افزايش قيمت سوخت بدون تقويت حمل و نقل عمومي باعث نارضايتي ميشود
سهم جابهجاييهاي درون شهري تهران با استفاده از وسايل حمل و نقل عمومي براي نخستين بار در نيمه دوم سال 90 از مرز 50 درصد گذشت.

به گزارش «شهر» به نقل از روابط عمومي معاونت حمل و نقل و ترافيک شهرداري تهران، مرکز مطالعات و برنامهريزي شهر تهران با انتشار گزارشي ضمن مقايسه پايتخت کشورمان با سه شهر موفق دنيا در زمينه حمل و نقل عمومي به بررسي نقاط قوت و ضعف حمل و نقل شهري تهران پرداخته است.
براساس اين گزارش، ترافيک تهران در مقايسه با شهرهاي سئول (کره جنوبي)، کوريتيبا (برزيل) و پايتخت سنگاپور، سهم کمتري در استفاده از حمل و نقل عمومي دارد در صورتي که حدود 80 درصد جابهجاييها در شهرهاي موفق جهان از طريق حمل و نقل شهري انجام ميشود.
اين گزارش ميافزايد، طول خطوط متروي سئول که جمعيتي 5/1 برابر تهران دارد، بيش از 3 برابر خطوط متروي تهران است و سنگاپور که جمعيتي نصف تهران دارد، بيش از تهران از خطوط ريلي برخوردار است.
بنابراين گزارش قيمت بنزين در ايران در مقايسه با نرخ جهاني در پايينترين سطح کشورهاي آسيايي قرار دارد که اين عامل در کنار کم توجهي تاريخي به حمل و نقل عمومي، تأثير فراواني در استفاده از خودروهاي شخصي و تشديد ترافيک داشته است.
اين گزارش اضافه ميکند بر خلاف ساير کشورها که در آنها استفاده از تاکسي به صورت دربست توسط يک مسافر معمول است، در تهران تاکسيها در يک زمان توسط تعدادي از مسافران مورد استفاده قرار ميگيرند که اين موضوع علاوه بر نرخ پايين بنزين، موجب استفاده بالا از تاکسي شده است.
به موجب اين گزارش در تهران با جمعيت 5/8 ميليون نفر سهم عمده حمل و نقل بايد بر دوش شبکههاي سريع و حجيم نظير مترو و اتوبوسهاي تندرو (BRT) باشد، چنانچه کوريتيبا در برزيل به رغم ضعفهاي اقتصادي و تکنولوژيکي در زمينه توسعه مترو، از طريق گسترش شبکه پيوسته و با کيفيت اتوبوسراني به خوبي توانسته از عهده تأمين سهم حمل و نقل عمومي برآيد.
اين گزارش حاکي است روشهاي بازدارنده مانند افزايش قيمت سوخت يا اجراي محدوده طرح ترافيک و طرح زوج و فرد بدون تقويت حمل و نقل عمومي باعث ايجاد نارضايتي در شهروندان خواهد شد و در صورتي که حمل و نقل شهري مناسب نباشد، بايد از روشهاي تشويقي بهره گرفت تا خود شهروندان استفاده از وسايل نقليه عمومي را به وسيله نقليه شخصي ترجيح دهند.
در پايان گزارش مرکز مطالعات و برنامهريزي شهر تهران آمده است: توجه به تجارب موفق ساير شهرها در زمينه افزايش کارآيي حمل و نقل عمومي ميتواند راهنماي خوبي به منظور ايجاد تغييرات موثر در حمل و نقل شهري در تهران باشد که متنوعسازي فعاليتها براي کاهش سفرهاي درون شهري، بهسازي و ايجاد طرحهاي مشوق پيادهروي و دوچرخهسواري، استفاده از تاکسيمتر و يکپارچهسازي سيستمهاي حمل و نقل عمومي، از جمله پيشنهادات مورد نظر در اين زمينه است.