بردگي جنسي در گروههاي تروريستي
بهره کشي جنسي از زنان در گروه هاي تروريستي، پديده اي زاييده از ماهيت و روابط تشکيلاتي اين گروه ها است.
به گزارش رويداد آنلاين، مردها نيز در اين ساختار برده اند، اما به دليل بينش منحط و شخصيت بيمار رهبران اين گروه ها، زنان بردگان جنسي اند.
مي توان گفت که بهره کشي جنسي از زنان، جزء لاينفک گروه هاي تروريستي ضد اجتماعي که نيروهايشان را به زندگي مخفي، زير زميني و ضدخانوادگي ترغيب مي کنند مي باشد.
اين گروه ها در سرتاسر جهان پراکنده اند؛ از آفريقا تا آمريکاي مرکزي و خاورميانه، فارک، ببرهاي تاميل، پ.ک.ک، پژاک، مجاهدين خلق و يا کومله... بدون استثنا و با شعار تساوي حقوق زن با مرد، زنان را به بردگان جنسي تبديل مي کنند!
چريک غمگين
تانيا نيگمي‌ير، دختري هلندي الاصل و فارغ‌التحصيل زبان اسپانيايي است. او در سال 2002 در حين تدريس در يکي از شهرهاي کلمبيا با يکي از اعضاء "ارتش انقلابي کلمبيا" (فارک) آشنا مي گردد و بعد از آموزش هاي اوليه به درون جنگل مي رود تا در کنار چريک ها بجنگد. در سال 2007 در يک حمله ناگهاني به چريک ها، دفترچه خاطرات وي به دست ارتش کلمبيا افتاد و مجله "هارپر"، ترجمه انگليسي دست نوشته هاي او را منتشر کرد. در بخشي از خاطرات وي آمده است:
جولاي 2006 : بيش از دو نفر از رفقاي تيم ما ايدز دارند، اما اين جا از کاندوم خبري نيست. دختري که تاز‌گي ويروس ايدز گرفته اصلاً نمي داند چه اتفاقي برايش افتاده است و وقتي اين خبر را به من مي داد يک لبخند گنده بر صورتش نقش بسته بود، دوست پسرش نيز اهميتي به ماجرا نمي دهد. اين جا همه با هم رابطه دارند و دير يا زود همه دچار اين مرض مرگبار مي شوند. خوشبختانه معشوقه بومي من با اين که 25 سال سن دارد کاملاً سالم است، چون مي توانستم حدس بزنم که باکره بوده است.
نوامبر 2006: من خسته ام. از "ارتش انقلابي" خسته ام، از دست مردم و زندگي گروهي خسته ام و خسته ام از اين که هيچ چيز شخصي ندارم. به دردسرهايش مي ارزد اگر بداني براي چه مي جنگي ولي در حقيقت من ديگر به آرمان هاي اين ها اعتقادي ندارم. آخر اين ديگر چه سازماني است که بعضي ها پول و سيگار و تنقلات دارند و بقيه بايد براي داشتن آن گدايي کنند و مسخره شوند. از وقتي که آمدم سيستمشان به همين روال بوده و تغييري نکرده است. يک دختر دماغ قلمي تر و تازه مي تواند اعضاي رهبري را به جان هم بيندازد.
آوريل 2006: اين جا، زن هاي رفقاي گروه رهبري از همه چيز با خبر هستند و حتي مي توانند به ما امر و نهي کنند. آن ها اجازه دارند که حامله شوند. هم لباس هاي خوشگل دارند و هم شامپو... اين تبعيض ها عادلانه نيست، اگر يک روز "ارتش انقلابي" قدرت را دست بگيرد حتماً بايد شاهد آن بود که زنانشان "فراري" سوار شوند و خاويار بخورند. زن يکي از رفقاي کميته مرکزي لباس خواب زيبايي دارد و ما بايد خوش شانس باشيم اگر خانم، به جاي دورانداختن لباسهاي کهنه اش، دلش به رحم بيايد و به ما بدهد. توي اين فکر هستم که آيا آن ها در ته دلشان از کارهايي که مي کنند شرمنده هم هستند يا نه؟ من بايد خوشحال باشم که مثل آن ها نيستم و ارزشي براي اين چيزها قائل نيستم يا دنبال قدرت نيستم، ولي به هر حال ديدن اين مسائل آدم را اذيت مي کند. حالم خيلي گرفته است.
