به مناسبت آغاز ربيع‌الاول؛
هم‌آغوش خطر/ در ليلةالمبيت چه اتفاقي افتاد
جانبازى و فداكارى از نشانه هاى افراد با ايمان است، اعمال و رفتار هر فردى زائيده طرز تفكر و عقيده اوست و اگر انسان در راه عقيده خود از جان و مال بگذرد -اين كار- حاكى از آن است كه ايمان وى به هدف، در درجه بسيار بالا است.
قرآن مجيد اين حقيقت را در آيه اى منعكس كرده و مى فرمايد:
«انما المومنون الذين آمنوا بالله و رسوله ثم لم يرتابوا و جاهدوا بإموالهم و إنفسهم فى سبيل الله اولئك هم الصادقون»(حجرات آيه 15)
«افراد با ايمان كسانى هستند كه خدا و پيامبر او را باور نموده و در آن ترديد نمى كنند و با مال و جان خود در راه خدا جهاد مى كنند آنان به راستى افراد با ايمان هستند».
پيامبر اسلام(ص)در سال دهم بعثت حامى و مدافع خويش يعنى حضرت ابوطالب را از دست داده هنوز داغ عمو را بر دل داشت، حامى ديگر يعنى همسر گرامى خود را نيز از دست داد. از اين جهت مشركان قريش تصميم گرفتند به هر قيمتى شده، نداى توحيد را در محيط شرك خاموش سازند و او را زندانى يا تبعيد و يا به قتل برسانند.
خدا رسول گرامى را از نقشه قريش آگاه ساخت و وحى الهى به نحو زير نازل شد: «و اذ يمكر بك الذين كفروا ليثبتوك إو يقتلوك إو يخرجوك و يمكرون و يمكر الله و الله خير الماكرين»(انفال آيه 30). «به ياد آور هنگامى كه كافران از در مكر وارد شده و تصميم گرفتند كه تو را زندانى كنند و يا بكشند و يا تبعيد نمايند، آنان مكر مى ورزند خدا نيز مكر آنان را خنثى مى سازد خداوند از همه چاره‌جوتر است.»
در ميان اين پيشنهادهاى سه گانه، نقشه قتل پيامبر تصويب گشت و قرار شد از هر قبيله اى فردى انتخاب گردد و در نيمه شب وارد خانه پيامبر شوند و او را قطعه قطعه كنند و خون او در ميان قبائل عرب پخش گردد تا خاندان هاشم را ياراى نبرد با قبائل كه در ريختن خون وى شركت كرده‌اند، نباشد.
فرشته وحى، پيامبر را از نقشه قريش آگاه كرد او از شيوه غافل گيرى بهره گرفت و خانه را ترك نمود. ولى براى اين كه اطمينان افراد مسلح را نسبت به ماندن خود در خانه جلب كند، لازم ديد كه كسى در بستر پيامبر بخوابد و اين شخص فداكار جز على(ع)نبود واز اين نظر پيامبر رو به على(ع)كرد و فرمود: مشركان قريش امشب نقشه قتل مرا كشيده اند و تصميم گرفته اند كه به طور دسته جمعى به خانه من بريزند و مرا در ميان بسترم بكشند، از اين جهت از طرف خدا مإمورم كه مكه را به سوى نقطه اى ترك كنم، هم اكنون لازم است امشب در فراش من بخوابى و آن «برد» سبز را به خود بپيچى تا آنان تصور كنند كه من هنوز در بسترم آرميده‌ام و مرا تعقيب نكنند.
در چنين شرائط وحى الهى درباره ستايش ايمان على(ع)بر قلب پيامبر فرود آمد، و ايمان و وفاى على را ستود و فرمود: «و من الناس من يشرى نفسه ابتغإ مرضاه الله و الله رووف بالعباد»
شهسواري که به برق شمشير
در دل شب بشکافد دل شير
عشقبازي که هم‌آغوش خطر
خفت در خوابگه پيغمبر
على(ع)از آغاز شب در بستر پيامبر آرميد و چهل نفر تروريست اطراف خانه را محاصره كرده و از شكاف در به داخل خانه مى نگريستند و وضع خانه را عادى مى ديدند و گمان مى كردند كه پيامبر(ص) در بستر خود آرميده است. همه آنان سراپا يك تن، حس و مراقبت بودند دلها بيدار و چشمها تيز و سينه‌ها پر از كينه بود. و آنان وضع خانه را تحت نظر گرفته بودند كه جنبش مورى از نظر آنان مخفى نبود.
يورش به خانه وحى
مإموران قريش كه دست هاى آنان روى قبضه شمشير بود، منتظر فرمانى بودند كه به خانه وحى يورش ببرند. از شكاف در به خوابگاه پيامبر مى نگريسته اند و تصور مى كردند وى در بستر خود آرميده و روانداز سبز رنگى را به روى خود افكنده است، ولى نمى دانستند او على(ع)است كه با قلبى مطمئن و آرام در خوابگاه پيامبر آرميده است.
فرمان يورش صادر شد مإموران با شمشيرهاى برهنه به طور دسته جمعى به خانه پيامبر هجوم آوردند، و ناگهان ديدند كه تير آنان به سنگ خورده و پيامبر مكه را ترك گفته است. و على(ع)در خوابگاه او خوابيده است.
منبع:تبيان