گزارشي از روند پيگيري مشكلات در محلات(بخش نخست)
شوراياران تهراني چه ميكنند؟
تهران هر روز و هر روز بزرگ و بزرگتر ميشود. جمعيت تهران ساعت به ساعت افزايش مييابد. زندگي شهري در تهران لحظه به لحظه پيچيده تر ميشود. همين بزرگي، افزايش و پيچيدگي مشكلاتي را براي كلان شهر تهران مي زايد كه بايد براي آن راه حلي يافت. مشكلاتي كوچك و بزرگ. گاه آنقدر بزرگ كه لاينحل ميشود و گاه آنقدر كوچك كه ديده نميشود.

به گزارش خبرنگار«شهر»، تهران هر روز و هر روز بزرگ و بزرگتر ميشود. جمعيت تهران ساعت به ساعت افزايش مييابد. زندگي شهري در تهران لحظه به لحظه پيچيده تر ميشود. همين بزرگي، افزايش و پيچيدگي مشكلاتي را براي كلان شهر تهران مي زايد كه بايد براي آن راه حلي يافت. مشكلاتي كوچك و بزرگ. گاه آنقدر بزرگ كه لاينحل ميشود و گاه آنقدر كوچك كه ديده نميشود، تنها تخريبهايش قابل لمس است و شناسايي اش نيازمند نگاهي كارشناسانه و موشكافانه است. گاه نگاه آنقدر بايد دقيق باشد كه جز نزديكترين افراد به موضوع، صلاحيت اظهار نظر ندارند. درست در همين مواقع است كه ضرورت شكلگيري نهادهاي مردمي با عنوان «شوراياري محلات شهر» حس ميشود. شورايي كه شورايارانش بايد وضع موجود را بشناسند، فرهنگسازي كنند و با محلهها هم تعامل كنند. اين شوراياران بايد بانک اطلاعات محله را تشکيل بدهند و امکانات را شناسايي كنند، جمعيت ساکن منطقه را بشناسند که چه توانمنديها دارند و در عين حال چه مشکلاتي.
تيرهاي مزاحم!
بهنامپور، عضو شوراياري محله ازگل كه سابقه دوسال فعاليت در شوراياري را دارد، اين انجمن مردمي را پل ارتباط شهروندان و شهرداري ميداند و ميگويد: در اغالب موارد مشكلات محلات به ديد شهرداران ناحيه هم نميايد چه برسد به شهرداري منطقه و ..!
به همين علت شوراياران ميتوانند در سطوح پايين تر و با نگاهي ريزبينانه مشكلات محلات را شناسايي و براي حل آن تلاش كنند.
اين عضو شوراياري در رابطه با نقش شوراياران در حل مشكلات محلات ميگويد: برخي از مشكلات محلات به دليل آنكه نيازمند بودجههاي خاص است زمان زيادي براي حل آن بايد صرف شود با اين حال شوراياران با پيگيريهاي مداوم ميتوانند انجام شدنشان را به جلو بياندازند. از جمله اين مسائل پروژههاي عمراني در محلات است كه نسبت به ساير مشكلات زمان بيشتري بايد صرف شود.
بهنامپور به قديمي بودن محلهشان اشاره ميكند و ادامه ميدهد: بسياري از خانههاي قديمي و ويلايي كه كوبيدن و ساختمانهاي چند طبقه را جايگزين كردند، عقب نشيني كرده و در پي اين ساخت و سازها تيرهاي چراغ برق وسط كوچهها باقي ماندند و مشكلاتي زيادي را براي رفتو آمد و همچنين ظاهر كوچهها ايجاد كردند كه با پيگيري هاي شورا و مكاتبات با سازمانهاي مربوطه از جمله اداره برق سرانجام مشكل حل شد.
اين شورايار حل اين مساله را يكي از مصاديق كارآمدي شوراياران ميداند.
در زمينه زيباسازي شهري نيز با پيگيريهاي شوراياران همچنين يك آبنما در بوستان ازگل و يك سنگ يادبود در ميدان ازگل نصب شد. باريكي خيابان بيدستان كه يكي از خيابانهاي اصلي محله محسوب ميشود نيز سالها معضلي بود براي ساكنان اين محله! اين خيابان سرانجام پهن شد و در حال حاضر مشكلي براي عبور و مرور در اين خيابان وجود ندارد.
ازگليها ظاهرن علاقه زيادي به استفاده از پاركينگ بازار ميوه و ترهبار شهرداري نداشتند و اين بي علاقگي مشكلات اساسي را براي خيابانهاي اطراف و عبور و مرور از اينمعابر ايجاد كرده بود كه پس از بررسي و طلاعرساني شوراياران محله، معاونت حمل و نقل با نصب ميلههايي وسط خيابان مجبور به استقاده از پاركينگ اين بازار شدند و مشكلات ديگر هم حل شد.
