کد خبر: ۵۲۵۲۸

ادعاي شگفت‌انگيز سلحشور درباره تاثير «يوزارسيف»

فرج‌الله سلحشور کارگردان سريال «يوسف پيامبر» معتقد است تاثير اين سريال باعث راه افتادن انقلاب مصر شده است.

فرارو: هفته‌نامه نگاه پنجشنبه در پرونده‌اي به بحث فتوت و جوانمردي پرداخته است. يکي از مطالب اين پرونده گفت‌و‌گو با فرج الله سلحشور درباره بحث بين سينما و فتوت است که در ادامه بخش‌هايي از آن را مي‌خوانيد.

 

وقتي سينما براي شهرت و محبوبيت، براي رسيدن به آمال و آرزوهاي دنيايي و براي پرداختن به معايب و مشکلات جامعه به وجود آمده که ديگر جايي براي فتوت و مردانگي باقي نمي‌­ماند. خودشان مي‌گويند سينماگر بايد به بدي­‌ها و زشتي‌ها و سياهي‌هاي جامعه بپردازد. خودشان مي‌­گويند چه کسي گفته که سينماگر بايد ارزش‌ها را مد نظر قرار دهد.

 

اگر از سينماگران بپرسيد مي‌­گويند ما وظيفه‌اي براي ارائه طريق نداريم. ما فقط بدي­‌ها و زشتي‌ها را مي‌­گوييم. يعني در حقيقت نشان دادن زشتي‌ها کار سينماگر است، نه نشان دادن زيبايي‌ها. اين اعتقاد خود سينماگران است.

 

من فقط همين قدر بگويم که ابزاري در دست دارم به نام فيلمسازي که از اين ابزار جهت بيان اعتقاداتم استفاده مي‌­کنم. نه دنبال شهرت سينما هستم نه دنبال پولش هستم. نه دنبال سياهنمايي مملکتم هستم و... من يک مبلغ ديني هستم که زبانم زبان سينماست.

 

اگر انشاءالله ما روزي چيزي به نام فيلمسازي اسلامي داشته باشيم آن وقت خودم را سينماگر مي‌دانم چون فيلمسازي را چيزي جز وسيله­اي براي تبليغ اسلام نمي‌دانم.

 

هاليوود، سينما را در دنيا گسترش داده به خاطر اينکه بيبند و باري و فساد را رواج دهد. براي اينکه به دنبال اهداف استعماري خودش است. هاليوود مي‌­خواهد فرهنگ ملت­‌ها را ازبين ببرد و فرهنگ خودش را غالب کند. تا چهل پنجاه سال پيش ملت­‌ها براي خودشان آئين و رسوم بومي داشتند، لباس خودشان را مي‌پوشيدند و سنت­هاي خودشان را داشتند، اما امروز حتي چيني‌ها هم که بسيار به سنت اهميت مي‌­دادند زيرابرو برمي­دارند و کت و شلوار آمريکايي به تن مي‌­کنند. همه دنيا از ايراني وعرب‌ها گرفته تا چيني‌ها و... همه چيزشان آمريکايي شده و اين‌‌ همان بلايي است که سينما و فيلم بر سر مردم آورده است. چه کسي تصميم گرفته اين کار را بکند؟ کمپاني‌هاي صهيونيستي هاليوود. اين اهداف هيچ سنخيتي با جوانمردي ندارد. سينما اصلاً تعريفش با جوانمردي نمي‌­خواند.

 

فيلمسازي مذهبي فرهنگ خاص خودش را مي خواهد. براي مثال يک عرقخور نمي‌تواند فيلم مذهبي بسازد. يا بهتر است مثال مناسب‌تري بزنم. يک خواننده که در اين سي‌دي‌ها مي‌خواند، نمي‌­تواند برود مداحي کند، در حالي که اين هم خوانندگي است و آن هم خوانندگي.

 

شما اگر بخواهيد آدم لات و بي سرو پايي شويد راحت مي‌­توانيد برويد توي کوچه و فحش بدهيد. نه تخصص مي‌­خواهد، نه سواد، نه شعور و نه علم. يک مداح بخواهد برود بد شود مي‌­تواند اما يک خواننده بخواهد مداح شود خيلي سخت است چون خوب شدن زحمت دارد. ساده نيست.

 

سقوط آسان است. چيزي که سخت است صعود است. من به راحتي مي‌توانم فيلم خانوادگي، فيلم ويلايي، فيلم کنار دريايي بسازم. واقعاً مشکلي نيست. اما من اعلام مي‌­کنم فيلمسازهايي که خودشان آدم‌هاي معتقدي نيستند نمي‌­توانند فيلم ارزشي بسازند. حتي بعضي از فيلمسازهاي ما اعتقادات مذهبي دارند، اما فيلم­هايي که تا الان ساخته­اند فيلم­هاي خوبي نيستند. اين فيلمساز نمي‌­تواند يکباره برود فيلم مذهبي و مکتبي بسازد بلکه زمان لازم است تا به نگاه مذهبي، زبان مذهبي و... در سينما برسد.

