طنزپرداز بايد بداند چگونه بنويسد تا ديگران را نيازارد

به گزارش شهر،در اين نشست كه با عنوان «چگونه طنز نويسيم» برگزار شد،ميرفتاح به ويژگي‌هاي نگارش طنزآميز و تكنيك هاي مورد استفاده ي طنزپردازان امروز پرداخت. وي با اشاره به رواج طنز هاي ژورناليستي در پيوند با رويدادهاي سياسي و اجتماعي گفت: طنزپردازي كه بر اسباب نوشتن مسلط نيست و تنها مضمون گرا است با فرونشتن تب هاي سياسي دچار فقر سوژه مي شود و مجبور است به ادا در آوردن روي بياورد تا توجه ديگران را به خود جلب كند. وي با اشاره به اين كه برخي روزنامه ها بر اثر طنزهاي مطبوعاتي اين دسته از طنزپردازان تعطيل شد و حسياست هاي زيادي برانگيخت افزود: طنزپرداز بايد بداند چگونه بنويسد تا ديگران را نيازارد كما اين كه بزرگان ادبيات ايران در باره ي بسياري مسائل اجتماعي و حتي عقيدتي سخن گفته اند اما بلد بوده اند كه چگونه سخن بگويند . ميرفتاح گفت: دردوره اي كه نه خبرنگاران بدون مرز و نه نهادهاي بين المللي وجود داشته اند و همه ي مقدرات به دست حاكمان بوده است شاعران و طنزپردازان حاكمان را به چالش مي كشيده اند اما از ورطه ي خطر هم مي جسته اند . وي با اشاره به نقاشي هاي دوره ي صفويه از اساطير ايراني و مقايسه ي آن با نقاشي هاي دوران رنسانس گفت: كسي از مينياتور ها و نگارگري هاي دوران صفويه برداشت غيرمذهبي نمي كند اما آثار نقاشان دوران رنسانس كه داستان هاي انجيل را به تصوير كشيده اند نقاشي ديني محسوب نمي شود. وي دليل اين امر را توجه به فرم به جاي مضمون دانست و گفت: برخلاف تصور عامه طنز در فرم اتفاق مي افتد نه در محتوا. اين روزنامه نگار بر اهميت توجه بر فرم در پردازش اثرهنري تاكيد كرد و گفت: حرف در عالم زياد نيست آن چيزي كه تفاوت ايجاد مي كند و يك نفر را دقيقي و ديگري را فردوسي مي كند، فرم است . وي ايجاد تناقض بين فرم و محتوا را از تكنيك هاي ايجاد طنز ارزيابي كرد و گفت: وقتي يك نويسنده از زبان دوران قاجار براي بيان مسائل روز استفاده مي كند همين ايجاد تناقض باعث به وجود آمدن طنز در اثر مي شود. چهارمين جشنواره ي طنز مكتوب يكشنبه 24 آبان در ساعت 15:30با برگزاري مراسم اختتاميه در تالار انديشه ي تهران به كار خود پايان مي دهد.