كيانيان:
نقشهاي دوم اما متفاوت را دوست دارم
رضا كيانيان ـ بازيگر سينما و تئاتر ايران ـ عصر روز گذشته 27 آبان ماه ـ با مخاطبان و علاقهمندانش ديدار و گفتوگو كرد.

به گزارش «شهر»، اين نشست در ادامه سلسله نشستهاي شهر كتاب مركزي به مناسبت هفته كتاب برگزار شد.
در ابتداي اين ديدار كيانيان پس از خوشامدگويي به دليل نياوردن عينك مطالعهاش از يكي از حاضران درخواست كرد تا يكي از داستانهاي كتابش «اين مردم نازنين» را بخواند و در ادامه توضيحاتي درباره اين كتاب ارايه كرد.
رضا كيانيان كه اين روزها دو فيلم «يه حبه قند» و «جاده آبي ابريشم» را بر پرده سينماها دارد در ادامهي اين نشست از بازيگري سخن گفت.
وي مطرح كرد: در بازيگري نقشي كه به من واگذار ميشود چه آدم خوبي باشد و چه بد، زماني كه من آن نقش را بازي ميكنم نه ديگر خوب است و نه بد. آدم خوب و آدم بد وجود ندارد، همه ما يك طيف خاكستري هستيم و نميتوانيم اعتراف كنيم در طول مدت زندگي خود دروغ نگفتهايم و كار بدي انجام ندادهايم.
كيانيان تصريح كرد: اگر نقشي را بازي كنم، خوبيها و بدي هاي آن نقش را همراه هم نشان ميدهم. مثلا در فيلم «خانهاي روي آب» به كارگرداني بهمن فرمانآرا، نقش مردي را بازي كردم كه به زنش،پسرش ،همكارش و جامعه خيانت كرد، ولي آخر فيلم شما برايش دلسوزي ميكنيد چون من طوري بازي ميكنم كه شما هم فكر ميكنيد خودتان همانطور هستيد و او را ميبخشيد چون دوست داريد خودتان هم بخشيده شويد.
اين بازيگر با اشاره به اينكه اكثر ايرانيها دوست ندارند كسي به خوبي يا بدي آنها توجه كند ادامه داد: به همين دليل است كه خاطرهنويسي در كشور ما خيلي كم است. زيرا فرد با خاطره نويسي مدرك دست ديگران ميدهد و ديگران شروع به محاكمه كردن او ميكنند. در كل ما دوست نداريم محاكمه شويم و تمامي انتقادهايي كه به جامعه ،سياست و ... مي كنيم در زندگي ما هم وجود دارد. شايد يكي از دلايل مشكلات اجتماعي در كشور ما اين است كه اصلا به جزييات توجه نميكنيم.
بازيگر نمايشهاي«پروفسور بوبوس» و «حرفهايها» با بيان اينكه ما هميشه از ترس نوع برخورد ديگران همه چيز را درباره خودمان بيان نميكنيم،ادامه داد: ولي من سعي ميكنم همانطور كه هستم، باشم. عكاسي ميكنم و هميشه جزييات را ميبينم، اسم اولين نمايشگاه عكسي كه برگزار كردم، «دوباره نگاه كن»بود و در اين نمايشگاه چوبهايي را كه از دل طبيعت يا دم ساحل جمعآوري كرده بودم كه بسيار زيبا هم بودند به نمايش گذاشتم و اگر كسي ميآمد و از نمايشگاه بازديد ميكرد، دوباره آن چوب را كشف ميكرد.
كيانيان تصريح كرد: اگر با همين دقتي كه به دنياي اطراف خود نگاه ميكنيم به آدمها دقت كنيم ،خيلي زيباتر و قابل اطمينانتر به نظر ميرسند.بايد سعي كنيم در وراي شلوغيها و بيتفاوتي هايي كه آدمها اين روزها در آن گرفتار هستند، زيباييهاي آنان را ببينيم. من در بازيگري هم سعي ميكنم جزيياتي را كه بيننده عادي نميبيند، به او نشان دهم و به عنوان كسي كه تا به حال پنج كتاب درباره بازيگري نوشته است، فكر ميكنم بازيگر خوبي هستم.
اين بازيگر با اشاره به اينكه اكثر فيلمهاي قبل از انقلاب را ديده است، از محمد علي فردين ،بهروز وثوقي و ناصر ملكمطيعي به عنوان سه قله سينماي قبل از انقلاب ياد كرد و افزود: هميشه دوست داشتم با اين سه سوپر استار سينماي قبل از انقلاب گفتگو كنم زيرا اين پرسش هميشه در ذهنم بود كه اين بازيگران كه فيلمهايشان درباره لاتبازيف چاقو كشي و لمپنبازي است، حتي با گذشت اين همه سال، باز در بين جوانان محبوبيت دارند و اين مساله از همان موارد توجه به جزييات در ذهن من بود.
نويسنده كتابهاي «ناصر و فردين» و «شعبده بازيگري» يادآور شد: زمان حيات آقاي فردين به خاطر فيلم «سينما سينماست» يك اكران خصوصي در سينما صحرا گذاشته بودند و ايشان هم در قسمت مهمانان ويژه نشسته بود ،زماني كه وارد سينما شدم به من اطلاع دادند كه آقاي فردين علاقه دارد شما را ملاقات كند و در ذهنم هميشه فكر ميكردم ايشان حتي دو خط كتاب هم نخوانده است زماني كه او را ديدم و با همديگر صحبت كرديم فهميدم ايشان تمامي فيلمها و نوشتههاي مرا خواندهاند،خيلي شرمنده شدم. آقاي فردين جزو اولين كساني بود كه انواع دوربين فيلمبرداري و حتي حرفه گريموري را به ايران وارد كرد.
