نسل امروز سريعتر به ناتوانيهاي سالمندي دچار ميشوند
تحقيقات نشان ميدهد: طول عمر بيشتر تحت تاثير نحوه زندگي است
نسل امروز به مراتب سريعتر از نسلهاي گذشته به ناتوانيهاي سالمندي دچار ميشوند و به گفته محققان، ناتوانيهاي حرکتي در آنها با رسيدن به 60 سالگي آغاز ميشود، در صورتي که افراد در نسلهاي گذشته در سنين بالاتر به اين ناتوانيها دچار ميشدند.
به گزارش خبرنگار "شهر"، بر اساس بررسيها، امروزه شمار چشمگيري از افراد با سپري کردن دهه پنجم عمر خود به علت ابتلا به برخي بيماريها، توانايي راه رفتن طبيعي و انجام دادن کارهاي روزمره را از دست ميدهند، در حالي که پيشتر، اين ناتوانيها تا پيش از 70 يا 80 سالگي ديده نميشد.
محققان معتقدند: سبک نادرست زندگي يکي از علل اصلي شروع زودرس ناتواني در افراد است و مهمترين علل کاهش سن ناتواني را ميتوان به دو عامل "ابتلا به بيماريهاي ناشي از کار يا سبک زندگي نادرست به همراه بهداشت نامناسب و فقر غذايي که عموما بعد از چند سالي، بخصوص در دوران بزرگسالي باعث نقص و ناتواني جسمي ميشود و ديگر اثرات فقر و محروميت مزمن، تغذيه نامناسب و دسترسي نداشتن به مراقبتهاي بهداشتي اوليه که باز هم بعد از چند سالي بخصوص در دوران بزرگسالي باعث نقص و ناتواني جسمي ميشود، مربوط دانست.
بر اساس تخميني که محققان زدهاند، طول عمر تنها تا 30 درصد به ژنهاي ما وابسته بوده و مابقي تحت تاثير نحوه زندگي کردن ماست.
نتايج اين مطالعه که در بيمارستان زنان و بريگام در بوستون انجام شده، در آرشيو طب داخلي موجود است و بر اساس آن، دانشمندان متوجه شدهاند 70 سالههايي که منظم ورزش کنند و غذاي سالم بخورند، اگر سيگار نکشند، خواهند توانست 90 سالگي را هم پشت سر بگذارند.
يک مطالعه جديد نشان ميدهد: اگر يک مرد 70 ساله هيچ کدام ازعوامل خطر را نداشته باشد، يعني سيگار نکشد، وزن و فشار خونش طبيعي باشد، ديابت نداشته و مرتب ورزش کند، شانس او براي زندگي 90 ساله، 54 درصد است، اما اگر يکي از اين عوامل خطر را داشته باشد، زندگي بدون تحريک داشته باشد 44 درصد، فشارخون بالا داشته باشد 36 درصد، چاق باشد 23 درصد و اگر سيگار بکشد 22درصد شانس پاگذاشتن در يكصدسالگي را دارد. اگر سه تا از اين عوامل را داشته باشد ( مثلا زندگي بدون تحرک داشته و چاق و ديابتي باشد) شانس 90 ساله شدن او 14 درصد بوده و اگر همه 5 عامل را داشته باشد، شانس ادامه زندگياش تا 90 سالگي 4 درصد ميشود.
دکتر لورل ياتيس معتقد است: اين نتايج، شگفتآور نيست و تنها تاييدي است بر اين که با تلاش براي زندگي سالم، ميتوان سود زيادي در زندگي آينده به دست آورد و آن تجربه کردن دهمين دهه از زندگي است.
با اين حال سرپرست اين تيم تحقيقاتي معتقد است که فرد بايد براي رسيدن به آرزوي يكصد ساله شدن، موارد مذكور را انجام دهد، وگرنه حتي وقتي به اين سن برسد، بيماري و ناتوانيهاي آزاردهنده نخواهد گذاشت از اين عمر طولاني لذت ببرد.
همچنين تحقيقاتي که در طول چند دهه روي 20 هزار نفر انجام شده، نشان ميدهد: کساني که سيگار کشيده، ورزش نکرده و ميوه و سبزي کافي نميخورند، 4 برابر بيش از ديگران ميميرند.
بنا به توصيه تحقيقات عمومي علومپزشکي، طول عمر را ميتوان با تغييرات کوچکي در زندگي، زياد کرد. اين تحقيقات در دانشگاه کمبريج و انجمن تحقيقات پزشکي انگليس در استان نورفولک بين سالهاي 1993 تا 2006 انجام شده است. شرکت کنندگان 45 تا 79 سال داشته و مشکل قلبي يا سرطان نداشتند.
کاهش مرگ و مير در اثر بيماري قلب و عروق مهمترين علت چنين طول عمري است، چرا که بررسيها نشان داده است. افرادي که نمره صفر از اين آزمون بگيرند، 5 برابر بيش از آنهايي که 5 گرفتهاند، از پا در ميآيند؛ البته بين اين امتيازها و مرگ در اثر سرطان هم روابطي وجود دارد.