حرمسراي آپو!
"نژدت بولدان"، روزنامه نگار و شهردار سابق "يوکسک اوآ"، در اروپا با ده نفر از زنان اين گروه که از آزار و اذيت عبدالله اوجالان، سردسته "پ.ک.ک" و ديگر سران سازمان به ستوه آمده و فرار کرده بودند، ديدار و گفت و گو کرد.
بولدان که خود نيز در گذشته عضو "پ.ک.ک" بود، متن اين مصاحبه ها را به شکل کتاب با عنوان "زن بودن در پ.ک.ک" به چاپ رساند. اين کتاب، صورت زشت اين سازمان تروريستي را نمايان کرد. طبق آنچه که در اين کتاب نوشته شده، عبدالله اوجالان و ساير سران سازمان تروريستي، با زنان زيبايي که در اطراف خود جمع کرده‌اند، «زندگي شيريني» را مي‌گذرانند. سردستگان اين سازمان، براي تنبيه زناني که در مقابلشان مقاومت ميکنند، به آنها تجاوز ميکنند.
عبدالله اوجالان، زناني را که قرار است در اطراف خود داشته باشد، با دقت و وسواس زيادي انتخاب مي کرد، به طوري که گويا آنان را براي حرمسراي خود انتخاب مي کند. او هر کسي را قبول نمي کرد. براي نزديک بودن به اوجالان، بايد فارغ‌التحصيل دبيرستان يا دانشگاه و جذاب بوده، در صورت لزوم با وي به استخر رفته، ماساژ داده، پاهاي او را شست و براي او عشوه نمود. زناني که تن به خواسته هاي اوجالان مي دهند، حتي اگر در کوه هم باشند، به عنوان پاداش، کرم هاي مختلف و حنا دريافت مي کنند.
زناني که به فانتزي هاي جنسي عبدالله اوجالان و ديگر رهبران و سران سازمان تن نداده و فرار کرده بودند، حقايق زندگي در "پ.ک.ک" را اين گونه شرح دادند: آپو (عبدالله اوجالان)، بين زنان تبعيض اعمال مي کرد. او زنان زشت را دوست نداشت. آپو کسي بود که به تيپ و ظاهر خيلي اهميت مي داد. اگر به زنان زيبايي که فارغ‌التحصيل دبيرستان يا دانشگاه بودند، "عزيزم" و "فدايت شوم" مي گفت و آن ها براي او عشوه مي کردند، رفتار خاصي را با آنان در پيش مي گرفت، فکر مي کنيد که چرا در خانه هاي تمرکز، فقط زنان زيبا ماندند؟
عکس هايي وجود دارد که او در استخر با زنان گرفته است. هنگامي که ما در کوه ها و بيابان ها از فرط گرسنگي در حال مرگ بوديم، آن ها در قصرها زندگي مي کردند؛ سفره هاي آنان حتي از سفره شاهان هم رنگين‌تر بود و حرمسراهاي قديمي را در ذهن من تداعي مي کرد.
در داخل حزب، يک طبقه خاص تشکيل شد. طبقه اي که از الهه هاي اوجالان تشکيل شده و ما به آنان "زنان مرکزي" مي گوييم. اين طبقه از زناني تشکيل شده که در جنگ شرکت نکرده اند و خارج از مناطق و شرايط سخت و دشوار، عموماً در قرارگاه ها مانده و خصوصاً در خانه هاي تمرکز عبدالله اوجالان زندگي کرده اند. اين زنان موقعيت کاملاً ممتازي در داخل سازمان دارند. در شرايطي که ما پس از پايان آموزش نظامي حتي يک درخت هم پيدا نمي کرديم که زير سايه آن استراحت کنيم، براي زنان ستاد مرکزي، چادر داير شده و سايه بان مهيا مي شد. آنان کرم ها و حناهايي داشتند که پيدا کردن آنها در کوهستان بسيار سخت بود. اين زن ها دست به سياه و سفيد نمي زدند.
