نمايشگاه «ياد يار مهربان» بر گسترش فرهنگ كتابخواني تاثير مي‌گذارد
مراكز فرهنگي قبل از برپايي هر گونه نمايشگاه كتابي بايد نيازسنجي كنند و به آسيب‌شناسي جدي در حوزه فرهنگ و كتابخواني بپردازند. به نظر مي‌رسد عملكرد شهرداري در اين ميان قابل قبول‌تر است.
«شاهرخ تندروصالح» نويسنده و منتقد حوزه ادبيات در گفت‌وگو با خبرنگار شهر،با بيان اين مطلب گفت:برپايي نمايشگاه «ياد يار مهربان» قطعا بر گسترش فرهنگ كتاب و كتابخواني تاثير مي‌گذارد.اما بايد به آسيب‌شناسي جدي در اين زمينه نيز پرداخت و آماري درست و دقيق از سرانه مطالعه در كشور و تاثير اين گونه نمايشگاه‌ها بر گسترش فرهنگ كتابخواني ارايه كرد.
وي در پاسخ به اينكه كارشناساني كه كتاب‌ها را انتخاب مي‌كنند يا نمايندگان مدارس كه براي خريد كتاب به نمايشگاه مي‌آيند،آن‌گونه كه بايد و شايد كتاب‌هاي كودك و نوجوان را نمي‌شناسند،گفت: كساني مي‌توانند به انتخاب كتاب براي اين گروه سني بپردازند كه با ذهن و زبان كودكان و نوجوانان آشنا باشند و اين شناخت اوليه را در نخستين گام،صدا و سيما به مخاطبان خود مي‌دهد.چون بخش اعظمي از وقت شهروندان،به علل مختلف،در اختيار اين رسانه است.اما سهم پذيربودن در اين امر حياتي،نياز به كارشناس و نگاه كارشناسانه و دقيق و دلسوزانه دارد. به نظر من،در حال حاضر حجم بالايي از برنامه‌هاي اين رسانه بسيار مهم،به پخش برنامه‌هايي مغاير با شان فرهنگي و دانش عمومي مردم عزيز ما اختصاص دارد و در زمينه گسترش فرهنگ كتابخواني ، ميل و اشتياق اين رسانه ، تقريبا يك صد هزارم ميل و رغبتش به پخش آگهي‌هاي ريز و درشت بانك و پفك و روغن ماشين و سريال‌هاي تكراري چشم بادامي‌ها است.
تندروصالح با اشاره به اينكه برخي تورم موجود در جامعه را دليلي بر پايين‌بودن سرانه مطالعه در كشور مي‌دانند،گفت: خدا را شكر كه بالاخره كسي پيدا شد و وجود تورم در جامعه را پذيرفت و به اين نتيجه رسيد كه بيش از هفتاد درصد جامعه،به علل متنوع نمي‌توانند كتاب را در سبد هزينه كالاهاي اساسي خانواده خود داشته باشند.اتفاقا،در چنين فضا و وضعيتي برنامه‌ريز اگر به كار خود و قلمرو تعهدپذيري‌اش آشنا باشد،مي‌بايست صاحب تاثير باشد.به عبارتي اتفاقا با وجود تورم حاضر،دستگاه‌هاي دولتي و متوليان فرهنگي بايستي به آنچه كه گمان مي كنند دغدغه اش را دارند بپردازند و خب،كتاب،كتابخواني،فرهنگ از اين جمله است.
اين نويسنده ناهمخواني سياستگذاري‌ها در حوزه فرهنگ را باعث سردرگمي در ميزان مطالعه و ارايه آمار دقيق در اين زمينه دانست و افزود: متاسفانه سياست بر همه چيز ما سايه انداخته و حال زمان آن رسيده كه ميزان آشنايي نسل جديد با كتاب و كتابخواني را مورد بررسي قرار دهيم و ببينيم چرا دانشجويان ما حتي نمي‌توانند شعر حافظ و سعدي را درست و از روي كتاب بخوانند.اين مساله به مردم برنمي‌گردد بلكه به كساني مربوط مي‌شود كه مي گويند همه چيز را به ما بسپاريد،ما برايتان تصميم مي‌گيريم.
من به سهم خودم اين نمايشگاه را صاحب تاثيرتر از گونه‌هاي مشابه‌اش مي‌دانم . چون اولا مخاطبان و منتفعين اين نمايشگاه معلوم‌اند؛دانش آموزان و دانشجويان.در ثاني اگر كسي در مقام مسئول بخواهد به اين نكته حياتي پي ببرد كه مثلا عدم علاقه عمومي به مطالعه ناشي از چه پارامترهايي است،اينجا جاي خوبي است.
