ساکنان اين شهر، ديوانه دوچرخه سواري هستند. تعجبي هم نيست.نگاهي به تسهيلات و اقدامات انجام شده در زمينه ترويج دوچرخه سواري در اين شهر باعث مي شود تا با آنها هم عقيده شويم.
به گزارش «شهر»،در يک روز عادي، هزاران دوچرخه سوار از پل هاي اصلي روي رودخانه هاي ويلامت و کلمبوس مي گذرند تا به محل هاي کار خود در مرکز شهر پرتلند برسند.
آنها نه تنها از يکي از گسترده ترين شبکه هاي مسيرهاي دوچرخه سواري در کشور برخوردارند بلکه روي يک "سازمان هماهنگ کننده دوچرخه شهري"، نقشه هاي دوچرخه سواري رايگان و فضايي وسيع براي پارکينگ حساب مي کنند. مشتاقان دوچرخه سواري،150 محل کسب کوچک در ارتباط با دوچرخه ها ايجاد کرده و بازار سالانه اي را براي هنرها، صنايع و مدهاي مربوط به دوچرخه، سازمان دهي نموده اند.
پورتلند با تصويب طرح اصلي دوچرخه به عنوان بخشي از يک راه حل براي مشکلات حمل و نقل شهري اتومبيل محور در سال 1990، مسير آمد و شد ميان شهر و حومه با استفاده از دوچرخه را در پيش گرفت.
پورتلند به داشتن يک شبکه 435 كيلومتري از مسيرهاي دوچرخه سواري، بلوارها (يا راه هاي داراي سطح بلندتر و مجزا از خيابان اصلي براي دوچرخه ها) و مسيرهاي موازي با خيابان ها، و همچنين يک زيرساخت شهري متناسب با دوچرخه، به خود مي بالد. فراهم نمودن پارکينگ براي دوچرخه ها مستلزم انجام عمليات توسعه اي جديد و بازسازي هايي مختلف است. بيش از نيمي از محل هاي کسب منطقه، داراي پارکينگ دوچرخه بوده و 10 درصد از آنها روشهاي تشويقي را براي دوچرخه سواري کارمندانشان اتخاذ مي كنند. حتي ساکنان کم درآمد نيز مي توانند با دوچرخه هاي مخصوص آمد و شد ميان شهر و حومه که توسط شهرداري ارائه مي شوند، به محل کار خود بروند.
اين تسهيلات و انگيزه سازي ها، شمار دوچرخه سواران را از سال 1990 تا کنون،بدون هيچگونه افزايشي در تصادفات دوچرخه اي، به ميزان دست کم چهار برابر افزايش داده اند. اکنون 5 درصد ساکنان شهر با دوچرخه به محل کار خود مي روند در حالي که اين ميزان در سال 1990 تنها 1 درصد بود.
تا سال 2000 تنها چند شهر معدود ديگر، از جمله سانفرانسيسکو و بولدر در ايالت کلرادو، تلاشي جدي در زمينه تبديل دوچرخه سواري به گزينه اي مناسب و مطمئن براي استفاده از اتومبيل مبذول نمودند. اما در سال هاي اخير، فرمانداري هاي محلي در سرتاسر ايالات متحده که در مورد چاقي، تراکم ترافيک، آلودگي هوا و افزايش قيمت هاي سوخت، اعلام خطر کرده اند نيز به سمت استفاده از دوچرخه براي آمد و شد به محل کار روي آورده اند. سياست هايي در 14 ايالت و 40 منطقه شهري به مورد اجرا گذاشته شده اند که داشتن پياده رو و مسيرهاي دوچرخه سواري را براي جاده ها الزامي مي نمايند.
به گفته اليزابت پرستن سخنگوي يک گروه طرفدار و فعال به نام "جامعه دوچرخه سواران آمريکا"، دوچرخه سواري در سرتاسر کشور در حال گسترش است. براي مثال در نيويورک، شمار کساني که با دوچرخه به محل کار خود مي روند از سال 2000 تا 2007 به ميزان 77 درصد افزايش يافته است.
اما شهرهاي آمريکا هنوز راه زيادي را براي رسيدن به شهرهاي دوچرخه دوست اروپا، به ويژه در اسکانديناوي، آلمان و هلند در پيش دارند. ماليات ها و محدوديت ها بر مالکيت اتومبيل، پارکينگ و استفاده از اتومبيل نيز مي توانند به محبوبيت دوچرخه سواري کمک کنند.
