متأهل‌ها به دليل ناكامي در زندگي زناشويي، مجرد‌ها را نهي مي‌كنند
رييس سازمان نظام روانشناسي و مشاوره كشور در ريشه يابي علت نهي مردان مجرد از ازدواج توسط متاهل‌ها گفت: بعضي از آقايان متأهل بدليل اين كه از آرامش مورد نياز كه لازمه يك ازدواج موفق است، بهره چنداني نبرده‌اند، ناكامي‌هاي زوجيت خويش را در بازداري از ازدواج بهنگام ديگران نشان مي‌دهند كه پسنديده نيست.
دكتر غلامعلي افروز در گفت‌وگو با خبرنگار "شهر" با بيان اين مطلب افزود : اين صحبت‌ها در غالب موارد به صورت جدي بيان نمي‌شود؛ اما متاسفانه اين مسأله و نگاه بصورت يك عادت نه چندان مطلوب فرهنگي در جامعه ما مشاهده مي‌شود.
وي در خصوص موارد تهديد‌كننده آرامش در زندگي مشترك، تصريح كرد: به طور كلي همه دافعههاي زيستي و ظاهري، دافعههاي عقيدتي، شناختي، فكري، بصري، كلامي، رفتاري، تعاملي، نفساني و جنسي عوامل اصلي آرامش‌زدايي در زندگي مشترك است.
رييس دانشكده روانشناسي دانشگاه تهران همچنين در پاسخ به اين پرسش كه "اساسا امروزه چه اتفاقي افتاده كه تعداد زندگي‌هايي كه خيلي زود به بن‌بست مي‌رسد، رو به افزايش است،" تأكيد كرد: كم‌دقتي يا تعجيل در انتخاب دقيق همسر كه مهمترين انتخاب انسان در طول حيات است، عامل مهم و غيرقابل‌انكار در وقوع اين قبيل تلخي‌هاست.
وي با بيان اين كه "اصلي‌ترين معيار اين انتخاب بزرگ، توجه به قابليت آرامشگري همسر است"، به "شهر" گفت: به عبارت ديگر عدم دقت كافي و بررسي جامع در انتخاب همسر و عدم بهره‌گيري از مشاوره‌هاي تخصصي در اين ارتباط و آسيب‌پذيري‌هاي زوجين از هجمه‌هاي فرهنگي، حاكميت دافعههاي رواني - جنسي از اصلي‌ترين علل همسرستيزي و طلاق در همه جاي جهان و ايران است.
پرسش ديگري خطاب به دكتر افروز عنوان شد، اين بود: «اين كه گفته مي‌شود "زوجين در زندگي مشترك استاندارهاي خود را بالا ببرند"، يعني چه و به طور كلي روش‌هاي رسيدن به شادي و آرامش در زندگي مشترك كدامند؟»
وي در پاسخ اظهار كرد: عنايت به اين كه ازدواج، رسيدن به آرامش است، همسر مطلوب، كسي است كه وجودش آرامشگر همسر است و همسر آرامشگر مي‌بايست همه سعي و تلاش خود را در تحقق بخشيدن به اين هدف مقدس زوجيت مبذول كنند.
رييس سازمان نظام روانشناسي و مشاوره كشور افزود: همسران آرامشگر در آرامشگري متقابل بايد از هم سبقت بگيرند، تلاش مي‌كنند هميشه تن‌پوش رواني- جنسي هم باشند. اساس كفويت را در همين فضا به نمايش مي‌گذارند، براي همديگر مثل لباس هستند، به هم گرما مي‌بخشند، آراستگي مي‌دهند، كاستي‌ها را مي‌پوشانند، وحدت وجودي خود را نشان مي‌دهند، اهل محبت، گذشت، ايثار، صداقت، شجاعت، عدالت، صبوري و احسان هستند.
وي تأكيد كرد: همسران آرامشگر، همه جاذبه‌هاي ظاهري آراستگي وجود، جاذبه‌هاي فكري، مثبت‌انديشي، اميدآفريني، تلاش‌مداري، توكل، همه جاذبه‌هاي نگاه، كلام خوشايند و دلنشين و نوازشگر خود را تقديم همديگر مي‌كنند.
رييس دانشكده روانشناسي دانشگاه تهران خطاب به زوج‌ها گفت: از تكريم و تمجيد يكديگر غافل نشويد و در رضامندي متقابل نفساني و جنسي انديشه و تلاش كنند. اينها آرامش را به ارمغان مي‌آورد و اين عوامل، همان كامل‌ترين استانداردهاي زندگي مشترك است.
«علت اصلي جدايي‌ها در زندگي زوج‌هاي جوان امروزي چيست و اين كه فردي مي‌گويد: "همسرم، احساسات مرا نمي‌فهمد"، يا "ما در مورد همه‌چيز بحث و جدل مي‌كنيم"، "ما ديگر براي هم جذابيت نداريم"، چه تحليلي مي‌تواند داشته باشد؟»
دكتر افروز در مواجهه با اين پرسش "شهر" نيز اذعان كرد: تأكيد اصلي من در ريشه‌يابي جدايي‌ها و دور ماندن از آرامش رواني و پديدآيي دافعههاي رواني و جنسي بين زوجين است. در واقع معناي اصلي اين جمله كه "همسرم احساسات مرا درك نمي‌كند"، يعني مرا مورد نوازش حسي، بصري، كلامي و صوتي قرار نمي‌دهد و از جمله نيازهاي همسران در احساس آرامش، بهره‌مندي ايشان از نوازش مستمر صوتي و حسي متقابل است؛ بويژه زنان نياز بيشتري به اين نوع نوازش كلامي، صوتي و حسي دارند.
