نمايشنامهخواني آثار استاد بهرام بيضايي در فرهنگسراي خاوران
نمايشنامهخواني فيلمي که هرگز به نمايش درنيامد
فصل ششم نمايشنامهخواني واحد نمايش فرهنگسراي خاوران در فصل بهار به آثار استاد بهرام بيضايي، مرد فصلهاي صحنه ايران اختصاص دارد.

به گزارش شهر ، گروه پروا در فصل بهار سه اثر از آثار استاد بهرام بيضايي را به شيوه نمايشنامهخواني اجرا خواهد کرد.
«مرگ يزدگرد» نخستين اثر اين استاد بزرگ نمايش ايران است که روز پنجشنبه 31 فرودين ساعت 18:30 در سالن فرهنگ فرهنگسراي خاوران اجرا ميشود.
شاهين کهن کارگردان اين اجراست و به همراه بديع اقدسي، ثنا شجاعي، سيامک محمدحسيني، نگين فرهوشي، شاهين رضايي و مونا حقيقت نقشخواني اين اجرا را عهده دارند.
بيضايي که مرحوم اکبر رادي ديگر نمايشنامه نويش بزرگ کشورمان او را برکت خاندان تئاتر ايران ميداند، نمايشنامه مرگ يزدگرد را در آبان سال 58 در سالن چهارسوي تئاتر شهر به روي صحنه برد و در سال 60 با همکاري شبکه اول سيما فيلم آن را ساخت، فيلمي که هيچگاه به نمايش درنيامد.
فصل ششم نمايشنامهخواني در ماه ارديبهشت و خرداد با اجراي نمايش «چهار صندوق» و «افرا، يا روز ميگذرد» ادامه خواهد يافت.
درباره نمايشنامه خواني
اينکه اولين برنامه نمايشنامه خواني در چه سالي و توسط چه کسي در ايران انجام شد، معلوم نيست. ولي برخي به اجراي نمايشنامه خواني در سال 1342 نيز اشاره کرده اند و اين نشان مي دهد برنامه اي با عنوان نمايشنامه خواني هرچند با شکل هاي مختلف در طي سال هاي گذشته همواره برگزار شده است. شايد بتوان گفت گسترش و جدي شدن اينگونه نمايشي، يا بهتر است بگوييم ادبيات نمايشي، به چند سال اخير و اوايل دهه 80 بر مي گردد.ولي از فروردين سال 81 در تئاتر شهر، برنامه هاي هفتگي نمايشنامه خواني با عنوان "عصري با نمايش" به صورت مستمر و جدي آغاز شد و توانست تاثير مناسبي بر مخاطبان و فضاي تئاتر بگذارد.
عصري با نمايش طي سه سال (از 81 تا 83) هر هفته علاقمندان زيادي را به کافه ترياي سالن اصلي تئاتر شهر کشاند. در همان زمان دو دوره جشنواره نمايشنامه خواني در سال ها 81 و 82 در بيست و يکمين و بيست و دومين جشنواره بين المللي تئاتر فجر نيز برگزار شد.
ظاهرا نمايشنامه خواني در ذهن بسياري مقدمه اي بر اجرا است و در زمان کمبود امکانات و سالن اجرا، گروه هاي نمايشنامه خواني را نشاني از بقا و حياتشان در فضاي تئاتر مي دانند. وقتي در اين برنامه ها اعلام مي شود گروه هاي برگزيده اجراي عموم خواهند گرفت، تاکيدي مي شود بر بهانه بودن نمايشنامه خواني براي اجراي صحنه اي و کمتر کسي توجه مي کند که دليلي ندارد يک نمايشنامه خواني موفق يک اجراي صحنه اي موفق نيز داشته باشد. خوانش گر يک نقش الزاما بازيگر خوبي براي آن نقش نيست و اصلا شايد متني که خوانش مي شود مناسب اجرا نباشد. اگر به قواعد و مشخصه هاي نمايشنامه خواني و هدف از اجراي آن آگاه باشيم، مسلما انتخاب و اجراي ما شکلي متفاوت خواهد شد و به نظر مي آيد بايد در اين زمينه بررسي دقيق تري انجام داد.
ويژگي ها:هر چند بر اجراي نمايشنامه خواني و اهداف آن نقدهايي وارد است ولي نبايد دستاوردهاي اين جلسات را نيز از ياد برد. خوشبختانه به سرعت جلسات نمايشنامه خواني در مکان هاي مختلف صاحب تعريف مشخصي شدند و اين جلسات به صورت موضوعي برگزار شد. نمايشنامه خواني دانشجويي در جشنواره تئاتر دانشگاهي و تالار مولوي، نمايشنامه خواني مقاومت توسط انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، ادبيات نمايشي دوره قاجار مرور آثار رادي، چخوف، ايبسن، ادبيات نمايشي فرانسه، آثار کمدي و نمايشنامه هاي کودک و نوجوان... هر يک موضوعات جلسات نمايشنامه خواني شدند که اقدامي درست و تاثيرگذار بود. اين کار باعث شد تا هر يک از اين برنامه ها تماشاگران خاص خود را داشته باشند و پيگيري اين جلسات براي مخاطبان مفيد باشد. برگزاري جلسات نقد و بررسي بعد از اين نمايش ها که توسط برخي برگزارکنندگان انجام مي شود نيز از جمله نکات مثبت اين کار است.
به يقين برگزاري جلسات نمايشنامه خواني تاثير مناسبي بر بالا بردن سطح آگاهي تماشاگران و در کل قدم ارزشمندي در تئاتر کشور است، ولي نبايد از ياد برد که نمايشنامه خواني را فقط به عنوان نمايشنامه خواني بپذيريم و به دنبال فوايد و اهداف خود آن باشيم. قرار نيست اين کار بهانه اي براي اجرا باشد و يا حتي جاي آن را بگيرد. نمايشنامه خواني اقدامي است براي معرفي يک اثر، خصوصا اثر چاپ نشده و تازه به نگارش درآمده، و فرصتي است تا مخاطبان و علاقمندان جدي تئاتر با نمايشنامه ها و نويسندگان جديد آشنا شوند و نبايد از آن انتظار يک اجراي کامل را داشت.