توسعه پياده‌روي نجات‌بخش شهرهاي امروز و فرداست
پياده‌روي طبيعي‌ترين، سالم‌ترين، کارآمدترين، ارزان‌ترين و مشترک‌ترين ابزار دسترسي بين تمام انسان‌هاست و «حمل و نقل پياده محور» کامل‌ترين، انساني‌ترين و کارآمدترين سياست براي نجات شهرهاي امروز و فرداست.
به گزارش «شهر» به نقل از روابط عمومي معاونت حمل و نقل و ترافيک شهرداري تهران، يک کارشناس ارشد حمل و نقل و ترافيک با اعلام اين مطلب گفت: از آن جا که استفاده از حمل و نقل عمومي در شهرها، عملا به کمک پياده‌روي و عموما به ياري وسايل کمک به پياده‌ها مانند دوچرخه يا ويلچر امکان‌پذير مي‌شود، از اين رو پياده‌روي، دوچرخه‌سواري و حمل و نقل عمومي به عنوان سه رکن اساسي حمل و نقل کلان‌شهرهاي امروز مطرح بوده و مظاهر عيني عدالت اجتماعي در شهرهاي شهروندمدار محسوب مي‌شوند.
محمد حسن شهيدي با اشاره به اجتناب ناپذيري ترافيک در زندگي شهري افزود: اگر چه ممکن است به کمک انواع فن‌آوري‌هاي اطلاعاتي، دسترسي انسان‌ها به نقاط مختلف را از طريق انواع وسايل حمل و نقل محقق ساخت اما هرگز نمي‌توان حرکت فيزيکي انسان‌ها را حذف کرد.
وي با تأکيد بر اولويت و محوريت پياده‌روي در شهرها اظهار کرد: حرکت در مسير ساماندهي شبکه‌هاي پياده شامل دسترسي پياده به پلاک‌ها، پياده‌رو‌ها، محورهاي پياده تاريخي – گردشگري، بازارها و مراکز تجاري و اداري، سياست محوري در اين زمينه است.
شهيدي، ايمن‌سازي، زيباسازي و جذاب‌سازي مستمر و پوياي شبکه‌هاي پياده را مورد تأکيد قرار داد و تصريح کرد: از آن جا که برنامه‌ريزي، طراحي، اجرا و مديريت شهرهاي پياده‌مدار بدون هدف‌گذاري و سياست‌گذاري‌هاي کلان و راهبردي عملا در حد ورزش ذهني، نصايح اخلاقي و پيشنهادهاي کتابخانه‌اي باقي خواهد ماند، دگرگوني اساسي در نگرش، بينش و منش تصميم‌گيران لازمه تحول در اين زمينه و روي آوردن به پياده‌مداري در شهرهاست.
وي گسترش شبکه‌هاي شرياني و بزرگراهي، توسعه حمل و نقل عمومي، مديريت تقاضاي سفر و برنامه‌ريزي سيستم‌هاي حمل و نقل شهري را چهار استراتژي کليدي در زمينه مديريت ترافيک بر شمرد و اضافه کرد: اصلي‌ترين دليل ناکامي در حل مشکلات حمل و نقلي کلان‌شهرها در نگرش نادرست و ناقص نهفته که موجب استمرار، ماندگاري و پايداري مشکلات حمل و نقل شهري شده تا آن جا که به عنوان اصلي‌ترين معضل شهرهاي بزرگ قلمداد مي‌شود.
اين صاحب نظر در امور حمل و نقل و ترافيک در پايان خاطرنشان کرد: تغيير نگاه مديران شهري و شهروندان نسبت به مفاهيم کليدي و پايه‌اي مانند شهر، شهروند، شهروندمداري، شبکه‌هاي اجتماعي، هويت، فرهنگ و مدنيت، عناصر اصلي و پايه تحول در نگرش نسبت به مسائل شهري را تشکيل مي‌دهد.