زني بود که بعد از هفت سال جنگ، به آکادمي رفته و پس از پايان تحصيلات، نزد ما آمده بود. تعادل ذهني و فکري او بر هم خورده بود. اوجالان او را اذيت کرده بود. من متوجه شدم که همه زنان ستاد مرکزي، در خانه هاي متمرکز واقع در شام زندگي کرده اند.آن ?ها مي گفتند که پاهاي او را شسته و او را ماساژ داده اند. اگر کسي از خدمتگذاري به رهبري خودداري مي کرد، پدرش را در مي آوردند.
در اين گروه از زن به عنوان يک عنصر تعادل استفاده مي شد. آپو در وابستگي نظامي و سياسي مردان به "پ.ک.ک" و در تمامي زمينه ها از زنان استفاده ميکرد. مبارزات "پ.ک.ک" براي زنان، مبارزه اي است که به يک نفر اختصاص دارد. اين مبارزات فقط اوجالان را اساس و مبنا قرار مي دهد و به او صفت پيامبري و خداوندي مي دهد. در واقع او به نحوي بسيار زشت و کريه از زنان سوء استفاده کرد. همه زنان آلت دست آپو شدند. با ستايش هر چه بيشتر اوجالان، فکر مي کردند که خودشان هم آزادتر مي شوند.
در "پ.ک.ک"، اعضاي معمولي روابط جنسي ندارند؛ اين در حالي است که همه کساني که در ستاد مرکزي بودند، معشوقه داشتند و هر سال با فرا رسيدن فصل بهار، معشوقه خود را عوض مي کردند.
تساوي زن و مرد
وضعيت در گروه تروريستي پژاک نيز دست کمي از حزب مادرش يعني پ.ک.ک ندارد و بلکه بدتر هم هست. در تشکيلات اين گروهک، زنان و مردان زندگي اشتراکي با هم دارند. اين موضوع به نام تساوي حقوق زن و مرد توجيه مي شود. همين موضوع زمينه سوء استفاده از زنان عضو گروهک را فراهم کرده است .
پژاک از همين موضوع يک حربه تبليغاتي براي جذب جوانان به سمت خود ساخته است.
عرفان قانعي فرد نويسنده کرد در اين باره مي نويسد:
زنان و دختران عضو فرقه پژاک -که بنا به جامعه اي سنتي و عقب مانده- از ترس، شرم و يا آبروي خود هرگز نتوانستند به زيستن عاديشان برگردند و درباره تجاوز به خود توسط اين گروهک ضد انسان، حرفي بر زبان نمي آورند تا بتوان واقعيتها را برملا کرد. اين فرقه فقط توانسته بعضي از افراد بي سواد و کم سواد را فريب دهد و پس از شستشوي مغزي، کاري کند که افراد نتوانند به راحتي از آن جدا شوند، يعني راه بازگشت آنان را به جامعه بسته است. پژاک با حرفهاي دهن پرکن، دختران ساده کرد روستايي را فريب ميدهد. نمونه اسامي دختران عضو پژاک که به خاطر تجاوز جنسي خودکشي کرده اند:
دوله نوديده (کد زيلان)، شيرين آمود (کد آيتن)، رحيمه ياشار (کد ريحان)، سحر فيليز (کد سوزدار)، هديه زنگين (کد بريوان)، سونگول سالمان (کد روزرين)، فاتما بايسال (کد ژيندا)، امينه عثمان (کد آهين ) و ... .
اوجالان درباره "ارزش و احترام" به زنان صحبت کرده است در حالي که در فرقه اش، زنان و دختران هيچ جايگاهي ندارند و در بسياري از موارد مورد تجاوز قرار ميگيرند. پيش از اين گزارش‌هايي در مورد فساد اخلاقي رهبران "پ.ک.ک" و سوء استفاده آنان از دختران پيوسته به "پ.ک.ک" منتشر شده بود. در صدر اين افراد هم نام عبدالله اوجالان قرار دارد.