كيانيان با ارايه توضيحاتي درباره كتاب « فردين و ناصر» ادامه داد: من در اين كتاب به جزييات زندگي فردين و ناصر توجه كردم كه خيليها هنوز آنها را با همان فيلمهاي آبگوشتي و لمپني ميشناسند.ناصرملك مطيعي، فردين و بهروز وثوقي را به سينما معرفي كرد و هميشه گفتگو با اين دو بازيگر براي من جذاب بود كه سرانجام موفق شدم. اما زمان انتشار كتاب با درگذشت فردين همزمان شد و خيليها به من گفتند ما در مورد فردين اشتباه ميكرديم، كاش زنده بود و از او عذرخواهي ميكرديم و من به آنها گفتم ناصر زنده است از او عذرخواهي كنيد.
بازيگر فيلمهاي «صداها» و «روبان قرمز» در بخش ديگري از سخنانش گفت: ايفاي نقشهاي مختلف و كوچك هيچ وقت برايم مايه سرشكستگي نبوده است. استانسيلاوسكي پدر بازيگري ميگويد: نقشهاي كوچك و بزرگ وجود ندارد و درواقع اين بازيگرها هستند كه نقشهاي كوچك را به بزرگ تبديل ميكنند ،كوين اسپيسي از جمله بازيگران هاليوودي است كه خيلي او را دوست دارم و بيشتر نقش دو را در فيلمها بازي ميكند.
كيانيان معتقد است: نقشهاي مكمل و نقش دوم بيشتر تكنيكي و فني هستند و من مطلب مفصلي در ستايش نقش مكمل در مجله صنعت سينما نوشتهام.
وي گفت: دوست دارم هميشه نقشهاي دوم اما متفاوت و تاثيرگذار را تجربه كنم. «مارلون براندو» و «رابرت دنيرو» بازيگران بزرگي هستند اما هر گاه كه اسمشان را ميشنويم، يك گانگستر و يك شورشي در ذهن ما تداعي ميشود. اما اسپيسي بازي در هر نقشي را تجربه كرده است. درواقع بازيگرها نقشهايي را انتخاب ميكنند كه بيشتر به غريزه آنها نزديك است اما مهم اين است كه علاوه براينكه بر غريزه خود مسلط هستيم ،ضد غريزه خود را هم بازي كنيم.
كيانيان در بخش پرسش و پاسخ اين برنامه، در پاسخ به يكي از مخاطبان مبني براينكه تا چه حد بازيگر ،نويسنده و عكاس است، توضيح داد: نويسنده شاخ و دم ندارد ، خب من هم مينويسم ،گاهي خودم را غافلگير ميكنم و ممكن است در آينده هم داستاننويسي كنم و نمايشگاه عكسهايم نيز كاملا جدي است.
او همچنين درباره شروع جرقههاي نويسندگياش يادآور شد: اولين بار در دوران دبيرستان يكي از مقالههايم چاپ شد كه خيلي مزخرف است و هنوز هم نگهش داشتم. در دوران بچگي هم از همين استعدادهاي انشاءنويسي كه بدون اينكه در دفترم بنويسم و بروم انشاء بخوانم، داشتم. اما خودم را مديون برادرم داوود كيانيان ميدانم زيرا من لابه لاي جلسات نقد فيلمي كه او با دوستانش برگزار ميكرد بزرگ شدم و هميشه مشتاق بودم من هم مثل آنها فيلمها را درك كنم و درباره آنها صحبت كنم و همينها باعث شد به نويسندگي و بازيگري روي بياورم.
كيانيان در بخش ديگري از سخنانش تاكيد كرد: جايزه دادن به نابازيگراني كه براي اولين بار جلوي دوربين ظاهر ميشوند را درست نميدانم به عنوان مثال كيارستمي آن از افرادي كه براي اولين بار مقابل دوربينش قرار ميگيرند، بازي ميگيرد و حتي خود او با جايزه گرفتن اين افراد مخالف است.
اين بازيگر كه تاكنون نمايشگاههاي عكس مختلفي را برگزار كرده است در پاسخ به پرسش يكي از حاضران مبني بر اينكه آيا در برگزاري اين نمايشگاهها از شهرتش استفاده كرده است و اينكه نام او در قيمت گذاري عكسها تاثيرگذار است، توضيح داد: در يكي از نمايشگاهايم يكي از عكسها فروخته شد و مابقي آنها را كلكسيوندارها خريدند كه آنها هم بلدند كه در آينده چطور از آنها به نفع خود استفاده كنند.سعي كردهام حق كسي را نخورم اما شهرتم نيز در برپايي نمايشگاهها بيتاثير نبوده است اما خيلي از عكاسها كه غر ميزنند و ميگويند هنرمندها حق ما را ميخورند به اين دليل است كه خوشان كار نميكنند و وقتي ما كار ميكنيم ،كمكاري آنها ديده ميشود.
رضا كيانيان در پايان سخنانش درباره مصاحبه با بهروز وثوقي هم گفت: زماني كه در آمريكا بودم يك ملاقات با بهروز وثوق داشتم و ايشان گفتند كه يك نويسنده سوييسي يك گفتگو مفصل درباره زندگي و فيلمهاي او انجام داده و ديگر مايل به گفتگو نيست و من هم به توصيه آقاي فرمانآرا ديگر پيگيري نكردم.
منبع:ايسنا