 

چند وقت پيش داشتم فيلمي را نگاه مي‌­کردم که آمريکايي‌ها درباره حضرت يوسف ساخته‌اند. لحظه مواجهه حضرت يوسف را با برادرانشان نشان مي‌­داد، ديدم اين صحنه بسيار شبيه است به آنچه ما در سريال «يوسف پيامبر» براي ديدار يوسف و برادرانش ساخته­ايم. اما آنجا هيچ حسي به آدم دست نمي‌­داد در حالي که در سريال ما از ديدار اين برادر‌ها به گريه مي‌­افتاديم و اشکمان درمي آمد. چرا چنين است؟ براي اينکه سازنده «سريال يوسف» اين ديدار، اين دوري برادرهاي خطاکاري را که به برادرشان بدي کردند به خوبي مي‌­فهمد، اما آن کارگردان آمريکايي اصلاً اين را نمي‌فهمد. او فقط به اين مي‌­انديشد که برادر‌ها بعد از دوري حالا به هم رسيده­اند و هيچ حسي پشت آن نيست.

 

در دنيا آدم­هاي آزادانديشي هستند که با سينماي آلوده، مستهجن و استعماري همراهي نمي‌­کنند. انسان­هاي فرهيخته و آزادانديشي هستند که درد دارند و بهترين فيلم­هاي دنيا را هم آن‌ها ساخته­اند. فيلم­هايي مثل «گلادياتور»، «روح»، «دالان سبز». من مطمئنم سازندگان اين فيلم­‌ها انسان‌هاي بزرگي هستند که تفکرات بزرگ و آزادانه­اي دارند. ولي چند درصد کل سينما را اين آدم­‌ها گرفته­اند؟

 

بحث تاثيرگذاري مهم است. آيا واقعاً فيلم «محمد رسول الله» در دنيا کسي را مسلمان کرده؟

آيا «محمد رسول الله» شما را نمازخوان کرد؟ آيا آموزه‌هاي ديني را به شما آموخت؟

تاجيکستان به ما گزارش داد بعد ازپخش سريال «يوسف پيامبر» يک ميليون نفر به مسجدبروهاي ما اضافه شد.

 

قرار بود الگوهاي ما عرفا، علما، رزمندگان و قاريان قرآن، اساتيد، مبتکران و دانشمندان باشند اما تبديل شدند به رقاصان، فوتباليست‌ها وهنرپيشه­‌ها. براي اينکه تلويزيون و سينماي ما که بزرگ‌ترين ابزار تبليغاتي ماست دربست به دست اينهاست.

نظام جمهوري اسلامي دقيقاً در سينما هيچ­کاره است. مگر آقاي شمقدري مسئول نظام جمهوري اسلامي نيست؟ امسال در جشنواره فقط يازده فيلم ضد خانوادگي داشت. تازه آدم مذهبي‌­اي هم هست. غيرمذهبي‌ها که اصلاً فاتحه­شان خوانده است.

منظور من از سينما کل فيلمسازي است. سينما و تلويزيون فرقي نمي‌­کند. الان از بچه‌هاي مدرسه­اي بپرسيد شما مي‌­خواهيد چه کاره شويد؟ فوري مي‌­گويند بازيگر.

کسي که به جامعه خوراک مي‌­دهد رئيس جمهور نيست، هنرپيشه و خواننده و فوتباليست است. درمورد روحانيتي که براي ما الگو بوده «مارمولک» مي‌­سازند، چون الان بازيگر بيش از روحانيت الگو است . روابط دختر و پسر را در فيلم­‌ها دامن زده­اند. روابط نامشروع را در فيلم­‌ها ترويج دادند. کي ترويج کرد اين‌ها را... مسجد، اين‌ها را دامن زد يا سينما و تلويزيون؟

 

«يوسف پيامبر» فيلم خود من است. من نبايد از فيلم خودم تعريف کنم اما اين مجسمه را رئيس حج و زيارت مصر براي ما آورده، آن نخل نقره ­اي را دولت عراق به ما هديه کرده است. ديروز آقاي شورجه داشتند با يکسري از مصري‌ها صحبت مي‌­کردند، گفتند انقلاب مصر مديون سريال «يوسف پيامبر» است. مي‌گفتند «يوسف پيامبر» براي انقلاب مصر از الطاف خفيه الهي بود. دقيقاً عين اين جمله را تونسي­‌ها گفتند، مردم يمن بار‌ها گفته ­اند، مردم بحرين و ليبي و سوريه هم دارند مي‌­گويند. اين‌ها دارند مي‌­گويند بخش اعظم جنبش مسلماني بعد از سريال «يوسف پيامبر» بود. اين را من نمي‌­گويم، خودشان گفته­ اند که اين جنبش‌ها از الطاف خفيه سريال يوسف پيامبر بوده است.

من اخيراً در مصاحبه­اي گفتم سينما فاحشه­ خانه است، اما بعد ديدم تعدادي از سينماگران مورد منظور من نبوده ­اند، اما در صحبتم لحاظ نکردم. علناً مصاحبه کردم و ازآن قشر سالم عذرخواهي کردم. ضمن اينکه تاکيد کردم و گفتم حرف من درباره سينماگر آلوده سرجاي خودش باقي است. من از افراد سالم اين سينما عذر مي‌­خواهم. من بايد موقع حرف زدن دقت مي‌­کردم. قلباً جمع نبسته بودم، اما بايد در کلام هم دقت مي‌­کردم.

گزارش خطا
ارسال نظر
captcha