محاصره و تحريم غزه از سوي اسرائيل، مانع از رسيدن مصالح و تجهيزات لازم براي مرمت تاسيسات تصفيه آب و کاناليزاسيون در اين منطقه ميشود. به همين علت وضعيت نامطلوب اين تاسيسات که سالها در احياي کيفيت آن سهل انگاري شده است، بدتر و بدتر ميشود.
به گزارش «شهر»، "غزه" بواسطه کمبود منابع طبيعي آب، افزايش سريع جمعيت آن و قرار گرفتن تحت تحريمها و حملات مختلف، يکي از مسئله دارترين مناطق جهان از لحاظ کمبود آب است. در حاليکه بزرگترين مشکل منطقه مسئله کمبود آب ميباشد، متاسفانه اين معضل بزرگ تحت الشعاع مناقشات سياسي و درگيريهاي نظامي قرار گرفته است.
جمعيت غزه در سال 1948 هشتاد هزار نفر بود. با مهاجرت فلسطينيان به غزه که تحت فشار اشغالگران مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شده بودند، اين جمعيت بسرعت افزايش يافت. چنانکه امروزه نوار غزه با داشتن حدود يک و نيم ميليون نفر جمعيت ، با تراکم 4 هزار نفر در هر کيلومتر مربع، پر تراکم ترين منطقه جهان از لحاظ جمعيتي بشمار ميرود که اين ميزان 6 الي 7 برابر تراکم جمعيت در انگلستان و بلژيک است. 80 درصد جمعيت غزه با شاخص رشد جمعيتي برابر 3 و نيم درصد، زير 14 سال ميباشند.
با در نظر گرفتن اين تراکم جمعيت و اينکه ميزان آبهاي سطحي در غزه براي ذخيره کافي نبوده و ميزان بهره دهي سالانه آبهاي زير زميني نيز حدود 65 ميليون متر مکعب اعلام شده است، و با توجه به اينکه پس از اشغال سال 1967 رژيم صهيونيستي اقدام جدي در جهت اجراي برنامه هاي مديريت آب در منطقه بعمل نياورده، فلسطيني ها که قادر به استفاده از منابع آب تحت کنترل اشغالگران نميباشند، از آب چاه استفاده ميکنند.
پس از حمله اشغالگران به غزه در دسامبر 2008 تا ژانويه 2009 ، خسارات وارده به سيستمهاي آب و فاضلاب، حدود 6 ميليون دلار آمريکا برآورد شد. در اثر اين حمله ، 4 منبع آب، 11 چاه، شبکه فاضلاب، ايستگاههاي پمپاژ آب، خسارت ديده و حدود 20 کيلومتر از شبکه آبرساني نيز توسط تانکها و بولدوزرهاي رژيم صهيونيستي تخريب شد. در اثر خسارت وارده به تاسيسات تصفيه و کاناليزاسيون در شمال و مرکز غزه، آبهاي تصفيه نشده، پهنه اي به وسعت يک کيلومتر مربع شامل اراضي کشاورزي و مناطق مسکوني را فراگرفته و نتيجتا مراتع را از بين برده و خطر بزرگي از لحاظ بهداشت و سلامتي بوجود آورد."
در اواخر ماه ژانويه سال 2003 بر اثر حمله اسراييل به شهر "رفاه" يکي از محرومترين و جنوبي ترين مناطق غزه، نيروهاي اسراييل دو چاه تامين کننده آب براي نيمي از جمعيت شهر يعني حدود 60 هزار نفر را منهدم ساختند.
در فاصله زماني کمتر از يکسال يعني از اول جولاي 2002 تا 31 مارچ 2003 ارتش اسراييل 102 چاه منجمله دو چاه شهر رفاه را از بين برد. اين نيز سبب گشت تا ساکنين منطقه، آب چاههايي که براي آشاميدن حفر نشده، تحت کنترل مسئولين نبوده، بحد کافي به آن کلر افزوده نشده و قابل اطمينان نبود را مجبورا مورد استفاده قرار دهند.
محاصره و تحريم غزه از سوي اسرائيل، مانع از رسيدن مصالح و تجهيزات لازم براي مرمت تاسيسات تصفيه آب و کاناليزاسيون در اين منطقه ميشود. به همين علت وضعيت نامطلوب اين تاسيسات که سالها در احياي کيفيت آن سهل انگاري شده است، بدتر و بدتر ميشود.
بعلت جلوگيري و محدوديت در ورود مواد شيميايي و سوختهاي صنعتي به غزه، تصفيه خانه هاي فاضلاب و تاسيسات نمک زدايي فعاليت ندارند. بعلت کمبود اين نوع تاسيسات نيز حدود نيمي از فاضلاب منطقه يعني چيزي حدود 70 هزار متر مکعب بدون آنکه عملياتي روي آن انجام گيرد، به دريا ريخته و بدين ترتيب ساحل نوار غزه که منبع درآمد مردم و محل زندگي ماهيهاست، آلوده ميگردد.
وخامت روز افزون وضعيت آب و تاسيسات بهداشتي در غزه ، موقعيت غير انساني ِناديده گرفتن ارزش انسانها در اين منطقه را ، روز به روز افزايش ميدهد.افت چشمگير استانداردهاي زندگيِ مردم غزه بر اثر عواملي چون نابودي منابع درآمد، نابودي و خرابي زيرساختهاي اساسي و کاهش کيفي و کمي خدمات آب، بهداشت و حفظ بهداشت گوشه هايي از تاثيرات اين اقدامات غير انساني و جلوگيري از دسترسي فلسطينيان به آب سالم است.
