طرحي براي «فتح تهران»
تجربه نشان داده فرمانداري هاي ري و شميرانات در مديريت شهري نه تنها باري از دوش شهرداري تهران بر نمي دارند که کارکردي برعکس دارند.وضعيت محدوده هاي تحت اختيار اين 2 فرمانداري به گونه اي است که شهروندان ساکن در اين محدوده ها دست ياري به سوي شهرداري دراز مي کنند و از مديران شهري براي اختصاص امکانات اجتماعي و فرهنگي استمداد مي طلبند.

فردا: طرح ايجاد11 فرمانداري در تهران، موضوع تازه اي است که دولت براي تهران ايجاد کرده است، اين طرح در واقع تلاش دولت براي فتح «تهران» است. طرحي که برخي از اعضاي دولت از سال ها پيش و پس از اسباب کشي از خيابان بهشت به پاستور به دنبال آن بوده اند.
اگر چه تلاش هاي دولت مانند طرح انتخاب شهردار توسط وزير کشور ، اختصاص ندادن يارانه حمل و نقل عمومي و ...همه و همه همسو با سياست فتح «تهران» بوده ،ولي به نظر مي رسد دولت تاکنون در تحقق اين سياست يک ناکام بزرگ لقب گرفته و طرح ايجاد 11فرمانداري هم آخرين تيري است که از همين حالا و با مخالفت هاي نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و شوراي اسلامي شهر تهران مشخص است که به هدف نخواهد خورد.
شايد بهترين تعبير درباره اين طرح را يکي از اعضاي شوراي شهر بر زبان آورد و طرح ايجاد 11فرمانداري در تهران را بيشتر شبيه يک خيال پردازي و غير قابل اجرا خواند.
در واقع دولت با طرح ايجاد فرمانداري هاي بيشتر در تهران، در صدد بستن دست و پاي شهرداري و کم کردن قدرت مديران شهري و به بيان روشن تر به بايگاني سپردن طرح مديريت واحد شهري است.
وقتي مديريت واحد شهري مزاحم است
کارشناسان و صاحبنظران سال هاست از طرح مديريت واحد شهري براي اداره پايتخت سخن به ميان مي آورند و معتقدند گره مشکلات تهران با پرهيز از تصميم گيري هاي چندگانه و در پيش گرفتن سياستي يک پارچه و هدفمند حل مي شود. ايجاد هماهنگي در فعاليت هاي اجرايي و شهري مابين نهادهاي اجرايي و جلوگيري از دوباره کاري، اسراف، سردرگمي و ... از مهم ترين اهداف مديريت واحد شهري است که تاکنون به دليل همکاري نکردن دستگاه هاي اجرايي بر زمين مانده است.
حال دولت بايد به اين سوال پاسخ دهد در حالي که همين حالا هم چندين و چند سازمان با تصميم گيري هاي موازي و بعضا متناقض به مشکلات شهري دامن مي زنند، چطور تاسيس فرمانداري هاي بيشتر مي تواند به کمک تهران و شهروندانش بيايد؟از سوي ديگر يکي از مهم ترين سرفصل هاي برنامه پنج ساله چهارم و پنجم توسعه، کوچک سازي دولت است که همواره رئيس جمهور در رسانه ها از ضرورت اجراي آن سخن گفته؛حال اين سوال پيش مي آيد که آيا طرح افزايش فرمانداري ها به نوعي نقض آشکار اين سياست نيست؟
تجربه نشان داده فرمانداري هاي ري و شميرانات در مديريت شهري نه تنها باري از دوش شهرداري تهران بر نمي دارند که کارکردي برعکس دارند.وضعيت محدوده هاي تحت اختيار اين 2 فرمانداري به گونه اي است که شهروندان ساکن در اين محدوده ها دست ياري به سوي شهرداري دراز مي کنند و از مديران شهري براي اختصاص امکانات اجتماعي و فرهنگي استمداد مي طلبند.نگاهي به اقدامات شهرداري در ري و شميرانات و اختصاص بودجه براي روستاهاي حاشيه تهران و داير کردن خانه هاي سلامت و کارآفريني و...گواهي بر اين مدعاست.
شواهد امر و مخالفت ها و اعتراض هاي نمايندگان مجلس و شوراي شهر نشان مي دهد؛ طرح افزايش فرمانداري ها سرنوشتي شبيه طرح انتخاب شهرداران به پيشنهاد وزير کشور پيدا خواهد کرد،طرحي که زماني دولت به مدد آن مي خواست در نگاهي بلندپروازانه، شهرداران کلان شهرها را زير چتر دولت جمع کند.اما اين طرح مشکلات قانوني زيادي داشت چرا که در گام نخست به حذف شوراها و دولتي کردن مديريت شهري مي انجاميد.بالاخره هم نمايندگان مجلس در مقابل فشارهاي دولت کوتاه نيامدند و اين طرح رد شد.