رايج ترين نام خانوادگي در بين ايرانيان

به گزارش «شهر» پيشينه اختصاص نام خانوادگي به اشخاص در ايران، به سال 1297 شمسي يعني زمان تاسيس سجل احوال مملکتي و ماده سوم قانون مصوب آن که مقرر مي داشت هر رييس خانواده بايد براي خانواده خود نام مخصوص اختيار کند و نام خانوادگي تخصيص يافته به نام او ثبت و از آن طريق به هريک از افراد خانواده او تعلق مي گيرد و همگي به همان نام منصوب مي شدند.

نخستين شناسنامه در تاريخ سوم دي سال 1297 براي خانمي به نام" فاطمه" و نام خانوادگي ايراني صادر شد که سند آن در گنجينه ثبت احوال موجود است.

آن موقع در حقيقت شناسنامه ها به شکل ورقه هويت سند زده شد که به مرور زمان اطلاعات آن کامل تر و شکل آن به صورت سند چند برگي در آمد.

روند صدور شناسنامه و تخصيص نام خانوادگي ابتدا در تهران و در سال 1304 در شهرستانهاي بزرگ شروع شد. اسفند سال 1308 نيز صدور شناسنامه در نمايندگي هاي ايراني در خارج از کشور براي اتباع ايراني شروع شد که نخستين سند از اين دست ، در بمبئي هندوستان ، براي " عبدالحسين سپنتا " تنظيم شد که نام وي بعنوان کارگردان نخستين فيلم سينمايي ايران با نام " دختر لر" نيز در تاريخ ثبت شده است.

در فرهنگ هاي لغت فارسي ،‌فاميلي و شهرت را ،" نام خانوادگي" تعريف کرده اند اما براي ترکيب نام خانوادگي فرهنگ نويسان تعريفي بيان نکرده اند.

در اصطلاح حقوقي نيز نام خانوادگي را اين گونه تعريف کرده اند: نامي که افراد يک خانواده (يا قسمتي از آنها ) که از نسل يک نفر هستند با آن ناميده مي شوند و چون اين نام بين آنها مشترک است هريک داراي يک نام اختصاصي يا شخصي است که معمولا در عرف به آن نام گفته مي شود.

منبع: قدس آنلاين