ازدواج در پژاک ممنوع اما داشتن روابط نامشروع مخفي، امري رايج است. پ.ک.ک و پژاک ادعا ميکنند که اعضاي آنان نبايد ازدواج کنند و يکي از شعارهاي اصلي اين فرقه توجه خاص به حقوق زنان و احترام به آن مي باشد، اما در عمل چنين نيست. عثمان اوجالان 60 ساله، برادر رهبر پ.ک.ک دو بار ازدواج کرد آن هم با دو دختر جوان 3/1 سنش (يکي 21 ساله اهل منطقه قطور خوي و ديگري 22 ساله اهل آکره کردستان). البته بدون اين که روال متداول جامعه را طي کند. رهبر پژاک نيز با يک دختر آلماني ازدواج کرده است. او مقيم آلمان است و در جايي گرم و نرم ادعاي مبارزه براي کرد را دارد در حالي که اعضاي سيه روز و ساده هم حق ازدواج ندارند، از سوء تغذيه رنج مي برند و حق بازگشت هم ندارند. مردم کرد در ترکيه و عراق زندگي اقتصادي سختي را مي‌گذرانند، اما روزنامه "مليت"، نوشت که عثمان اوجالان 5/2 کيلو طلا به زن جديدش داد و هزينه ازدواجش نيز 52 هزار دلار بوده است.
زن در کومله
کومله، گروه تروريستي ديگري است که تجاوز به اعضاي زن در آن و سوء استفاده جنسي از آنان، از پرده بيرون افتاده و رهبران اين گروه هيچ تلاشي براي انکار آن ندارند و بارها اعضاي زن اين گروه پس از تحمل ناملايمات و سختي به افشاي آنچه به آنان گذشته است پرداخته اند.
تجاوز بهرام رضايي يکي از رهبران کومله به يکي از زنان عضو اين گروهک به نام سهيلا نوري يکي از صدها مورد تجاوزي بود که توسط سهيلا نوري و در نامه اي افشا شد، نوري در اين نامه چنين مي نويسد:
«لازم دانستم که براي يک بار هم شده حقيقتي را افشا کنم که سال هاست من اسير آنم، و بر خلاف ميلم هر روز اين حقيقت تلخ تکرار ميشود. سرآغاز حقيقت تلخ از آنجا شروع شد که من هم مثل قربانيان قبلي و کنوني به کومله ملحق شدم. در روزهاي اوايل ورودم شبي از سوي يکي از مسئولين جاني به نام بهرام رضائي به اطاقش دعوت شدم و او يک ليوان شربت مخلوط به قرص (واليوم) تعارف کرد و من هم از روي بي اطلاعي شربت را خوردم که بعد از مدت کمي واليوم کار خودش را کرد و خوابم برد و بعدها مورد هجوم تعرض جنسي خواسته هاي شيطاني بهرام رضائي شدم و براي مدتي و ناخواسته در تصاحب بهرام بودم. و اين شيوه عملکرد هر روز مرا به نوعي تعذيب ميداد. البته جهت اطلاع شما تنها من نبودم که قرباني خواسته هاي ددمنشانه مسئولين کومله باشم متأسفانه تمام زناني که در آنجا بودند قرباني اين عملکرد مسئولين به نام مدافع حقوق زنان بودند.»
يکي از اعضاي منتقدکومله در گزارش از وضعيت موجود در اين گروه مي نويسد:
اين هفته در اردوگاه کومله کما في السابق،حواشي بر متن غالب بود و اتفاقاتي افتاد که نشان از عدم کنترل اردوگاه توسط رهبري کومله دارد.
آموزشگاه پيشمرگايتي که بايد مرکز پرورش و آموزش اعضاي جديدالورود به کومله باشد، به مرکز فساد اخلاقي و محل ارضاي هوسهاي نفساني پيشمرگان کومله و سوء استفاده از دختران و زنان جوان تازه وارد به صفوف کومله تبديل شده است. در همين راستا چندي پيش شخصي به نام خبات از پيشمرگان کومله با يکي از دختران شاغل در آموزشگاه که مسئول تربيت پيشمرگان جديد مي باشد، رابطه جنسي برقرار کرد.
