كتاب «يك اديپ يك آنتيگونه» در فرهنگسراي ارسباران نقد و بررسي شد
نشست نقد و بررسي كتاب يك اديپ يك آنتيگونه با حضور عباس موذن(نويسنده) شاهرخ تندروصالح و فرشته نوبخت(منتقد)و جمعي از علاقمندان به كتاب در تاريخ 27آبانماه در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد.
به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي مراكز فرهنگي هنري منطقه3،در ابتداي اين جلسه حسن پرويزي مدير منطقه3 و رئيس فرهنگسراي ارسباران ضمن خيرمقدم، علت برپايي چنين جلساتي را تشويق نويسنگان عرصه هاي مختلف و نقد منصفانه بر آثار آنان عنوان داشت.
پس از سخنان پرويزي،فرشته نوبخت منتقد انتقادات خود را نسبت به كتاب عباس موذن چنين بيان داشت؛ چون خود من يك داستان نويس هستم بنابراين مشكلات نگارش را درك ميكنم و بهتر است در نشست امروز به ساختار انساني توجه كنيم و در واقع نقد امروز را از نگاه يك خواننده حرفه اي دنبال كنيم.
وي در ادامه گفت:در اين كتاب تلاش شده تا داستانها با رويكردي واقعيت مدار بيان شود كه در اغلب آنها راوي اول شخص است و به نوعي كنكاش دروني انسانها در تحليل پيرامون و دغدغههاي بشر امروزي مانند جنگ در آنها ديده ميشود كه به شدت ملال آور است. انند «يك اديپ يك آنتيگونه» كه بخش عمده آن صحبت دو نفر با تلفن است و تنهايي انسانها را روايت ميكند. و فضاسازي ضعيف باعث شده تا خواننده تلاش در واكاوي داستان داشته باشد.
نوبخت جنگ را در اكثر داستانها بسيار مشهود ديده و گفت: اين موضوع نشان دهنده پريشاني عناصر انساني داستان است و به لحاظ ساختاري نيز نوعي ازهم گسيختگي و پراكندگي ديدهميشود كه باعث ايجاد نوعي ابهام نيز است. از ديگر نكاتي كه ميتوان به آن اشاره نمود استفاده بيش از اندازه از ستاره و فاصله در نگارش است كه به نظرم باعث عدم انسجام قصه شده است.
«شاهرخ تندروصالح»ديگر منتقد حاظر در جلسه با بيان اينكه ويرايش بخش مهمي از بدنه نگارشها است،نكته سنجي ويراستار را بسيار تاثيرگذار دانست و گفت:در اين كتاب تنوع مضامين نشان دهنده نگاه جستجوگر نويسنده است و پركردن فواصل در زندگي انسانها بخشي از درون مايه كتاب است.درست است كه متون داستاني با ايراداتي مواجه هستند،ولي بخشي از آن به نويسنده و بخشي نيز به جامعه برميگردد چراكه داستان مجالي است براي بيان تجربه و اين تجربه برگرفته از اجتماع ماست.
يك ايرادي كه اين كتاب دارد بازي با جملات قصار است كه زائد به نظر ميرسد در حالي كه به سادگي امكان گفتوگو وجود دارد.در كل گفتگو به عنوان ابزار روايت بايد بيشتر استفاده شود خصوصا اينكه ما در زبان فارسي پتانسيل هايي را دارا هستيم كه با ضرب آهنگ خاص خود باعث زيبايي نثر نگارش ميشود.
در پايان اين نشست عباس موذن نويسنده كتاب ضمن تشكر از حضور منتقدان و شركت كنندگان گفت كه ضروري به نظر ميرسد كه هم نويسندگان و هم منتقدان خود را به روز كرده و با شرايط حال حاظر پيش روند.