بوستاني كه مدرسه نشد
نام بوستان لادن براي اهالي نياوران آشناست. بوستاني نه چندان بزرذگ كه ميتواند لحظاتي شما را از زندگي شهرنشيني جدا كند و به ياد سبزه و دشت و دمن بياندازد. لحظاتي ناب، سبز و آرام. اما چند وقتي بود كه اين لحظات ناب، سبز و آرام همانند حبابي سرگردان ميچرخيد و هر لحظه امكان پوچ شدنش وجود داشت. اين حباب از زماني شكل گرفت كه فردي با در دست داشتن سندي به دنبال تخريب بوستان و احداث مدرسهاي به جاي آن بود.
نياورانيها نگران نشوند! چون روياي جايگزيني هياهوي دانش آموزان و سكوت بوستان محقق نشد و فرد مذكور از احداث مدرسه منصرف شد. يكي از تاثيرگذارترين افرادي كه دراين پروسه نقش مهمي را ايفا كرد و مانع از تخريب اين فضاي سبز شد، عليشاهي شورايار محله نياوران بود كه تابستان 90 به ديار باقي شتافت. با اين حال تاثير خود را در سبز ماندن محله و شاد ماندن هم محلهاي هايش گذاشت. به گفتهي همسر عليشاهي او پروژههاي كوچك و بزرگي را در شوراياري اين محله پيگيري كرد ولي همواره رضايت خاطري كه از اين موضوع داشت، طور ديگري برايش نمود داشت.
سرانه فضاي سبز بالا رفت
فرزاد ركني طاهريان، عضو شوراياري محله ستارخان نقش شوراياريها در حل مشكلات محله ها را مثبت ارزيابي ميكند و در عين حال توضيح ميدهد كه بسياري از مشكلات محدود به يك محله نميشود! از جمله اين مشكلات توزيع و فروش و مصرف مواد مخدر و زنان خيابانيست كه بسياري از محلههاي تهران از آن رنج ميبرند.
با اين حال اين شورايار محله ستارخان اين دو معضل را بسيار اساسي ميداند و اضافه ميكند كه دو بوستان «شاهين» و «شكوفه» به علت دنج بودن به مراكز اصلي استفاده و فروش مواد مخدر تبديل شدهاند كه با نگاه كنجكاو شوراياران شناسايي و با نهادهاي مربوط از جمله نيروي انتظامي مكاتبات و تعاملاتي براي رفع آن صورت گرفته و بخشي از آن حل شده است.
معضل زنان خياباني نيز زير پل ستارخان، سازمان آب، بزرگراه جلال آل احمد و پل يادگار امام (ره) وجود دارد كه با پيگيريهاي شوراياران به نقاط مثبتي رسيدهاند.
طاهريان با انتقاد از محدوده عمل شوراياران ، خواستار افزايش اختيارات و حوزه عمل اين نهاد مردمي شده و ميگويد: در صورتيكه شوراياران بتوانند در تمامي مسائلي كه با شهر در ارتباط است و محدود به شهرداري نميشود، اظهار نظر كنند و فعاليت كنند آنموقع شاهد شكوفايي شهرها خواهيم بود.
او افزايش فضاي سبز محله ستارخان طي سالهاي اخير را يكي ديگر از توفيقات شوراياران ميداند و ميگويد: با همكاري اداره سبز ناحيه از تمامي فضاهاي ممكن براي ايجاد فضاي سبز استفاده كرديم و با نهادهاي مربوط نيز تعامل مثبنت و سازندهاي داريم.
به گفتهي اين فعال مدني اعضاي شوراياري محله ستارخان با تعاملي كه با اداره امور زنان شهرداري تهران داشتند توانستند دستكم 5 زن سرپرست خانوار را شناسايي و تحت پوشش قرار دهند. راهاندازي 11 سامانه نشاط در فصل تابستان و فعاليت گسترده سراي محله، برگزاري مسابقات شمسه براي تقويت بخش فرهنگي سكنان اين محله نيز از ديگر فعاليتهايي است كه در ادامه پيگيريهاي شوراياري محله ستارخان ايجاد شده است.
آزادينشينها در انتظار« سرا»
محله آزادي نيز همانند اغلب محلههاي قديمي و با سابقه تهران از دو معضل عمده رنج ميبرد. نخستين مشكل بافت فرسوده اين محله است. خيابانهاي كم عرض، بافت متراكم و ساختمانهاي فرسوده كه نيازمند بازسازي و نوسازي در سطح وسيع است.
شمسعلي مصلح، شورايار محله آزادي معتقد است كه اين همان مشكليست كه منشا بسياري از معضلات اين محله است. آسيبهاي اجتماعي، اعتياد و فروش مواد مخدر، مشجرات و زد و خوردهاي خياباني و...
مصلح يكي از مهمترين نمودهاي شكلگيري شوراياري در محله آزادي را «سراي محله آزادي» ميداند و ميگويد: سراي محله تا پايان سال گشايش مييابد و جوانان و نوجوانان و همچنين بانوان خانهدار ميتوانند اوقات فراغت خود را در اين سرا بگذرانند و علاوه بر پيشگيري از بزه، استعدادهاي نهفته اقشار مختلف ساكن در اين محله به شكوفايي نزديك خواهد شد.