راميار رضائي از پيشمرگان کومله و اعضاي حزب کمونيست ايران، به اتهام مصرف مواد مخدر و قرص?هاي روانگردان در اردوگاه کومله، اخراج شد. آيدا اورامي همسر سيروان خسروي با راميار رضائي ارتباط غير اخلاقي برقرار کرده و بر سر اين ماجرا و لو رفتن اين ارتباط از سيروان خسروي جدا شد.
«رقص رهايي» !
در گروه تروريستي منافقين، مسعود رجوي رهبر گروه، اعتقادات و مناسک فرقه اي را براي بهرهبرداري جنسي از زنان ايجاد کرده است و تحت پوشش اين اعمال به آنان تجاوز ميکند. طبقه خاص زنان، که با انتخاب رجوي کنار هم قرار گرفتهاند با نام شوراي رهبري شناخته ميشوند. رجوي با ايجاد اين سازماندهي، کادرهاي قديمي اين گروه که به مثابه رقباي وي محسوب ميشدند را پس زده است. ضمن آن که ساير زنان عضو گروه، نظير بقيه اعضا از محروميتها رنج ميبرند و علاوه بر آن که از هر گونه زندگي خانوادگي و داشتن همسر منع شدهاند، گاهي به خاطر داشتن روابط جنسي و عاشقانه با هم قطارانشان محاکمه و زنداني ميشوند.
بتول سلطاني، از اعضاي شوراي رهبري منافقين، پس از فرار از اين گروه درباره سوء استفاده رجوي از زنان اين چنين مي گويد:
در زمستان 1376 در قرارگاه بديع زادگان به من رده شوراي رهبري ابلاغ شد. يک سلسله نشستها براي اين گروه که تازه شوراي رهبري شده بودند شروع شد. مهوش سپهري ما را براي نشست مريم رجوي صدا کرد و گفتند که از کوران اين مرحله عبور کرده ايم. مشخصا يادم است گفتند که حمام رفته و کاملا تميز باشيد و تمامي لباسها و روسري بايستي نو و تميز باشد. به ما گفته شد حتي به کساني که با يکديگر ابلاغ رده شده بوديم، چيزي نگوئيم چون که شايد همگي از مرحله قبلي رد نشده باشند و در اين مراسم نباشند. گفته شد که اين حوض شوراي رهبري است و رقص رهائي با مسعود است. براي من اين تأکيد معني خاصي داشت و استرس عجيبي وجودم را فراگرفته بود داشتم ديوانه مي شدم رقص چي است؟! بسيار کنجکاو بودم، بالاخره ساعت موعود فرا رسيد و من خودم را به همراه تعداد زيادي از زنان شوراي رهبري در محل رهبري در قرارگاه بديع يافتم. از طرف دفتر رهبري سازمان، قسمتي که کارهاي اداري و خدماتي مسعود رجوي و مريم رجوي را انجام مي دهند، کسي آمد و به هر نفر يک بسته داد که در آن حوله و وسايل حمام و آرايش بود و گفت هر کس که خود را تميز نکرده است الان مي تواند از فرصت استفاده کند و همينجا حمام برود چون بايد از هر نظر پاک و تميز و وضو گرفته باشيد. دائما فکر ميکردم که يعني چه، نه اين امکان ندارد، مگه بدن ما را مسعود مي خواهد ببيند؟ چرا اينقدر اصرار مي شود. دائما با خودم کلنجار ميرفتم که اين يک تست است و آزمايش ديگر. بعد از آماده شدن کليه افراد صدايمان کردند و به سالني موسوم به سالن) Xايکس) وارد شديم. اين سالن بسيار مرتب و تميز و تزئين شده بود و کف آن ملافههاي سفيد بر روي قالي پهن کرده بودند. همه سالن به رنگ سفيد بود. دو مبل سفيد هم وسط آن قرار داده بودند. جلوي اين دو مبل يک ميز که در آن قرآن و آئينه و شمعهائي که روشن بود به همراه يک جعبه که بعدا متوجه شدم گردنبندهاي طلا در آن است و يک کيک