ديابت سبب مي‌شود بدن، توان ساخت انسولين كافي يا مصرف طبيعي انسولين را نداشته باشد و با آسيب‌رساندن به عروق خوني كليه موجب مي‌شود خون به طور كامل پاكسازي نشود و در نتيجه فرد، با افزايش وزن، تورم مچ پا و دفع پروتئين مواجه شود.
وي با بيان اين كه "حدود 30 درصد ديابتي‌هاي نوع يك و بين 10 تا 40 درصد ديابتي‌هاي نوع دو دچار نارسايي كليه مي‌شوند"، اعلام كرد: در بيش از 35 درصد بيماراني كه تحت درمان دياليز قرار مي‌گيرند، بيماري ديابت وجود دارد.
دكتر علي‌پور اضافه كرد: بيشتر بيماران ديابتي نيازمند دياليز مبتلا به نوع دو ديابت هستند، انجام دياليز در مبتلايان به ديابت بايد با توجه بيشتري صورت گيرد.
به گفته وي، بيماران ديابتي كه تحت درمان دياليز قرار مي‌گيرند، نسبت به بيماران غيرديابتي بيشتر در بيمارستان بستري شده و خطر مرگ و مير بالاتري دارند كه از علل مرگ اين بيماران مي‌توان به بيماري‌هاي قلبي عروقي و عفونت‌ها اشاره كرد.
عضو انجمن نفرولوژي ايران در خصوص رژيم غذايي بيماران ديابتي تحت درمان دياليز نيز به خبرنگار "شهر" گفت: بيماران ديابتي به علت دريافت ناكافي غذا و مشكلات گوارشي دچار سو تغذيه هستند، بر اين اساس رژيم غذايي بيماران ديابتي تحت درمان دياليز همانند رژيم غذايي بيماران غيرديابتي است و دريافت قندهاي ساده مثل شكر و عسل و چربي‌هاي اشباع شده در اين بيماران بايد محدود شود.
وي افزود: در بيماران دچار سوءتغذيه با استفاده از تغذيه داخل وريدي حين همودياليز و يا با انجام دياليز صفاقي با محلول حاوي اسيدهاي آمينه مي‌تواند جبران شود.
دكتر علي‌پور در خصوص قند خون و كنترل آن در بيمار ديابتي با اشاره به اين كه"در بيماران ديابتي و غيرديابتي مبتلا به نارسايي پيشرفته كليه، ترشح انسولين توسط سلول‌هاي "بتا" پانكراس كاهش مي‌يابد" اظهار كرد: اين درحاليست كه پاسخ‌دهي بافت‌هاي محيطي مثل عضله به انسولين نيز كم مي‌شود و از طرف ديگر با كاهش كاتابوليسم انسولين، نيمه عمر آن در بدن افزايش يافته و اثرات آن تشديد مي‌شود.
وي گفت: در بيماران مبتلا به نارسايي پيشرفته كليه به علت ايجاد مقاومت به انسولين در اثر اورمي، تست تحمل گلوكز در همه بيمارن ديابتي و غيرديابتي تحت درمان دياليز مختل مي‌شود، ولي قندخون ناشتا در بيماران ديابتي تحت همودياليز بالاتر و در بيماران غيرديابتي نرمال است.
عضو انجمن نفرولوژي ايران تصريح كرد: در بيماران ديابتي تحت درمان دياليز كه انسولين تزريق مي‌كنند، ممكن است اثر انسولين به علت كاهش كاتابوليسم آن تشديد يابد، پس بايد مقدار انسولين مصرفي را كاهش داد.
وي ادامه داد: به هرحال كنترل مناسب قند مي‌تواند از بسياري از تغييرات و عوارض بعدي ديابت جلوگيري كند و سبب كاهش ميزان مرگ و مير و بستري اين بيماران شود.
به گفته دكتر علي‌پور، در بيماران ديابتي تحت درمان همودياليز كنترل مطلوب قند با تجويز انسولين طولاني‌اثر و استفاده از انسولين كريستال طي وعده‌هاي غذايي در صورت نياز امكانپذير مي‌شود.
وي همچنين در پاسخ به پرسشي مبني بر "افزايش فشار خون و كنترل آن در بيماران ديابتي تحت درمان دياليز" به "شهر" گفت: در بيماران ديابتي تحت درمان دياليز افزايش فشارخون شيوع بالايي دارند، از اين رو كنترل آن جهت پيشگيري از عوارض قلبي- عروقي حايزاهميت است.
عضو انجمن نفرولوژي ايران افزود: در اغلب موارد،افزايش فشارخون اين بيماران با محدوديت مايع و برداشت مايع اضافي خارج سلولي با دياليز بهبود مي‌يابد و در موارد ديگر، درمان دارويي با كمترين دوز مطلوب توصيه مي‌شود.
وي گفت: نكته قابل توجه اين است كه كاهش فشارخون طي دياليز ممكن است با مصرف داروهاي ضد فشارخون تشديد شود، از اين رو دياليز اين بيماران بايد با احتياط بيشتري انجام شود.
