پژوهشگران آلماني در بررسي‌هاي خود نشان دادند که ضربه‌هاي روحي و استرس در اولين سالهاي زندگي ژنها را تغيير مي‌دهند و مي‌توانند به حافظه آسيب برسانند.
به گزارش "شهر"،محققان موسسه ماکس پلانک با بررسي اثرات طولاني مدت استرس بر روي موش‌هاي تازه متولد شده نشان دادند که ضربه‌هاي روحي در نخستين سالهاي زندگي نه تنها موجب وارد آمدن آسيب‌هايي به حافظه مي‌شوند بلکه مي‌توانند مشکلات رفتاري حادي نيز ايجاد کنند.
نتايج اين تحقيقات نشان مي‌دهد که چگونه استرس و ضربه‌هاي روحي در اولين فاز زندگي انسان نيز مي‌توانند در سنين جواني و بزرگسالي مشکلاتي در فرد ايجاد کنند.
بررسي جزئيات مولکولي بر روي موش‌ها نشان داد: تجربياتي که در اولين سالهاي زندگي استرس توليد مي‌کنند مي‌توانند رفتار افراد را در درازمدت برنامه‌ريزي کنند.
اين دانشمندان در اين آزمايشات براي وارد کردن استرس به موش‌هاي نوزاد به مدت 10 روز، روزي چند ساعت آنها را از مادر خود جدا مي‌کردند. سپس نتايج اين ضربه روحي را در طول زندگي اين موش‌ها مورد مطالعه قرار دادند.
براساس گزارش نيچر نوروساينس، به گفته اين محققان، موش‌هايي که در کودکي تحت عوامل استرس‌زا قرار داشتند، در بزرگسالي توانايي رودررويي با موقعيت‌هاي استراس‌زا را از دست دادند و همچنين حافظه آنها کمتر توسعه يافت.
زماني که موش‌ها استرسي مي‌شدند به ميزان بالايي هورمون‌هاي استرس توليد مي‌کردند. اين هورمون‌ها تغييراتي را در DNA ژني که گونه خاصي از هورمون استرس به نام "وازوپرسين" را رمزگذاري مي‌کند، ايجاد کرد. تغييرات اين ژن تا پايان زندگي موش باقي ماند و موجب شد که اين هورمون براي تمام عمر به ميزان زيادي توليد شود.
سطوح بالاي "وازوپرسين" سبب بروز مشکلات رفتاري و حافظه در سالهاي بعدي زندگي شد. همچنين اين دانشمندان با انجام بررسي‌هايي بر روي انسان دريافتند که چرا کودکان قرباني سوءاستفاده‌ها، کودکان رها شده و ناديده گرفته شده در بزرگسالي بيماري‌هاي حاد روحي – رواني را توسعه مي‌دهند.