بزرگ چند طبقه قرار داشت. بعد با يک هياهوئي مريم و مسعود با لباس راحتي يعني لباسهاي نرم و پيژامه و آستين کوتاه و بدون جوراب وارد شدند. مريم موهايش را آرايش کرده و بدون روسري بود. مسعود روي مبل نشست و مريم مثل هميشه روي مبل کنار مسعود ننشست و رفت بالاي سر مسعود ايستاد و مبل کنار مسعود خالي بود. يکي از خانمها از مريم رجوي سوال کرد که چرا نمي نشيند و صندلي خالي است. مريم با لبخندي گفت که اين براي شماها و ديگر زنهاي مسعود است. من کمي از کلمه زن مسعود جا خوردم. بعد من متوجه شدم که يکسري از افراد مثل مريم روسريشان را برداشته اند. من در آن موقع فکر نميکردم که هدف مسعود رجوي از اين روش هاي فرقه گرايانه، انگيزههاي جنسي است. ولي هاله اي از ابهام، ترس، خجالت و پرسش در درونم وجود داشت، در آن لحظات قلبم به شدت مي?طپيد و نميدانستم چه برنامه?اي در کار است. با خود مي انديشيدم که ميخواهند ببينند ما که ميگوئيم امضا به مسعود به عنوان رهبر عقيدتي?مان داده?ايم آيا حاضريم او را به عنوان همسر بپذيريم و اين يک آزمايش است و جنبه عملي ندارد. کم?کم جمعيت آرام گرفت و مسعود گفت مريم اينها چي ميخواهند؟ من را براي چه آوردي اينجا؟ مريم رجوي گفت که مراسم عقد اين زنان با شماست. سپس مسعود رجوي آيه?هائي را از قرآن خواند. بعد مريم گفت يکي يکي بيائيد روي اين مبل و بله بگوئيد و مسعود خطبه عقد را ميخواند و بعد از گفتن بله، مسعود از داخل جعبه يک گردنبند طلا به گردن هر زني مي?انداخت و ديده بوسي انجام ميشد.
بعد چند نفر از دفتر همان نفرات که کارهاي خدماتي و اداري مسعود و مريم رجوي را انجام ميدهند ميز را برداشتند و شيريني پخش شد و گفتند که وسط را خالي کنيد. وقتي وسط خالي شد با اشاره شهرزاد صدر يک آهنگ تند از بيژن مرتضوي پخش شد و در برابر چشمان حيرانم متوجه شدم که زنان ارشد شوراي رهبري به وسط آمدند و در حال در آوردن لباسهايشان هستند. مسعود هم ميگفت لباسهاي شرک و جاهليت را در آوريد و اين حوض شما است که بايستي در آن شيرجه بزنيد و اينجا يگانه شويد تا در تمام صحنههاي رزم ديگر و کار و مسئوليت مثل کوه استوار باشيد. در اين حين نفراتي از دفتر، هر نفر که لباس¬هايش را در ميآورد جمع کرده و همگي را در نايلوني قرار ميدهند و درب آن را بسته و روي آن با ماژيک نوشته و مي بردند و نفر مشغول رقص ميشد و همينطور نفرات رو به زياد شدن بودند و مريم به همه ميگفت که لباس شرک و ريا را بکنيد و با مسعود نزديک و يگانه شويد و همينطور متوجه شدم که مريم و چند نفر ديگر از جمله گيتي گيوهچي و فائزه محبت کار و ديگران به دقت بقيه را زير نظر دارند و تعدادي از اعضاي ارشد مشغول صحبت و متقاعد کردن نفراتي هستند که در آوردن لباس مکث دارند.
مريم مي گفت اين رقص رهائي شماست؛ باور نداشتيد که مسعود شوهر شماست و خيلي تشويق مي کرد که ما صحنه هاي ديده بوسي و عشق بازي مسعود با زنان ديگر را نگاه کنيم. آخر جلسه همه يک بسته ديگر از مسعود هديه گرفته و جلسه تمام شد. اولين جلسه که 5 ساعت به طول انجاميد ساعت 4 صبح تمام شد و ما همگي به مقرهايمان برگشتيم ...