مدير كميسيون شهري سازمان ملل:
«مشهد» در ايمن‌سازي پيشرو است
مدير و هماهنگ كننده كميسيون شهري سازمان ملل گفت: در سطح بين‌المللي از تجربيات و دستاوردهاي مشهد به عنوان شهر ايمن استفاده كرده‌ايم.
به گزاش «شهر»، هلنا مولين والدز گفت: ايران جزو اولين كشور‌هايي است كه ساز‌و‌كار شهر آماده را ايجاد كرده و در ايجاد سند، سرمايهگذاري در بخش صنعتي و مالي و اجراي فعاليت‌هاي سازمان مديريت بحران به عنوان هماهنگ‌كننده نقش موثري داشته است.
او ادامه مي‌دهد: از سال گذشته برنامه شهرهاي ايمن در سطح بين‌المللي شروع شده كه هدف آن تقويت شهرها در برابر حوادث به موازات سياست‌ها و سرمايهگذاريهاي كلان بلايا بوده است كه با حوزه‌هاي خانوادگي و حفظ اكوسيستم در محيط انساني مرتبط است.
مولين والدز تاكيد مي‌كند: يكي از راه‌هاي موثر كاهش خطرپذيري، همكاري مسوولان ملي و محلي بوده كه فعاليت‌هاي شهرداري در كنار ساير سازمان‌هاي فرهنگي و اقتصادي قرار دارد.
او با بيان اينكه در زمينه ايمن‌سازي شهري، مشهد پيشرو است، عنوان مي‌كند: در سطح بين‌المللي ما از تجربيات و دستاوردهاي مشهد به عنوان شهر ايمن استفاده كرده و مشهد را به عنوان شهر ايمن ثبت كرده‌ايم.
به گفته او سازمان ملل متحد و ايران سند جامع پنج ساله‌اي را از امسال امضا كرده تا فعاليت‌هاي خود را در حوزه كاهش بلاياي طبيعي ارائه كنند.
مولين والدز يادآور مي‌شود: بخشي از كمپ‌هاي جهاني از طريق شبكه‌اي از شهرهاي مختلف و مسوولان اصول ايمن‌سازي شهرها را شناسايي مي‌كنند، همچنين شبكه مشابه‌اي با مسوولان دولتي در موضوعات مختلف داريم و از مشهد تقاضا داريم كه به اين شبكه بپيوندد.
براساس توضيحاتي كه مدير و هماهنگ كننده كميسيون شهرهاي سازمان ملل ارائه مي‌دهد، سازمان ملل متحد موضوع كاهش خطرپذيري بلايا را از 10 سال پيش آغاز كرده و از 2 سال پيش كاهش خطرپذيري شهري مد نظر بوده‌است.
مولين والدز مي‌گويد: مشهد اولين شهر ايران بود كه به اين كميسيون پيوست و به خاطر اقدامات آن نامزد اهداي جايزه ساساكاوا شده و به عنوان يك مدل جهاني در مديريت بحران مطرح شده است. در حال حاضر هزار و 100 شهر و شهرداري در جهان عضو كميسيون هستند كه 21 شهر به عنوان مدل و نمونه مطلوب انتخاب شدند و من مشهد را به عنوان يكي از 22 شهر پيشنهاد مي‌كنم تا تجارب مشهد به ساير شهرها منتقل شود.
او ادامه مي‌دهد: اگر شهرها بخواهند به كميسيون بپيوندند بايد اصولي مانند سازمان‌دهي و مشاركت‌هاي مردمي، تامين بودجه مناسب، برنامه‌ريزي جهت كاهش خطرپذيري بلايا و ساخت‌و‌ساز ايمن، ايمني مدارس، آموزش، اطلاع‌رساني، حفاظت از اكوسيستم و محيط‌زيست، هشدار سريع و به‌موقع براي مقابله با حوادث، مديريت اضطراري از بلايا و در نهايت بازسازي بعد از وقوع حوادث بخصوص كمك به جمعيت آسيب ديده را انجام دهد.