معاون حمل و نقل و ترافيک شهرداري تاکيدکرد:
چاره‌انديشي براي موتورسيکلت‌هاي باربر
معاون حمل و نقل و ترافيک شهرداري تهران در خصوص جابه جايي بار توسط موتورسيکلت ها در سطح شهر گفت: براساس قانون حمل بار و مسافر با موتور سيکلت مجاز نيست و بايد براي اين موضوع چاره انديشي شود.
به گزارش «شهر» به نقل از روابط عمومي شهرداري تهران، سيدجعفر تشکري هاشمي با بيان اين مطلب اظهارکرد: موتورسيکلت‌ها به لحاظ ساختاري و ويژگي هاي فني وسيله حمل بار نيستند و اگر در شهرهاي ما ديده مي‌شود موتورسيکلت ها حمل بار مي کنند دليلش کرايه ارزان و مقرون به صرفه بودن جابه جايي بار با موتورسيکلت براي صاحبان بار است.
وي افزود: همچنين با توجه به اينکه محدوديتي براي ورود موتورسيکلت‌ها به محدوده زوج و فرد و محدوده طرح ترافيک اعمال نمي شود شاهد افزايش تمايل به استفاده از موتورسيکلت براي جابه جايي بار و مسافر در تهران هستيم.
وي ادامه داد: ايمني موتورسيکلت ها پايين است و استفاده از موتورسيکلت براي جابه جايي مسافر و بار خلاف مقررات راهنمايي و رانندگي است. همچنين مي‌تواند چهره نازيبايي در شهر ايجاد کند.
تشکري هاشمي تصريح کرد: ساماندهي جابه جايي بار با موتورسيکلت معنا ندارد و يک کار انتظامي را مي‌طلبد که با متخلفاني که به جاي وانت و کاميونت از موتورسيکلت براي حمل بار استفاده مي‌کنند، برخورد شود.
معاون شهردار تهران با بيان اينکه براساس قانون حمل بار و مسافر با موتورسکيلت مجاز نيست و بايد براي اين موضوع چاره انديشي شود گفت: ما به مشکلات جامعه واقف هستيم. در جامعه اي که هزينه‌هاي زندگي و شغل از مسائل و دغدغه هاي جدي ساکنين آن محسوب مي‌شود، طبيعي است برخي از شهروندان به سمت کارهايي بروند که برايشان ايجاد شغل و درآمد کند.
وي تصريح کرد: اگر معضلات شغل در جامعه کمتر بود و از نظر هزينه هاي زندگي مردم کمتر در فشار قرار داشتند طبيعتا روي آوردن به روش هاي پرخطر جابه جايي بار و مسافر براي راکبان موتورسيکلت و شهروندان نمي توانست الگوي خوبي باشد.
تشکري هاشمي خاطر نشان کرد: برخي از بارها در فضاي استاندارد موتورسيکلت ها جا مي شوند و جابه جايي چنين بارهايي مشکل آفرين نيست ولي ما در سطح شهر شاهد آن هستيم که گاه موتورسيکلت ها نسبت به جابه جايي ده ها طاق پارچه، يا ده ها حلقه لاستيک و.. اقدام مي کنند که مي تواند خطرات زيادي را ايجاد کند.
وي ادامه داد: رسيدگي به وضعيت معيشتي شهروندان نمي تواند در بحث ساماندهي حمل بار ناديده گرفته شود و بايد وضعيت قشر عظيمي که از راه جابه جايي بار و مسافر در شهر کسب درآمد مي کنند مورد توجه قرا گيرد.