صدرعاملي زندگي داوود رشيدي را فيلم مي‌كند
رسول صدرعاملي اين روزها مشغول فيلمبرداري فيلمي درباره‌ي داوود رشيدي است.
ايسنا: اين كارگردان سينما گفت: 32 سال پيش «رهايي» اولين فيلمم را در مقام كارگردان با داوود رشيدي كار كردم.
وي در ادامه يادآور شد: اين همكاري در «گلهاي داودي» و «خاطرات خبرنگار» تداوم پيدا كرد و حال بعد از گذشته سي سال، اين همكاري‌ها باعث شد به بهانه‌ي بزرگداشت داود رشيدي در جشنواره فيلم فجر، اداي ديني بكنم و فيلمي درباره اين هنرمند بسازم.
صدرعاملي با فيلم سينمايي «در انتظار معجزه» در بخش مسابقه‌ي جشنواره‌ي فيلم فجر حضور دارد.
اين كارگردان پيش از اين قرار بود، سكانس پاياني فيلمش را براي آماده‌سازي نهايي فيلمبرداري كند، صدرعاملي درباره‌ي مراحل آماده‌سازي فيلمش گفت: مجبور شدم براي اين سكانس، از آنچه كه ايده‌ال‌ام بود صرف نظر كنم ولي بخش‌هايي فيلمبرداري شد و هم اكنون فيلم مونتاژش تمام شده است. آقاي دلپاك صداگذاري آن را در حال انجام دارد، موسيقي آن را ستار اوركي مي‌سازد و در نهايت بايد ميكس نهايي شود.
صدرعاملي درباره‌ي اينكه آيا با توجه به اينكه فرصت نهايي ارسال فيلم، 7 بهمن است، فيلم در آن تاريخ مي‌رسد،گفت: يك نسخه را براي بازبيني داده‌ايم و قطعا نسخه‌ي نهايي فيلم به جشنواره فجر خواهد رسيد.
اين كارگردان كه ماه گذشته مسووليت انتخاب فيلم‌هاي بخش بين‌الملل جشنواره‌ي فجر را برعهده داشته است، اظهار اميدواري كرد: جشنواره فيلم فجر دستخوش مسائل مختلفي كه اين روزها سينماي ايران به آن دچار شده است، نشود.
كارگردان «من ترانه پانزده سال دارم» معتقد است: سينماي ايران روزهاي خوبي را پشت سر نمي‌گذارد اما اميدوارم سي‌امين سال جشنواره فيلم فجر با شكوه برگزار شود.
صدرعاملي با اشاره به ماجراهاي اخير خانه سينما گفت: نمي‌خواستم در مورد مسائل خانه سينما صحبت كنم و در اين مدت سكوت كردم اما هرجايي كه مي‌روم و با هركسي كه برخورد مي‌كنم سراغ خانه سينما را مي‌گيرد بنابراين در اين شرايط نمي‌توانم بي‌تفاوت باشم.
وي يادآور شد: ما بيش از سي سال است كه در سينما كار مي‌كنيم، اصلا حس خوبي نيست كه ببيني اهالي اين سينما، احساس امنيت نمي‌كنند به دليل سياست‌هاي كه دارد اتخاذ مي‌شود.
صدرعاملي با بيان اينكه، اين انحلال همچنان برايم سوال برانگيز است،ادامه داد: نمي‌دانم چه خيري به چه كسي مي‌رسد؟ سينما كه در اين سه دهه كارش را به خوبي و به درستي انجام داده است و با همه ازمون و خطا‌هايي كه داشت يك روند رو به تكامل را سپري كرده است اما وقتي يك‌باره اعلام مي‌شود كه خانه سينما منحل شده اين روند خلاقيت دست‌كم كند مي‌شود چون هنرمند به احساس امنيت نياز دارد.
وي تصريح كرد: خانه سينما،5 هزار عضو دارد، بخش اعظم آنها هنرمندانه فكر مي‌كنند و نه سياسي. حال اين نگراني وجود دارد، واقعا بعد انحلال قرار است چه اتفاق بي‌افتد؟ حركت بعدي چيست؟
صدرعاملي در بخش ديگري از سخنانش مطرح كرد: صنوف اين روزها در دفاتر خودشان جلسات را تشكيل
مي‌دهند اما پيش از اين جايي بود به نام خانه سينما كه جلسات شفاف برگزار مي‌شد اما الان جلسات پنهاني برگزار مي‌شود، اين به نفع كيست؟ در عين حال نمي‌توان از انسان‌ها خواست به سرنوشت حرفه‌شان بي‌تفاوت باشند.
كارگردان «گلهاي داودي» كه در سال‌هاي در صنف حضور فعالي داشته است، گفت: با اين همه فرازو نشيبي كه در سال‌هاي مختلف در سينماي ايران ديده‌ام احساس خوبي ندارم. دلم مي‌خواست اگر قرار است خانه سينما را اينگونه منحل كنند آنهايي كه اين انحلال را پيگير بودند برنامه‌شان را اعلام كنند اما تا الان بعد از اين انحلال برنامه‌ي خاصي ارايه نشده است.
وي در عين حال گفت: اما ترديد ندارم هيچ طرحي و انديشه‌اي نمي‌تواند جاي خانه سينما را بگيرد چون خانه سينما فرآيند دو دهه تلاش و كوشش همه‌ي خانواده سينما و هيات مديره‌هاي مختلف با همه‌ي آزمون‌ها و خطاهايش هست و اين تلاش را نمي‌توان يك‌جا دوباره خلق كرد.
صدرعاملي معتقد است: خانه سينما به اشكال مختلف در جمع‌هاي از هم جدا افتاده اين خانواده با يكديگر راه خودش را ادامه خواهد داد اما چه بهتر كه خانه سينما را به جاي خودش برگردانيم و اجازه ندهيم اين احساس ناامني به بغضي پنهان تبديل شود چون بر روند خلاقيت سينماگران تاثير مي‌گذارد و ممكن است نتايج غم‌انگيزي داشته باشد كه مجبور شويم بابتش هزينه‌ي جبران‌ناپذيري بپردازيم.
صدرعاملي در بخش پاياني سخنانش به بحث جشنواره‌ي فيلم فجر بازگشت و گفت: جشنواره فيلم فجر جشن عملكرد سينماي ايران در يك سال است و متعلق به همه‌ي اهالي سينمايي است كه در بلوغ و شكل‌گيري آن نقش موثري داشته‌اند. در هر دوره‌اي اين جشنواره در هر سطحي كه برگزار شده با حضور خود سينماگران و آثارشان در بخش‌هاي مختلف معنا گرفته است و با كمرنگ شدن حضور يكپارچه همه‌ي اهالي سينما معنايي پيدا نمي‌كند.